Σε ένα καταπράσινο λιβάδι με πανέμορφα πολύχρωμα και μυρωδάτα λουλούδια, ζούσε μια καλόψυχη και πάντα χαρούμενη πεταλούδα. Αυτό που της άρεσε να κάνει, είναι να τριγυρνά απο λουλούδι σε λουλούδι και να περνά όμορφες στιγμές με τις φίλες της.

Το όνομα της ήταν Λήδα!

Μια μέρα η μικρή Λήδα καθόταν σε μια όμορφη και μεγάλη μαργαρίτα. Δεν ήθελε να παίξει με τις υπόλοιπες πεταλούδες......ήταν πολύ στεναχωρημένη!

"Γιατί είσαι στεναχωρημένη;" ρώτησε η Νόνη.

"Να δεν βλέπεις;" είπε η μικρή Λήδα κλαίγοντας.

"Δεν μπορώ να πετάξω πια, δεν είμαι σαν και εσάς, τις υπόλοιπες πεταλούδες...μετά το ατύχημα που είχα μου εμεινε μόνο ένα φτερό. Να κοίτα!"

Και τρέχει με μιας πάνω σε μια ψηλή βουνοκορφή προσπαθώντας να πετάξει, και ΜΠΑΜ...να την κάτω.

"Αχ αγαπημένη μου Λήδα μην στεναχωριέσαι" είπε η Νόνη. Την αγκάλιασε και έφυγε.

Από εκείνη την στιγμή η Νόνη ήταν πολύ σκεπτική, προσπαθούσε να βρεί ένα τρόπο για να βοηθήσει την φίλη της την Λήδα."Δεν μπορεί" σκέφτηκε, "κάποιος τρόπος θα υπάρχει για να κάνω την φίλη μου να χαμογελάσει ξανά και να νιώσει καλύτερα.

Ξαφνικά η πεταλούδα Νόνη άρχισε να πετά γύρω γύρω απο τα λουλούδια κια φωνάζοντας "ΖΗΤΩΩΩΩ το βρήκα το βρήκα, βρήκα τρόπο να βοηθήσω την φίλη μου Λήδα να πετάξει. Το μόνο που έχω να κάνω είναι να φωνάξω τις υπόλοιπες φίλες μας πεταλούδες.

Ξεκίνησε λοιπόν να πετά φωνάζοντας "Μίρκα, Τότι, Μίνα ελάτε, ελάτε πάμε να φωνάξουμε και τις υπόλοιπες πεταλούδες.

Μαζεύτηκαν όλες λοιπόν σε ένα μεγάλο κύκλο και στην μέση η Νόνη. Τους εξηγεί τι συμβαίνει και συμφώνησαν όλες μαζί να βοηθήσουν την φίλη τους Λήδα να ξαναβρεί το χαμόγελό της.