Karışık Ülke takımlarının dördüncü grubu DOĞA TAKIMI öğrencileri Matematiğin günlük yaşamımızdaki önemini anlatmak için Ölçüsüz Ülke masalını sırası ile yazdılar. Bir öğrencinin başlattığı masalı diğer öğrenciler devam ettirdiler. 

Türkiye ve Azerbaycan ortaklığı ile hazırlanmış bir proje ortak ürünüdür.

ÖLÇÜSÜZ ÜLKE

    Bir varmış, bir yokmuş. Uzaq keçmişlerde Kaf Dağı’nın ardında yemyeşil ormanları ve doğa güzellikleri olan büyülü bir ülke varmış. Bu ülkede ağaçları, gülleri seven Kamran adlı dede yaşayırdı. Kamran Dede saymaq   bilmiyordu. Bahçesinde yetişdirdiyi ağacların boyunu bilmek için ağacların üzerinde çizimler koyurdu. Bir gün.....

Arzum- Huriyyet KELENTEROVA

   Birgün ağaçların üzerindeki çizimlerle  oynandığını görmüş ve çok şaşırmış. Kamran Dede bu duruma çok üzülmüş.. Çünkü çizgiler karışmış, ağacın boyunu artık bu çizgilerden anlaması çok zormuş. Buna bir çözüm bulması gerekiyormuş. Kamran Dede ; düşünmüş, düşünmüş en sonunda aklına bir şey gelmiş. Bahçesindeki güllerin yapraklarından renkli boyalar elde etmiş. Bu boyayla..

   Fatma- Gülden BALKAN

 Bu boyayla düşündüğü şeyi yapması daha kolay olacakmış.Ağaç dallarını uçuca ekleyip ölçebileceğini  düşünüyormuş. Ama önce onları rengarenk boyamalıyım demiş. Kurumuş ağaç dalları bulmuş.Bunları aynı boyda kesmiş. Gül yapraklarından elde ettiği boyalarla kestiği dalları güzelce boyamış. Boyadığı dalları alıp bahçesindeki ağacın yanına gitmiş. 

Muhammed- Yasemin GÜREL ER

   Her bir ağacın dibine boyadığı çubuklardan birer tane dikmiş.Kısa gelen ağaçlara ise ek yaparak renkli ağaç dallarıyla boylarını eşitlemiş. Ağaçlar çocuklarıymış aslında Kamran Dede'nin. Büyüyüp yeşerdiklerini görmek,meyvesini yemek, gölgesinde oturmak en çok keyif aldığı şeylermiş. Zaman zaman onlara masal bile anlatırmış. Günler geçmiş,  İncir ağacının kendisine küstüğünü düşünüp yanına gitmiş. 

Kerem - Sevgi KAVAKÇI

  Ağacın üzerindeki boyalı çubuklara baktığında İncir ağacının diğer ağaçlardan küçük kaldığını görmüş. Kamran Dede acaba İncir ağacına yeterince su vermedim mi, diye kendi kendine söylenmiş. Sonra derenin kenarına gidip kovasına su doldurmuş  ve İncir ağacının dibine dökmüş. İyi ki bu çubukları ağaçlara bırakmışım demiş. Böylece.....

Deniz Ali-Derya ERGİN

  Çubukları her gün sulamış Kamran Dede. Bir gün çok şaşırmış. Renk renk boyadığı kuru dallar canlanmış. Boyları uzamış. Yaprakları çıkmaya başlamış. Kamran Dede hem sevinmiş hem de üzülmüş. Çünkü ağacın boyunu ölçmeyi bilmiyormuş. Her gün parmak parmak, ayda bir karış karış yılda bir de kulaç kulaç ölçmüş ağaçları. Fakat bu iş onu çok yormuş. Bu işin başka bir yolu olmalıymış. Kolay ve herkesin kullanabileceği birşey olması gerektiğini düşünmüş.  

Umut-Dilek EMİR

???????????

Bir kolay yolu olmalıymış elbette. Kamran Dede düşünmüş taşınmış ‘Ağaçları gruplar halinde ayirabilirim’ diye söylenmiş. Bu grupları uzunluğuna, rengine ve türüne göre ayirip bahçedeki ağaçlara ip germiş.Bu ipi ağaçların boyuna göre ayarlamış.Daha sonra gunler geçtikçe Kamran Dede acaba bu ip germe, işini kolaylaştıracak mi diye düşünmeye başlamış. Her grubun ağacı ayarlanan ip boyunu yavaş yavaş geçmeye başlamış.Kamran Dede karış karış ölçmesine gerek kalmadan ağaçlarının büyüyüp uzadiklarini farkedebiliyormuş.

