Sevgili Günlük

Bu sabah erkenden okula gitmek için uyandım. Bugün büyük gündü. Çünkü öğretmenimizin verdiği ödevi sınıfta sunacaktık. Apar topar yataktan kalktım. Heyecanla okul üniformamı giymeye başladım. Daha sonra koşarak mutfağa gittim. Kahvaltıyı hazırlayan annemin yanağına sevgi dolu bir öpücük kondurdum. Hızlı hızlı kahvaltımı yapıp ardından sütümü içip servisi beklemek için yola çıktım. 5 dakika sonra servisçi Hüseyin amca geldi ve beni aldı.

Hüseyin amca çocukları çok severdi. Arada bize küçük sürprizler yapıp bizi mutlu ederdi. Servisteki arkadaşlarım yol boyunca gürültü yaparlardı ama Hüseyin amca bizi çok sevdiği için kızmazdı. Fakat emniyet kemeri takmayı unutanlara ve camdan dışarı sarkan çocuklara uyarıda bulunurdu. Okula ulaşmamız sanki her zamankinden daha çabuk bir şekilde olmuştu ya da bana öyle gelmişti. 

Günlerden pazartesi olduğu için sıraya geçip bayrağa bakarak İstiklal Marşı’nı okuduk. Sırayla sınıflarımıza dağıldık. Sınıfa girdiğimizde herkese ‘’Günaydın.’’ deyip yerime oturdum. Sıra arkadaşım Murat benden önce gelip kitap ve defterini sıranın üzerine düzenli bir şekilde koymuştu. Murat çalışkan bir çocuktu. Ödevlerini yapan, sınıfta dersi dinleyen başarılı bir öğrenciydi. Murat ile anlaşabildiğimiz için onu seviyordum. Murat’a ‘’Ödevi yaptın mı?’’ diye sordum. Çoktan yaptığını söyledi. Doğa sevgisinden bahsedecekmiş.

Bu sırada Oktay öğretmenimiz sınıfa geldi ve “Günaydın çocuklar.” dedi. Biraz sohbet etmeye başladık. Hafta sonu neler yaptığımızı sordu. Herkes farklı farklı şeyler söyledi. Ben de ailemle hayvan barınağına gittiğimden bahsettim. Hayvan barınağına gitmemiz ödevimin konusunu belirlemekte bana çok faydalı oldu. Öğretmenimiz de hafta sonu neler yaptığından bahsetti. Daha sonra zil çaldı ve teneffüse çıktık. Derse geri geldikten sonra öğretmenimiz “ödevini anlatmak isteyen var mı?” diye sordu. Ben de gönüllü oldum ve tahtaya çıktım. Yazdığım hikâyeyi okumaya başladım.

Hayvan Sevgisi

“Günlerden bir gün Melis okuldan geri dönerken marketin önünde küçük bir kedi yavrusu görür. Yanına yaklaşır ve onu sevmeye başlar. O sırada marketin sahibi Fadime teyze yavru kedinin annesine araba çarptığını söyler. Melis bu duruma çok üzülür ve onu eve götürür. Eve geldiğinde Melis’in annesi yavru kediyi görünce şaşırır.         

-Melis sen bu yavru kediyi nereden buldun?

-Annecim marketin önünde duruyordu, Fadime teyze kedinin annesine araba çarptığını söyledi. Ben de acıdım ve eve getirdim.       

-Peki, kızım ama sağlıklı mı diye bir bakalım.” dedi.

Annesi yavrunun ayağında bir yara olduğunu fark eder.     

-Aaa! Kızım ama bu yavrunun ayağında yara var. Onu veterinere götürmemiz gerekiyor. Hadi gidelim.       

-Tamam, anne götürelim. 

Beraber yola çıkarlar. Veteriner kliniğine varırlar. Veteriner “Ne kadar şirin bir kedi.” der ve kediyi muayene eder. Ayağındaki yaraya pansuman yapar ve sarar. Melis veteriner hanıma teşekkür ederek annesiyle birlikte oradan ayrılır. Veteriner çıkmadan önce onlara bir hafta sonra tekrar gelmelerini söyler.

Eve vardıklarında Melis’in kardeşi Doruk yavru kediyi çok merak eder ve yanından ayrılmaz. Melis ve Doruk kediye mama ve su verirler. Kedi de sanki teşekkür eder gibi miyavlar. Melis ve Doruk yavruya isim düşünmeye başlarlar. 

Doruk: Kedinin adı Minnoş olsun.

Melis: Hayır. Bence adı Boncuk olsun.

İkisi bir süre tartıştıktan sonra Boncuk isminde karar kılarlar. Boynuna da boncuklu bir tasma takarlar.

Bir hafta geçtikten sonra Boncuk’u tekrar veterinere götürürler. Veteriner kedinin sargısını alır. Yara iyileşmiş mi diye bakar ve kedinin çok sağlıklı olduğunu söyler. Boncuğu eve getirirler. Ona bir tane kulübe yaparlar. Su ve mama kabını kulübenin önüne koyarlar. Bundan sonra Boncuk Melislerle birlikte yaşamaya başlar.”

Hikâyemi bitirdikten sonra arkadaşlarım beni alkışladılar. Öğretmenimiz hikâyeyi çok beğendiğini söyledi. Ben de teşekkür ederek yerime geçtim. Murat parmak kaldırarak hikâyesini okumak istediğini söyledi ve tahtaya çıktı.

Doğa Sevgisi

“ Güneşli bir yaz günüydü. Etraf kuş cıvıltılarıyla yankılanıyordu. Berk ve sınıf arkadaşları bu gün öğretmenleriyle birlikte pikniğe gideceklerdi. Berk dünden annesine atıştırmalık bir şeyler hazırlatmıştı. Çantasını hazırladı ve toplanma alanına doğru yola çıktı. Arkadaşlarından bazıları çoktan gelmişti. On beş dakikaya kadar herkes toplandı ve servis aracıyla piknik alanına doğru yola çıktılar. Yol boyunca şarkılar söyleyip eğlendiler. Piknik alanına vardıklarında herkes getirdiği yiyecekleri birbirleriyle paylaşarak yedi. Yemekten sonra bütün çocuklar oyun oynamaya başladı.