Την Άνοιξη σε ένα δέντρο μέσα στο δάσος ζούσε μία μικρή μέλισσα. Καθώς καθόταν στο δέντρο η μέλισσα σκέφτηκε να πάει να δει τον φίλο της το σκουλήκι, άλλα για να πάει μέχρι τον φίλο της έπρεπε να περάσει από το δάσος με τα αγριολούλουδα που δεν σε αφήνουν να περάσεις. Η μέλισσα όμως ήθελε πάρα πολύ να δει τον φίλο της, για αυτό αποφάσισε να πάει να τον δει. Περπάτησε αρκετά και μετά από λίγο έφτασε στο δάσος με τα αγριολούλουδα. Μόλις έφτασε στο δάσος και είδε τα αγριολούλουδα σκέφτηκε να γυρίσει πίσω στο σπίτι της αλλά τελικά αποφάσισε να περάσει το δάσος  γιατί ο φίλος της έμενε ακριβώς στο τέλος του δάσους.

Η μέλισσα και το σκουλήκι

Του Τηλέμαχου

Έτσι και έκανε. Πέρασε το δάσος χωρίς κανένα αγριολούλουδο να την πιάσει

γιατί πέταξε πολύ ψηλά. Έτσι η μέλισσα έφτασε στον φίλο της, συζήτησαν, έφαγαν

κέικ με μέλι και ήπιαν χαμομήλι. Στο τέλος η μέλισσα αποχαιρέτησε τον φίλο της

και πήγε σπίτι της.                         

ΤΕΛΟΣ

«Θα ήθελα να έχω ένα φίλο» «Πρέπει να ψάξω να τον βρω, αλλά που μα ψάξω;»

«Θα πετάξω μακριά, θα γυρίσω όλη τη γη, κάπου θα βρω ένα φίλο»

«Νιώθω μόνος»

«Νιώθω μόνη μου» λέει η μικρή μελισσούλα που πετά πάνω από τον αγρό. Πέρασε ένα σπίτι όπου μια κοπελίτσα χόρευε πάνω στα χορτάρια, αλλά δεν της έδωσε σημασία. 

Από την Κλειώ και τη Μαρία

«Α, να ένα δάσος, θα πετάξω μέσα από αυτό. Εδώ σίγουρα θα βρω ένα φίλο»

Μέσα στο δάσος βρήκε μια πεταλούδα.

«Γεια σου πεταλούδα, θέλεις να γίνουμε φίλοι;» λέει η μελισσούλα

«Θέλω πάρα πολύ» λέει η πεταλούδα, «πάμε μια βόλτα στα λουλουδάκια; Θα βρούμε και άλλους φίλους εκεί»

Στα λουλούδια υπήρχαν κι άλλες μέλισσες. Η μικρή μελισσούλα ήταν πολύ χαρούμενη.

«Γεια σας μελισσούλες. Χαίρομαι που σας βρήκα. Ταξίδεψα πολύ για να σας βρω»

«Γειά σου και σένα» λέει η άλλη μέλισσα «Θέλεις να έρθεις μαζί μας στη κυψέλη; Είναι άνοιξη και θέλουμε βοήθεια να φτιάξουμε το μέλι»

«Φυσικά» απαντά η μικρή μελισσούλα

«Τέλεια, τώρα έχω πολλούς φίλους, όλοι μαζί παρέα, μέσα στη κυψέλη, να φτιάξουμε το μέλι»

Είπε η μελισσούλα.

Και οι άλλες μέλισσες το πήραν και το έκαναν τραγούδι

«Μέσα στη κυψέλη, να φτιάξουμε το μέλι!! Μέσα στη κυψέλη, να φτιάξουμε το μέλι!!»

ΤΕΛΟΣ

Μια φορά και έναν καιρό ,

Σ΄ένα δάσος μακρινό , την εποχή που ανθίζουν τα λουλούδια , γίνεται ο ήλιος πιο φωτεινός ,τα έντομα αρχίζουν να πετούν και τα ζώα βγαίνουν από τις φωλιές τους ,την Άνοιξη γεννήθηκε ένα μικρό μελισσάκι που νόμιζε πως ήταν κάμπια.

Μα πως το νόμιζε αυτό, αναρωτιούνταν οι φίλοι του και τα αδέρφια του. Το μικρό μελισσάκι ήταν λίγο διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Το χρώμα του ήταν πιο σκούρο και δεν μπορούσε να πετάξει γιατί του έλειπε ένα φτερό. 

