წიგნში მოგითხრობთ გარემოს დაცვასა და ბუნებრივ კატაკლიზმებზე.

გარემოს დაბინძურება,ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი პრობლემაა, რომლის შემთხვევაში იწვევს როგორც ინდივიდების დაღუპვას, ასევე ჰაბიტატების დაზიანებას.დაბინძურებული ჰაბიტატი კი ცხოველთათვის გამოუსადეგარი ან არაკომფორტული ხდება.

დამაბინძურებელი-ესაა ნებისმიერი ნივთიერება ჰაერში, წყალსა თუ ნიადაგსი, რომელიც საფრთხეს უქმნის ცოცხალ ორგანიზმებს ან არაკომფორტულს ხდის მათ საცხოვრებელ გარემოს და ზრდის შეწუხების ალბათობას.

დამაბინძურებელში განიხილება ხმაური და სინათლეც რადგან, რადგან ზედმეტი ხმაური აფრთხობს და აწუხებს ცხოველებს, სინათლე კი ხსირად იწვევს ცხოველთა ბიოლოგიური პროცესების დარღვევასა და ქცევის ცვლილებას. გარემოს დაბინძურება ჯაჭვური პროცესია,რაც ნიშნავს, რომ ხშირად ეკოსისტემის ერთი რომლიმე ელემენტის დაბინძურება მთელ ეკოსისტემაზე აისახება. დამაბინძურებლები, შესაძლოა, გარემოში ხვდებოდნენ როგორც ბუნებრვი პროცესების(მაგ: ვულკანის ამოფრქვევა, ტყის ხანძარი ), ისე ადამიანის საქმიანობის შწდეგად.

ბუნებრივი კატაკლიზმები

ვულკანი-(ლათ. Vulcanus, Vulkan-ვულკანუს) კონუისებური მთა, რომელიც შექმნილია დედამიწის ზედაპირზე დედამიწის ქერქიდან ამოფრქვეული ლავის გადაადგილების და გაცვების შედეგად. განასხვავებენ მოქმედ და ჩამქრალ ვულკანებს. ვულკანი სამ მდგომარეობაში ამოიფრქვევა: თხევადი_ ლავა, მყარია_ ვულკანური ფერფლი, მტვერი და ქვები, გაზობრივი_ წყლის ორთქლი, ნახშიროჟანგი და სხვა. ვულკანების მოქმედება მარტო კატასტროფული ხასიათის არ არის. მათი მოქმედების შედეგია

დედამიწაზე არსებული ლითონური, აგრეთვე ძვირფასი და ნახევრადძვირფასი ქვების საბადოები. ვულკანური ფერფლი დიდი რაოდენობით შეიცასვ მინერალურ ნივთიერებებს. ამის გამო, ვულკანის მიმდებარე ტერიტორიის ნიადაგები დიდი ნაყოფიერებით გამოირჩევა.

ცუნამი - ოკეანის ძალიან დიდი სიგრძის გრავიტაციული ტალღები, რომლებიც უმთავრესად წარმოიქმნება ფსკერზე ან სანაპირო ზოლში მომხდარი მიწისძვრის (რიხტერის სკალით 6,5 ბალზე სიძლიერისაა და ჰიპოცენტრით 50 კმ-ზე ნაკლებ სიღრმეზე), ვულკანური მოქმედებისა და სხვა ტექნიკური პროცესების შედეგად.

დედამიწის ზედაპირის რყევითი მოძრაობა იწვევს ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერ და გამანადგურებელ მოვლენას-მიწისძვრას.მიწისძვრები ხდება დედამიწის ქერქში. დედამიწის გარეთა საფარი შედგება მოძრავი ქანებისგან. ქანების მოძრაობა არა არის სწორი და თანმიმდევრული. ამ დროს აღინიშნება კუმშვითი და გამჭიმი ძაბვები.წნევა ქანებს აწვება და დედამიწის ზედაპირის რღვევას იწყებს დაგროვილი ენერგია სხვადასხა ინტენსივობის მიწისძვრის სახით ვლინდება.მიწისძვრის სიმძლავრე დამოკიდებულია მის ბუნებაზე და დედამიწის ზედაპირის მდგომარეობაზე.მიწა შეიძლება გაიხსნას, ამოიწოვოს ან ჩაღრმავდეს.

მთიან ადგილებში მიწისძვრამ შეიძლება გამოიწვიოს ზვავი ან მეწყერი, რომელსაც მოჰყვება გამდნარი ლავის მაგვარი თიხოვანი მასა. ზოგჯერ მიწის ზედაპირზე წარმოიქმნება მიწისძვრის, ანუ სეისმური ტალღები.მიწისძვრის სიმძლავრის მიხედვით, მიწა შეიძლება ოდნავ ან ძლიერად შეირყეს, რის გამოც რელიეფი იცვლის ფორმას.

ზვავი-მთისფერდობზე მოძრავი თოვლის მასა. ზვავი სტიქიური, ხშირად კატასტროფული მოვლენაა. იგი უპირველეს ყოვლისა, მთებთანაა დაკავშირებული. ზვავის ჩამოსვლისათვის ყველაზე ხელსაყრელი პირობა იქმნება თუ:თოვლის საფარი აღემატება 20სმ-ს,მთის ფერდობის დახრილობა მერყეობს 15-დან 0 გრადუსამდე და ტერიტორიაზე არ არის ტყე. ყველაზე ხელსაყრელი ვითარება ზვავის ჩამოწოლისათვის იქმნება 300-400-ით დახრილ ფერდობებზე და მაშინ, როცა ერთი დღის განმავლობაში 10 სმ-ზე მეტი თოვლი მოდის. ზვავი გარკვეული სისქის თოლის საფარის ჩამოყალიბებასთანაცაა დაკავშირებული,