Η Κιτρινοσκουφίτσα , ήταν ένα κορίτσι σαν εσάς. Αγαπούσε πολυ τους γονείς της, τους φίλους της και κάθε μέρα πήγαινε στο σχολείο. Μόνο που.... αγαπούσε πολυ το κίτρινο χρώμα. Και τι; Κακό είναι αυτό θα μου πείτε?

Διαβάστε ..για να το ανακαλύψετε!

-Καλημέρα Κιτρινοσκουφίτσα!

-Καλημέρα Μαμά!

-Λοιπόν, τι λες σήμερα να φορέσεις το κόκκινο φόρεμά σου?

-Αποκλείεται! Το κίτρινο θα φορέσω...

-Κιτρινοσκουφίτσα μου, τι μάθατε σήμερα στο σχολείο; είπε η μαμά της

-Μαμά, μάθαμε πολυ ωραία πρ΄αγματα. Μάθαμε για έναν κύριο που ζωγράφιζε πολύ ωραία, είπε η Κιτρινοσκουφίτσα.

-Πώς τον έλεγαν; Θυμάσαι; είπε η μαμά της.

-Τον έλεγαν Πικάσο μαμά, είπε η Κιτρινοσκουφίτσα.

-Ααα πολυ ωραία! Θέλεις τώρα να πάμε να αγοράσουμε ένα ζευγάρι μπλε παπούτσια που είδα τις προάλλες;

-Αφού στο έχω πει τόσες φορές μανούλα μου, δε μου αρέσει κανένα άλλο χρώμα, παρά μόνο το κίτρινο!!! ,

Τι να κάνει, η μαμά της Κιτρινοσκουφίτσας..Της αγόρασε ένα ζευγάρι κίτρινα παπούτσια!

Απελπισμένη πια, έπειτα από τόσες προσπάθειες, η μαμά της Κιτρινοσκουφίτσας αποφάσισε να συναντήσει τη νεράιδα- νονά της Κιτρινοσκουφίτσας για να ζητήσει τη συμβουλή της.

-Γεια σου, καλή μου νεράιδα!, είπε η μαμά της Κιτρινοσκουφίτσας

-Γεια σου καλή μου φίλη Αιμιλία! Τι κάνεις; Πως είναι η αγαπημένη μου Κιτρινοσκουφίτσα;

-Καλά είναι. Γι'αυτό ήρθα να σε βρω. Δυστυχώς, αρνείται να φορέσει οτιδήποτε άλλο χρώμα πέρα από κίτρινο. Κίτρινα ρούχα, κίτρινα παπούτσια, κίτρινη τσάντα ακόμα και τα σεντόνια στο κρεβάτι της είναι κίτρινα, είπε η μαμά της Κιτρινοσκουφίτσας

-Χμ, η κατάσταση είναι σοβαρή. Θα σας επισκεφτώ αύριο. Αλλά ό,τι και να λέω ,καλή μου φίλη, εσύ θα λες ναι, είπε η νεράιδα.

-Αφού το λες εσ΄΄υ. Θα κάνω ό,τι μου πεις!

-Αχ, καλή μου νονά..πόσο σε ευχαριστώ για το δώρο σου!

-Σου άρεσε Κιτρινοσκουφίτσα μου;

-Πολυ Νονά μου! Μόνο που ...να, πως να το πω..

-Πες μου, σε ακούω.

-Να, γίνεται να το βάψουμε κίτρινο;

-Γιατί; είπε η νεράιδα.

-Γιατι είναι το αγαπημένο μου χρώμα! Δε μου αρέσει τίποτε άλλο πέρα από κίτρινο! Κόκκινο; Μπλε; Π΄ράσινο; Μωβ; Μπλιαχ! Δεν είναι χρώματα αυτά. Μόνο το κίτρινο υπάρχει!

Η νεράιδα, κούνησε το κεφάλι της και μαζί κούνησε και το μαγικό της ραβδί. Κι έβαψε κίτρινο το ποδήλατο της Κιτρινοσκουφίτσας!

Κατάλαβε, όμως, πως τα πράγματα ήταν σοβαρά κι έπρεπε να δράσει. Τις αποχαιρέτησε κι έδωσαν ραντεβού για την επόμενη ημέρα.

Την επόμενη ημέρα,λοιπόν, η Νεράιδα συνάντησε την Κιτρινοσκουφίτσα και τη μαμά της στην αυλή μπροστά απ' το σπίτι τους.

-Κιτρινοσκουφίτσα μου, έχω να σου πω κάτι συναρπαστικό!, είπε η νεράιδα

-Τι είναι αυτό; είπε η Κιτρινοσκουφίτσα

-Λοιπόν, αν μας αφήνει και η μαμά σου, έχω να σου προτείνω ένα ταξίδι μέχρι το φίλο μου το Ουράνιο Τόξο. Θα ήθελες να πάμε;

-Ναι, ναι, ναι!Με αφήνεις μαμά; είπε η Κιτρινοσκουφίτσα.

-Φυσικά και σε αφήνω!, είπε η μαμά της.

-Γιούπι! Πότε θα πάμε;

-Αύριο κιόλας, μιας και δεν έχεις σχολείο.