Bir bahar günüydü çiçekler rengarenk açmiş güneş tam tepede kuşlar ötüşüyordu. Her zamanki gibi okula gitmek için aşağıya kapıya inmiş servisi bekliyordum, 5-10 dakika bekledikten sonra servis geldi ve otübüs şoförünün Hüseyin amca "Haydi çocuklar biraz acele edin geç kalacağız yoksa" diye seslendi.

 Servise bindikten sonra bazı arkadaşlarımın biraz heyecanlı ve tedirgin olduğunu gördüm. onların bu durumu gözümden kaçmadı. Okula geldikten sonra her zamanki gibi zil çalmış ve sınıfımıza geçtik. Arkadaşlarımızla haftasonu sonu neler yaptıklarımızı aileleriyle hangi oyunları oynadıklarını nasıl vakit geçirdiklerini konuşurken birden öğretmenimiz içeri girdi. Herkesin üzerinde bir tedirginlik vardı, öğretmenimiz içeri girdikten sonra herkes acele ile masanın üstünde ne varsa kaldırıp çantasına koydu. Öğretmenimiz, evet arkadaşlar sıranın üstüne hiçbir şey kalmasın birazdan sınav olacaksınız dedi.

Sabah gördüğüm manzaranın aslı ortaya çıktı galiba bugün sınavmız vardı. Hay aksi nasıl da unutmuşum, nasıl olur sınavın oluşu aklımdan çıkar! Aslında hiç de öyle bir öğrenci değildim her zaman derslerime çalışır ödevlerimi zamanında yapar dersime hiç geç kalmam öğretmenim tarafından sevilen bir öğrenciyimdir. Dün de hiç aklıma gelmedi haliyle çalışmamıştım. Öğretmenimiz kağıtları dağıtmaya başladıktan sonra kalbim küt küt atıyordu, gerçekten çok heyecanlıydım ve korkuyordum sınava çalışmadığım için kendi kendime inşallah kolay ve bildiğim sorulardı.

Ne yapacağım sınavdan düşük not alırsam

Diye düşünürken öğretmenimiz sınav kağıdını önüme bıraktı. Tam bi hayal kırıklığına uğramıştım hepsi çok zor ve çoğu bilmediğim konulardı. Çalışmadığım için soruları tek başıma bilmem imkansızdı, içimden kara kara ne yapacağım soruları yapamazsam sınavdan düşük alacaktım. Hiç alışık olmadığım bir durum, bütün derslerime çalışır, notlarımı yüksek alırdım. Sınav kağıdına sadece bakmakla dururken yanımdaki arkadaşımdan kopya çeksem mi diye kendi kendime düşünüp durdum ve elimden hiçbir şey gelmediğini görünce sorularında çok zor olduğunu görünce, yanımdaki arkadaşımdan kopya çekmeye başladım.

 Ertesi gün okula geldim ve öğretmenimiz sınav kağıtlarını okumaya başladı. Hem tedirgin hem heyecanlı hem de çok merak ediyordum. Çünkü ilk defa kendi bilgilerimle yapmadığım bir sınavdan alacağım notu öğretmenimiz birazdan açıklayacaktı. Yanımda oturan arkadaşım Hüseyin sınıfın en yüksek notunu almıştı. Öğretmenimin benim notumu okumadan sınıfta ikinci yüksek notu alacağımı biliyordum.Çünkü Hüseyin den kopya çekmiş çoğu soruyu onun yaptığı gibi yapmıştım. Öğretmenimiz notumu okuyunca sınıfta ikinci yüksek notu alan bendim.

Kendimi o kadar kötü hissetmiştim ki aldığım yüksek nota sevinemiyordum bile. Çünkü haksız yere alınmış bir nottu ve adaletsiz bir not olmuştu. Emek harcamadan çalışmadan başkalarının cevabı ile alınmış bilgi hırsızlığı yapıp almıştım, ilk defa böyle bir şey yapmıştım. Kötü bir şey olduğunu adaletsizlik olduğunu ben de biliyordum. İlk defa kendimi o kadar kötü ve huysuz hissediyordum. Öğretmenimiz sınıfta notların hepsini okuduktan sonra sınıfta en yüksek dört notu alan kişiye bir sürpriz yapacağını söyledi.

Öğretmenimiz bu sürprizi sınavı yapmadan önce düşünmüştü. Sınıfta en yüksek dört notu alan kişiyi okullar arası yapılacak bilgi yarışmasına seçeceğini söyledi. O an öğretmenimizin sınıfta en yüksek dört notu alan öğrenciyi bilgi yarışması seçeceğini söylediğinde kendimi daha kötü hissetmiştim. O sırada önümde oturan arkadaşım Ali’nin ağlama sesini işitmiştim. Ali bu bilgi yarışmasına benim yaptığım adeletsizlik yüzünden katılamıyacaktı. Öğretmenimiz onu teselli etmeye çalışıyordu.

 Ali en iyi notları alan öğrencilerden biriydi normalde. Ben bu adaletsizliği yapıp kopya çekince Ali´´´´´´´´´´´ yi geçmiş oldum işte o an çok pişman olmuştum. Yaptığım şeyin ne kadar kötü bir şey olduğunu anladım. Benim yaptığım haksızlık yüzünden gerçekten bu yarışmaya katılmayı hak eden biri katılamayacaktı. Ben kopya çekmeyip adaletsiz davranmasaydım, şimdi sevinen Ali olacaktı. Çünkü gerçekten hak eden oydu. Bunun üzüntüsü ile sürekli kendi kendime kızıyordum bunları düşünürken evime doğru yürümeye başladım.