Dzisiaj chciałabym wam opowiedzieć o tym,

jak zmieniło się moje życie przez koronawirusa, bo generalnie zmieniło się ono o 180 stopni.

Wszystko zaczęło się 11 marca 2020 roku,

kiedy byłam w szkole wraz z moimi kolegami

i koleżankami. Dowiedzieliśmy się,

że od 12 marca wsztstkie szkoły będą zamknięte przez następne 2 tygodnie. Na początku bardzo się cieszyliśmy. Ale wtedy nie wiedzieliśmy,

że stanie się to bardzo uciążliwe.

Po pierwsze, nie mogliśmy się z nikim widywać.

Później wprowadzono jeszcze zakaz wychodzenia z domu. Można tylko wyjść tylko

z ważnych powodów: po zakupy, do lekarza

lub apteki i na spacer z psem.

Zamknięto również wszystkie galerie handlowe, restauracje i kawiarnie, które nie mogły sprzedawać dań na wynos. Nieczynne są także kina, teatry, a nawet place zabaw i siłownie plenerowe.

Na początku nauczyciele zadawali nam prace domowe przez Librusa, lecz nie były one widoczne dla pozostałych pedagogów, przez co zadań tych było bardzo dużo. Później zaczęły nam się lekcje on-line przez Internet. Z jednej strony jest to dobre, bo możemy zapytać nauczyciela, lecz bardzo często zdarzają się problemy techniczne, np. z połączeniem, mikrofonem, albo też osoby nie mogą dołączyć do czatu.

Jak tak siedzimy w domu i nie możemy nigdzie wyjść, to mimo wszystko bardzo się nudzimy.

Najbardziej brakuje nam kontaktu

z rówieśnikami.

W wolnym czasie śpimy, oglądamy filmy

i seriale, gotujemy, sprzątamy, ćwiczymy oraz rozwijamy nasze pasje i zainteresowania

takie jak: malowanie, rysowanie oraz szycie.