Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας δράκος που ζούσε πάνω σε μια φωλιά ψηλή..

Όλοι νόμιζαν πως ήταν ένας κακός δράκος και όλη την ώρα ήθελε να κάψει τα σπίτια του χωριού...

Όμως ο καημένος είχε συνέχεια φτέρνισμα...

Όλοι στο χωριό ήταν θυμωμενοι με αυτόν τον δράκο..

Όλοι είχαν να θυμηθούν μια περιπέτεια..

Τότε που ο δράκος ήθελε να πάει στο Κάστρο για τα γενέθλια της Πριγκίπισσας Ζωής και του Πρίγκιπα Άρη. Όμως, το άρωμα των λουλουδιών έφερε πάλι φτέρνισμα στη μυτούλα του...

Να, όπως τότε που ήθελε να πάει την πρώτη του φορά στο σχολείο...

Του άρεσε πολύ το σχολείο όμως τα παιδιά τον φοβήθηκαν γιατί είχε μεγάλη μύτη και μεγάλα φτερωτά αυτιά..

Έκλαιγε ο καημένος γιατί νόμιζε πως δεν τον αγαπούσαν..

Μόνο η Ζωή στάθηκε μπροστά του, χωρίς φόβο.

Είχε πάρει και την ασπίδα της βέβαια και το κράνος των ιπποτών του Άρη!!

Η Ζωή αγαπούσε όλα τα πλάσματα της γης και όλα τα παιδιά.

Ήθελε να γίνουν φίλοι...