Γ΄ τάξη Δ. Σ. Μ. Ευμοίρου Ξάνθης

Απρίλιος

2020

"ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ "

&

ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΤΗΣ

Ήταν ένα όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό και ο Χρήστος αποφάσισε να πάει μια βόλτα στην εξοχή. Εκεί που περπατούσε είδε ανάμεσα στα χόρτα ένα πουλάκι. «Γιατί να μην πετάει άραγε;» αναρωτήθηκε. Έσκυψε και το έπιασε στα χέρια του. Το πουλάκι είχε σπάσει τη μια του φτερούγα και δεν μπορούσε να πετάξει. Ο Χρήστος αποφάσισε να το πάρει σπίτι του και να το φροντίσει μέχρι να γίνει καλά.

Μάλιστα του αγόρασε και ένα μεγάλο, όμορφο κλουβί και το έβαλε μέσα. Όσο περνούσε ο καιρός, το πουλάκι γινόταν όλο και καλύτερα, ώσπου η φτερούγα του έγινε εντελώς καλά. Σιγά-σιγά οι δυο τους έγιναν πολύ καλοί φίλοι, το πουλάκι κελαηδούσε και έκανε παρέα στο αγόρι που το φρόντιζε και το αγαπούσε τόσο.

Μια μέρα, όταν ο Χρήστος άνοιξε το παράθυρό του, είδε στο δέντρο να κάθονται πολλά μικρά πουλάκια, σαν το δικό του. Πετούσαν ελεύθερα εδώ κι εκεί και κελαηδούσαν χαρούμενα. Τότε ο Χρήστος το πήρε απόφαση. Δεν μπορούσε να κρατάει το πουλάκι φυλακισμένο, όσο καλά κι αν το φρόντιζε, κι όσο κι αν του έλειπε αν θα έφευγε. Άνοιξε την πόρτα του κλουβιού και άφησε το πουλάκι να πάει να βρει τους φτερωτούς του φίλους. Θα του έλειπε ο φίλος του, αλλά ήξερε ότι έκανε το σωστό. Με αυτή τη σκέψη πήρε τηλέφωνο τον Κώστα και τον ρώτησε αν θέλει να πάνε να παίξουν στο πάρκο μαζί... ΜΑΡΙΑ ΕΛΙΖΑ

Μια όμορφη μέρα ο Αλέξανδρος έκανε μια βόλτα. Ξαφνικά είδε ένα πουλάκι που είχε πέσει κάτω. Το πήρε στο σπίτι του και το φρόντισε. Το είχε βάλει σε κλουβί. Έξω είχαν μαζευτεί πολλά πουλιά. Έτσι το άφησε να φύγει.

ΠΗΝΕΛΟΠΗ

ΧΑΡΑ

ΒΑΛΙΑ

ΣΟΦΙΑ

ΠΑΥΛΟΣ

ΝΕΦΕΛΗ

ΓΙΑΝΝΗΣ

Ένα μεσημέρι που ο Αργύρης επέστρεφε στο σπίτι του, βρήκε ένα μικρό πουλάκι, τρομαγμένο και πεσμένο στην άκρη του δρόμου. Αμέσως το πήρε προσεκτικά στην αγκαλιά του και το πήγε στο σπίτι του. Βρήκε ένα παλιό κλουβί που είχε, το έβαλε μέσα και του έδωσε λίγα ψιχουλάκια για να φάει.

  Όση ώρα έτρωγε ο Πίπης, έτσι ονόμασε ο Αργύρης το μικρό πουλάκι, μαζεύτηκαν κι άλλα πουλάκια έξω από το παράθυρο του Αργύρη. Ο Αργύρης πήρε το κλουβί με τον Πίπη και το άφησε μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο. Τότε έκπληκτος είδε ότι το ένα πουλί πλησίασε το κλουβί με τον Πίπη και κελαηδούσε δυνατά!

  Κατάλαβε ότι ήταν η μαμά του Πίπη και χωρίς να το σκεφτεί, άνοιξε την πόρτα από το κλουβάκι και άφησε τον Πίπη να πετάξει ελεύθερος και πιο δυνατός μαζί με την μαμά του.

  Όλα τα πουλάκια πετούσαν για αρκετή ώρα έξω από το παράθυρο του Αργύρη και κελαηδούσαν τόσο όμορφα, που παρόλο που ο Αργύρης στενοχωρήθηκε στην αρχή που έφυγε ο Πίπης, χάρηκε τελικά τόσο πολύ για την καλή πράξη που είχε κάνει!

ΚΥΡΙΑΚΗ