"SEV ÜRET VAR OL" PROJESİ

ÖYKÜ KİTABI

ÖĞRETMEN: Fadimana Yetiş MEŞE

Yazar Öğrenci: Mazhar MTAL

Sinan Öğretmen sınıfa gelip 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı için etkinlikler düzenleneceğini ve bu görevin sınıfımıza verildiğini söyledi. İçimi büyük bir coşku kapladı. Okul içi etkinliklerde görev almayı çok seviyordum. 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı'nda görev almak çok daha büyük bir gurur ve heyecandı benim için. Heyecanla, Sinan Öğretmen'in anlattıklarını dinlerken aklıma Kenan geldi. Kenan sınıfımızdaki kaynaştırma öğrencisiydi. Down Sendromluydu. Sınıftaki diğer öğrenciler onu etkinliklerde ve grup çalışmalarına almak istemezlerdi.

Ona baktığımda yüzündeki tedirginliği ve heyecanı gördüm. Arkadaşlarıyla bir şeyler yapmayı sevdiği için heyecanlıydı ama böylesi önemli bir günde ona görev vermeyeceklerini düşündüğü için tedirgindi. Parmak kaldırıp söz hakkı istedim. Öğretmene, Kenan da görev alacak değil mi?" diye sordum. Bütün sınıf nereden çıktı bu der gibi bana bakıyordu.

ÖĞRETMEN: NURCAN AKCA

YAZAN: MERVE SATI KADIN MTAL

Sinan öğretmen bana Kenan’a ve tüm sınıfa gülümseyerek baktı. “Neden olmasın elbette Kenan da görev alacak.” dedi. Kenan hem şaşkın hem de mutlulukla etrafa bakıyor, diğer arkadaşların tepkilerini anlamıyordu. Bir arkadaşımız peki ne yapacak ki diye mırıldandı. Bunu duyan öğretmenimiz ,” Çocuklar belki arkadaşınız sizinle sizin istediğiniz gibi bir iletişim kuramıyor ama iç dünyasında birçok şeyin farkında. Ve onun bizi ve etrafındakileri algılaması biraz farklı olabilir. Bu onun fiziksel aktiviteleri yapamayacağı anlamına gelmez.“ dedi.

Ben Kenan'ın da bizimle etkinlik yapacak olmasından çok mutlu olmuştum. Birden aklıma geçen gün okula getirdiğim legolarım geldi. O günü hiç unutmuyorum. Lego parçalarını sıramın üstünde unutmuş teneffüse çıkmıştım. Geldiğimde Kenan legoları dikkatle inceliyor ve birbirine eklemeye çalışıyordu. Ben biraz tedirgin olmuştum. Lego parçalarını almak istemiştim ama vermemişti. Sonunda öğretmenimiz gelip Kenan’ı ikna etmiş ve elinden almıştı. Bu olay aklıma güzel bir fikir getirmişti. “Öğretmenim, legolarla bir etkinlik yapabilir miyiz? Kenan legolarla oynamayı çok seviyor .”dedim.

Uzun zamandır Kenan’a karşı mesafeli duran Ayşe, “Ben yardımcı olabilirim öğretmenim. Benim bir sürü legom var. Legolardan bayrak ya da gemi yapabiliriz.”dedi. Ayşe konuştuktan sonra sınıfın havası biraz daha değişti. Herkes Kenan'ın da içinde olduğu bir etkinlik için heyecanlanmaya başlamıştı.

ÖĞRETMEN: Hatice ÖZBEY

YAZAR ÖĞRENCİ: Sıla HMTAL

Herkes tatlı bir telaş içerisine girdi. Mehmet söze atıldı : ''Benim de legolarım var herkes getirirse büyük ve güzel bir şey ortaya çıkarabiliriz ama ne yapacağımıza karar vermemiz lazım.''O arada benim gözüm Kenan'a takıldı. Sanki bir şey söylemek ister gibiydi ama çekiniyordu. Onu cesaretlendirmek için yavaşça yanına gittim ve kulağına eğilerek sadece onun duyabileceği bir ses tonuyla ''Kenan biliyor musun ben sana güveniyorum? Bence sen ne yapabileceğimizi hepimizden daha iyi biliyorsun.'' dedim. Kenan gülümseyerek baktı. Sinan öğretmen sınıfa döndü ve ''Yarına kadar herkes ne yapabileceğimizi bir kağıda yazsın. Yarın toplayıp okuyacağız ve en güzel olanı yapmaya karar vereceğiz.'' dedi.

