Kayseri’deki muhteşem sergiden sonra sonunda Sevgi ve Barış evlerine ulaşmışlardı. Sergide tasarladıkları robotun da teşvik ödülü alması onlar için ayrı bir motivasyon olmuştu.Eve gelir gelmez aile bireyleri hemen odalarına çekildiler. Hepsi de çok yorulmuştu.Sabah ailece nefis bir kahvaltı yaptılar. Barış , Sevgi’ye dönerek:

-Ne kadar çok gezdik bu yıl değil mi? Kardeşim dedi.

Sevgi:

-Gerçekten de öyle hem gezdik hem de şehirler hakkında çok güzel bilgiler edindik.

Postacı:

-Sevgi ve Barış’a Mektup var dedi.

Yasemin hanım mektubu alarak postacıya teşekkür etti. Elinde mektupla ve heyecanla:

-Müjde! Çocuklar Sırbistan’dan mektup var.

Sevgi ve Barış büyük bir heyecanla mektubun Sırbistan’da oturan mektup arkadaşları Kruna Savić den geldiğini anladılar. Bundan bir ay önce Sevgi ve Barış’ın öğretmenleri mektup arkadaşlığından okulda bahsetmiş ve Sırbistan’daki bir okulla mektup arkadaşlığı yapacaklarını söylemişti. Sınıftaki arkadaşları ile birlikte mektup yazmışlardı Sırbistan’daki arkadaşlarına. Sevgi ve Barış mektuplarında ülkelerini ve gezdikleri şehirleri anlatmıştı mektup arkadaşına. 

İşte tam da şimdi mektuplarına cevap gelmişti. Barış mektubu annesinin elinden alarak başladı okumaya. Mektubu kız Kruna adında bir çocuktu. Mektubu aynen şöyleydi:

Merhaba Barış ve Sevgi,

Ben Kruna. Şehrim Belgrad olarak adlandırılıyor. Tarih boyunca birçok kez yok edildi, yok edildi, ancak her zaman küllerinden yükseldi ve Phoenix daha da güzelleşti.

Herkesin Belgrad vatandaşı olma önceliği yoktur. İçinde birçok insan, birçok millet, farklı kültür ve gelenekler yaşıyor.

Bununla birlikte, bir Belgrader olmak için şehrinizi, bazı özelliklerini, yüzünü, onu daha iyi tanımak için onu tanımayan birine nasıl açıklayacağınızı bilmeniz gerekir. Bunu yapmanın en iyi yolu, bu kadar çok tur yapabileceğiniz ve aynı zamanda eğlenebileceğiniz ünlü Müzeler Gecelerini ziyaret etmektir.

Belgrad, Skadarlija'nın kalbinde bulunan Djuro Jaksic'in evi beni her zaman büyülemiştir. En son bulunduğumda şehir reciters yarışmasının yapıldığı zamandı. Çok alçakgönüllü, eski ve bugün bile içine girdiğinizde özel bir gizem yayıyor. Yazar mütevazı bir şekilde yaşadı ve bugün birçok edebi akşam için bir yer ve bazı yeni yazarlar sözlerini gösterme fırsatına sahipler.

Oradan çok uzakta olmayan, 19. yüzyılın başlarından kalma muhteşem bir bina olan Prenses Ljubica'nın Konak, Prens Milos Obrenoviç'in ikametgahı olarak tasarlandı. Geçen yüzyılın sonuna kadar Konak'ın kesinlikle hak ettiği bir müze olması gerektiğine karar verildi.