Ada- Candan KİLBUL

  Günler geçtikçe ağaçlar büyümeye başlamış ve Kamran Dede ilk yaptıği ve gül boyası eşit bölümlere ayırdığı çubukları kullanarak tüm ağaçların boylarını ölçebildiğini fark etmiş. Aynı çubukla tüm ağaçları ölçtüğünde birbirine göre kıyaslama yapabiliyormuş.. Ama bazı ağaçlar bir çubuk boyundan az büyüyünce çubuğu da kendi içinde gül boyası ile eşit aralıklara bölmesi gerektiğini düşünmüş.

       Ceren-Arsez AKGÜNGÖR

Böylece uzamalarını daha iyi anlayabilecekmiş.Bu işe yaramış bir süre.Ama Kamran Dede'nin bu kez de başı rüzgarla dertteymiş.Bir gün aniden esen rüzgarla ağaçlara bağlanan ip kopmuş.Kamran Dede bunu görür görmez bahçeye koşmuş.Daha sağlam bir ip bulmalıyım demiş.Ya da ...

 Ali-Sevcan EŞİYOK

Ya da, daha kalıcı bir yöntem bulması gerektiğini düşünmüş. Evden ince uzun bir tahta bularak, her biri birer karış uzunlukta olacak şekilde eşit çizgilerle bölmüş. Her bir çizginin arasına da aşağıdan yukarıya doğru sırayla çoğalan çubuklar çizmiş. Bu yöntemle sadece ağaçlarının değil bahçesine gelen çocuklarında boylarını ölçebiliyormuş. Böylece ağaçları gibi çocuklarında ne kadar büyüdüğünü görmeye başlamış. Bu tahta ölçer herkesin çok hoşuna gitmiş. Köyde herkes kendi tahta ölçerini yapmaya başlamış. Kısa sürede tahta ölçer sadece Kamran dedenin köyünde değil ....

Ceyda -Elmas FİLİZ

Diğer köylerde de duyulmuş ve kullanılmaya başlamış. Herkes kendi tahta ölçerini yapıyormuş artık...

Bu padişahın kulağına kadar gitmiş. Padişah tahta ölçeri çok merak ederek Kamran dedenin köyüne ziyarete gelmiş.Tahta ölçeri görünce çok beğenmiş. Kamran Dede'den kendisine de bir tahta ölçer yapmasını istemiş. Kamran Dede padişaha da özerenerek çok güzel bir tahta ölçer yapmış. Padişah bunun qarşılığında  Kamran Dede'ye bir kese altın vermiş. Çok teşekkür ederek oradan ayrılmış. Kamran Dede aldığı altınlarla bahçesine......

   Pakize- Konul QAFAROVA

Bu altınlarla ne yapabilirim?

 Kamran Dede aldığı altınlarla bahçesine geri dönmüş."Bu altınlarla ne yapacağını düşünürken aklına harika bir fikir gelmiş.Köyde matematiği seven bilge kişileri, köyün öğretmenini ve çocukları köyün meydanında toplamış.Hep birlikte yeni ölçüm araçları üzerinde düşünmüşler.Öyle güzel fikirler ortaya çıkmış ki çocuklar ülkedeki ölçme sorunlarını çözmeye karar vermişler.Bu arada Kamran Dede altinlariyla büyük bir bahçe satın almış.Bu bahçeye rengârenk çiçekler ve ağaç fidanları dikmiş.Gel zaman git zaman çiçekler açmış, ağaçlar büyümüş...

Çocuklar bu bahçede hem oyun oynamış hemde  köyün bilge kişileri ve öğretmenleriyle beraber uzunlukları ölçmek için standart ölçme araclari geliştirmeyi başarmışlar.Kamran Dede'nin yaptığı tahta ölçerden yola çıkarak eşit aralıklara ayrılmış,her biri 10cm olan üzerinde sayıların olduğu standart ölçme aracıni bulmuşlar.. Ülkenin padişahı ve halkı bu durumdan çok mutlu olmuşlar.Köy ahalisi sadece bahçesindeki ağacı, çocuğunun boyunu ölçmekle kalmamış bu ölçme aracıni günlük hayatta her alanda kullanmaya başlamış.Matematigi seven bilge kişilerin metre adını verdiği bu ölçme aracı sayesinde Kaf Dağı'nın ardındaki bu güzel ülkede herkes huzurlu ve mutlu yaşamış.

 Emre- İlknur MAZMAN

 Gökten üç elma düşmüş; biri Doğa Ekibi'nin küçük yazarlarına, biri Kamran Dede'nin ülkesindeki matematik sevenlere, biri de 'Matematik Bizi Seviyor 'proje ekibine.... 

Sevgili Doğa Ekibinin öğrencileri Ölçüsüz Ülke masalımızı başarı ile tamamladınız. Sizlerden desteğini esirgemeyen ailelerinize ve öğretmenlerinize teşekkürler.

Doğa Ekibi Mentör Öğretmen

Elmas FİLİZ