ÖĞRETMEN: NAZMİYE TEKİN

YAZAR ÖĞRENCİ: EDA MTAL

( MUĞLA ZÜBEYDE HANIM MTAL)

Ertesi gün Mehmet öğretmenine Legolarla bir Türkiye haritası yapılabileceği fikrini verdi. Ayşe de daha önce ifade ettiği gibi bayrak ya da gemi yapmanın daha uygun olacağını söyledi. Sinan öğretmen onları dikkatle dinledi. Bana da fikrimi sordu. Ben de Türkiye haritası etrafında el ele tutuşmuş çocuklar yapabileceğimizi söyledim. Tüm bunları kağıda yazdık ve hep birlikte okuduk. Ardından Sinan Öğretmen herkesin evinde lego olup olmadığını sordu. Benim vardı ama arkadaşlarımın Legoları olup olmadığını bilmiyorduk. Mehmet ve Ayşe “Evet bizim de Legolarımız var!” dediler. Sinan öğretmen bu durumda herkesin Legolarını okula getirerek kendi etkinlik fikrini ortaya koymasını istedi. Biz büyük bir keyifle bu isteği ertesi gün yerine getirdik. Böylece Kenan bizim fikirlerimizi görecek ve kendi fikrini söyleyecekti. 

ÖĞRETMEN: Betül TEMEL

YAZAR ÖĞRENCİ: Talha MNV

Ünye Mehmet Necati Vidinli MTAL

Ertesi gün Kenan sınıfa girdiğinde her yerde legoları görünce şaşkınlık içinde kaldı. Hiç bu kadar çok legoyu bir arada görmemişti. Lego, Kenan için çok önemliydi. Eskiden mahallede hiç arkadaşı yoktu ve Kenan sadece legolarıyla oynar, onlarla yeni şeyler üretirdi. Böylece mahalledeki çocukların dikkatini çekmiş ve onlarla arkadaş olabilmişti. Kenan şaşkınlığını üzerinden atınca benim yanıma geldi ve öğretmen ona "Sen ne yapacaksın bakalım?" diye sordu. Kenan, "Onu yapacağım." diyordu. Biz onun kim olduğunu anlamaya çalışırken Kenan parmağını Mustafa Kemal Atatürk'ün portresinin üzerine dikmişti. "Atatürk yapacağım. Bizim elimizden tutup bizi bayrama götürecek." dedi. Herkes öyle bir anın hayaline daldı.

Öğretmen: Ulviye ŞAHİN

Yazan Öğrenci: Yücel KMTAL

Öyle ya, biz yapacağımız etkinliğin ve aramıza Kenan'ın da katılmasının heyecanına kendimizi kaptırmışken Kenan bir kez daha bizi bambaşka dünyalara götürdü. Ülkenin kurtuluşa adım attığı ilk günü gençlerine armağan eden bir lider bir memleketti bizimkisi. Bu mücadeleye herkes kanıyla canıyla, yaşlısı genciyle nasıl birlik olup katıldıysa şimdi Türk gençliği olarak sıra bizdeydi. Sınıfça birlik olma, birbirimize destek çıkma, bu kutlu günü ve Atatürk'ü hep beraber anma vaktiydi.

Kenan'ın herkes tarafından kabul gören bu fikriyle hemen harekete geçtik. Sinan Öğretmen'in isteği üzerine sınıftaki herkes legolarını getirmişti. Legolarımız dev bir "Atatürk" yapmak için yeterli olacaktı. Hepimiz yapacağımız etkinliğin coşkusuyla kıpır kıpır yerimizde duramaz olmuşken gözlerim Kenan'a takıldı.

Öğretmen: Ayşegül ALTUNDAĞ

Yazan Öğrenci: Yaren ykal

O, içinde binlerce martının kanat çırptığı mavi gözleriyle legolara bakıyor, ellerini çok değerli bir şeyi saklar gibi sıkıyordu.Her zaman bizimle göz göze gelmekten kaçınan Kenan, bir an durdu , gözlerini bize çevirdi ve her birimize sevgiyle tek tek baktı. Bu bakışta bir olmanın, beraber olmanın mutluluğu vardı.19 Mayıs'ta Samsun'da başlayan Milli Mücadeledeki birlik duygusunu hissetti iliklerine kadar. Biz de hissediyorduk milletin her ferdinin "sen, ben, öteki" demeden hareket etmesiyle başarılmıştı her şey ve biz gençlere düşen de bu düşünceyle yeni ufuklara başarılara yol almaktı. Bu duygu dalgası içinde Kenan, buğday başağı sarı saçlarını arkaya attı ve deniz mavisi gözleriyle duvarda gururla gülümseyen Atatürk portresine baktı. 101 yıl önce ülkenin karanlığı yarması, aydınlık günlere ulaşması gibi o da bu 19 Mayıs'ta kendi karanlığından sıyrılıp çıkacaktı. Mustafa Kemal'in gözlerinde kendini gördü o an. Tıpkı onun Karadeniz'in hırçın dalgalarında yol alarak başlattığı mücadele gibi kendi var olma mücadelesini başlatıyordu.