H μέλισσα που νόμιζε πως ήταν κάμπια

Της Χρύσας και της Μαίρης

Όλη μέρα καθόταν μόνο του κάτω από δέντρα και χάζευε τους φίλους του που μπορούσαν να πετάξουν από λουλούδι σε λουλούδι ώστε να μεταφέρουν την γύρη.

Δεν του εξήγησε κανείς πως ήταν μέλισσα, το πιο χρήσιμο έντομο για τον άνθρωπο αλλά και για την φύση. Νόμιζε πως ήταν κάμπια κι έτσι προσπαθούσε να ανέβει στα δέντρα ,με μεγάλη βέβαια αποτυχία .

Οι φίλοι του έβλεπαν την δυστυχία στα μάτια του και έτσι αποφάσισαν να κάνουν κάτι υπέροχο γι αυτόν. Να του φτιάξουν ένα καινούριο φτερό από ξερά φύλλα που θα έβρισκαν στο δάσος.

Ξεκίνησαν λοιπόν και πολύ σύντομα το πραγματοποίησαν.

Όλοι οι φίλοι του μαζί με την οικογένεια του ξεκίνησαν από την κυψέλη ώστε να του κάνουν έκπληξη. 

Πετώντας, προς το δάσος το βρήκαν να κάθεται κάτω από την σκιά ενός μεγάλου δέντρου και να κλαίει απαρηγόρητα. Η μαμά βασίλισσα και ο μπαμπάς κηφήνας πληγώθηκαν πολύ. Μόλις όμως τους είδε όλους μαζί σκέφτηκε πως κάτι καλό θα γινόταν. Αμέσως οι φίλοι του , πρόσφεραν το καινούριο φτερό και του εξήγησαν πως να το φορέσει.

Τα μάτια του έλαμψαν από χαρά και ξεκίνησε μεμιάς την προσπάθεια να πετάξει. Μετά από λίγο τα κατάφερε και έδωσε χαρά σε όλους.

Μόλις επέστρεψε από την βόλτα του ήταν έτοιμο να ξεκινήσει την αποστολή του, να μαζέψει νέκταρ, να μπει στην κυψέλη και να δημιουργήσει το μέλι, μια από τις πολυτιμότερες τροφές για τον άνθρωπο.

Τέλος

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα βασίλειο με μέλισσες. Και υπήρχε η αρχηγός τους, η βασίλισσα- μέλισσα που είχε μια κορούλα, την Γελαστούλα, την πιο μικρή στο βασίλειο και την πιο γελαστή και χαρούμενη. Η μελισσούλα βοηθούσε και αυτή στη δημιουργία του μελιού. Έτσι , λοιπόν, μια μέρα της άνοιξης, που είχαν ανθίσει τα λουλούδια, πήγε να μαζέψει νέκταρ μαζί τη φίλη της, τη Ζωή.  Στο δρόμο οι δύο φίλες έπαιζαν στον αέρα με τα φτερά τους και έφερναν σβούρες και γελούσαν πολύ. Μπήκαν μέσα στο δάσος για να βρούνε λουλουδάκια και εκεί που πετούσαν ακούν ένα παράξενο θόρυβο...

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΓΕΛΑΣΤΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Της Στελίνας

Ήταν ένα πουλάκι πάνω σε δέντρο και φώναζε: ¨Βοήθεια! Βοήθεια! ¨ , διότι είχε χαθεί και έψαχνε τους γονείς του. Οι δύο φίλες πήγαν αμέσως κοντά του και το ρώτησαν τι συμβαίνει. Εκείνο έκλαιγε και ήταν στεναχωρημένο πολύ. Εκείνες του υποσχέθηκαν ότι θα το βοηθήσουν και το έκαναν... Η Ζωή έμεινε μαζί του, για να μην φοβάται και η Γελαστούλα πήγε να ψάξει...έψαξε σε όλο το δάσος και τους βρήκε μέσα σε ένα μικρό σπιτάκι που είχαν φτιάξει από ξύλα πάνω σε ένα μεγάλο κλαδί δέντρου.

