Anne koyun çayıra çıkmak zorundaymış. Biricik yavrusuna bol bol süt vermek istiyormuş. Bunun için de otlardan doyuncaya kadar yemeliymiş.

Ama bir endişesi varmış. Şu Issız, şu koca ormanda biricik Kınalı Kuzu’sunu nasıl yalnız bırakacakmış? Üstelik etrafta kurnaz bir kurdun dolaştığı söyleniyormuş. Kuzucuğu karşısına almış:

– Beni iyi dinle yavrucuğum, diye konuşmaya başlamış. Gidip otlanmam gerekiyor. Ben dönünceye kadar yalnız kalacaksın. Korkar mısın?

Kuzucuk tatlı tatlı meledikten sonra:

– Hiç korkar mıyım anneciğim, demiş. Kuzu, kuzu seni beklerim.

– Ama benim sesimi iyice tanımadan kapıyı açma, olur mu?

– Olur açmam.

– Kapı aralığından kınalı elimi uzatacağım. Bak şu ayağımda kına var. Ayağımın bu kısmı pembe / tüylü gördün mü? Bunu görünce kapıyı aç. İyice anladın mı yavrucuğum?

Kınalı Kuzucuk:

– Anladım anneciğim, diye cevap vermiş. Kınalı elini görmeden kapıyı açmam.

 Annesi Kınalı Kuzu’yu öpmüş, koklamış, Sonra da otlanmaya gitmiş meğer çalıların arasında kurnaz bir kurt, onları seyrediyormuş.

Anne koyunun uzaklaştığını görünce için, için gülmüş:

“Ne zamandır peşinde olduğum Kınalı Kuzuyu sonunda tek yakalayabildim” diye düşünmüş.

Kapı aralığından Kınalı Kuzu’yu bir süre gözetlemiş. Gördükçe iştahı kabarmış, ağzının suyu akmaya başlamış:

– Ne tombul şey öyle, demiş. Tam bana göre

Daha önce annesiyle kuzucuk arasında geçen konuşmayı da duymuş. Önce anne koyunun sesini taklit etmesi gerekiyormuş. Aksi halde kuzucuk kapıyı açmazmış.

Bir süre düşünmüş ne yapacağını Daha sonra kendini Kınalı Kuzu’ya annesi gibi göstermeye karar vermiş. Bir iki öksürüp sesini ayarladıktan sonra:

– Meee Meee Kınalı Kuzu’m annen geldi. Hadi aç kapıyı güzel yavrum

Sesini anne koyunun sesine oldukça benzetmiş doğrusu, ama kuzucuğu tamı tamına inandıramamış. İçerden seslenmiş:

– Nerden bileyim senin annem olduğunu? Sesin kalın biraz

Kurt bunun üzerine sesini biraz daha inceltmiş:

– Öyle mi yavrucuğum, demiş. Otlarken üşütmüş olacağım biraz. Biliyorsun nezle olanın sesi kalınlaşır