Πριν πέσω για ύπνο ένιωσα σα να ήταν ο παππούς δίπλα μου και κοιμήθηκα μ'ενα χαμ΄όγελο στα χείλη. Την άλλη μέρα το πρωί έπαιξα με τον Κωστή, τον Φάνη και τον αδελφό μου κρυφτό, κυνηγητό και πολλά άλλα παιχνίδια. Αλλά κάτι είχε αλλάξει.

Τις προηγούμενες μέρες ήμουν λυπημένη αλλά σήμερα ήμουν πολύ χαρούμενη. Η γιαγιά όταν με είδε χαρούμενη, χάρηκε κι αυτή. Τα παιδιά παραξενεύτηκαν και με ρώτησαν:

'Πώς είσαι τόσο χαρούμενη;'

Εγώ τους απάντησα:

'Γιατί ο παππούς δεν έχει φύγει.'

Ο Κωστής μου είπε:

'Τι εννοείς; Αφού ο παππούς δεν είναι εδώ μαζί μας.'

Εγώ είπα:

'Μπορεί να μην τον βλέπουμε αλλά ο παππούς είναι πάντα στο μυαλό και στην καρδιά μας!