Η Γελαστούλα τους είπε πως το παιδάκι τους τους έψαχνε και ήταν πολύ στεναχωρημένο. Ο μπαμπάς πήγε μαζί με τη Γελαστούλα να πάρει το μικρό πουλάκι και έτσι τελείωσε η περιπέτεια για τον μικρό τους φίλο. Η ώρα είχε περάσει και οι δύο φίλες έπρεπε γρήγορα – γρήγορα να πάρουν το νέκταρ...Πήγαν στα αγαπημένα τους λουλουδάκια και το μάζεψαν. Στην επιστροφή μιλούσαν για τη νέα τους περιπέτεια και ήταν πολύ χαρούμενες που βοήθησαν ένα ζωάκι!!!

Και ζήσαν οι μελισσοπούλες καλά και... το πουλάκι καλύτερα!!!

Τέλος

Η μέλισσα που την φωνάζουν μελισσοπαραμυθού

Της Λαμπρινής

Γειά σας με λένε Ντίνα, δηλαδή Κωνσταντίνα αλλά όλοι με φωνάζουν Ντίνα χαϊδευτικά. Σας είπα ότι είμαι μέλισσα; Ναι είμαι μια μικρή μέλισσα και ζω μαζί την οικογένειά μου σε ένα δάσος.

Εδώ έχει πολλά δέντρα και λουλούδια με διαφορά διαφορετικές μυρωδιές που κάνουν τον κόσμο να ευωδιάζει. Μου αρέσει πολύ εδώ, όλη την ημέρα παίζω με τον φίλο μου που τον λένε Τάσο.

Την άνοιξη βγαίνω έξω από την κυψέλη μου γιατί έχει ζέστη και μου αρέσει να λέω ιστορίες που της αγαπάω και της ακούνε οι άλλες μέλισσες. Για αυτό όλοι με φωνάζουν μελισσοπαραμυθού.

Τέλος

Οι αχώριστες μέλισσες

Της Ραφαηλίας

Τέλος

Μια φορά κι έναν καιρό άνοιξη ήτανε θαρρώ. Έγινε γιορτή μεγάλη μαζευτήκανε όλοι οι φίλοι μες το δάσος το μεγάλο.  

Πρώτη πήγε η πεταλούδα με πολύχρωμα καλούδια. Δεύτερο καταφτάνει το μυρμήγκι, ο δουλευταράς! Την καλύτερη θέση την παίρνει η μύγα. Ξέρει η μύγα πού κάθεται! Ακόμη δεν έχουν έρθει όλοι οι φίλοι. Και τώρα που το συζητάμε έρχεται το κουνούπι χέρι χέρι με τη μέλισσα. Η μέλισσα παίρνει το λόγο: « Είμαστε όλοι εδώ ή λείπει κανένας;» και με δυνατή φωνή απάντησαν όλοι οι φίλοι μαζί: «Όλοι εδώ άπαντες! Ας ξεκινήσει η γιορτή τίποτα να μην χαλάσει την στιγμή!» Άρχισε που λέτε το γλέντι, χορός, τραγούδι, φαγητό. 

Του Γιώργου

Μα στο κέφι το βαρβάτο έρχεται κακό μαντάτο! Τρυποκάρυδος ζυγώνει και το γλέντι αναστατώνει! Μύρισε καλό φαί την συνέχεια δε μπορούσε να την φανταστεί! Με μιας η μέλισσα μπροστά σαν αρχηγός ξεπηδά! « Κοίταξε του λέει κύριε μαστροχαλαστή, έτσι και πειράξεις τους φίλους μου θα σε τσιμπήσω τόσο πολύ που το δηλητήριο θα αργήσει να φύγει από πάνω σου!» Τι να κάνει και ο καημένος ο Τρυποκάρυδος, σηκώνεται να φύγει γιατί τρόμαξε πολύ και από την τρομάρα του έπεφτε πάνω στα δέντρα, φαινόταν σαν να είχε χάσει τον προσανατολισμό του, ώσπου κάποια στιγμή εξαφανίστηκε και χάθηκε μακριά. 

Η μέλισσα γελούσε και οι φίλοι της ήταν τόσο χαρούμενοι με τον ηρωισμό της που τώρα πια δεν φοβόντουσαν μην τους τύχει κάτι άλλο και τους χαλάσει την γιορτή. Διασκέδασαν με την ψυχή τους και ποτέ δεν θα ξεχάσουν αυτή την μέρα! 

Τέλος

Του Γιάννη

Τέλος