Zdarzyło się to pewnego, wiosennego dnia...

Pewnego razu na wysokim zielonym kwiatku siedziała sobie gąsienica Aldona. Rozmyślała, jak zmienić świat na lepszy.

Przyszła do niej mrówka i powiedziała, że wokół nas jest wiele dobra np. piękne lasy, łąki, rzeki, jeziora, potoki, góry i morze. Gąsienica odpowiedziała, że przyrodzie zagraża smog, śmieci, plastiki i susza.

Ludzie już o tym wiedzą, bo ekolodzy biją na alarm, aby uratować Ziemię.

Moim zdaniem wszystko można naprawić. Ludzie muszą być bardziej świadomi i żyć zgodnie z przyrodą.

Oliwia Liskowiak

Motyl często kojarzony jest jako symbol wiosny i nadejście cipłych dni. JULKA

Wszyscy ekolodzy i ludzie zajmujący się ochroną środowiska naturalnego biją na alarm. Nasza planeta jest w niebezpieczeństwie - takie słowa usłyszały owady mieszkające na pobliskiej łące od konika polnego.

Mrówka, biedronka, ważka oraz szara gąsienica spoglądały na siebie ze strachem. Przecież wokół nas jest wiele dobra, na przykład: zielone trawy, lasy, czyste rzeki.

-Korzystne jest dla nas czyste powietrze - odrzekła biedronka. Poźniej głos zabrała także mała pracowita mrówka.

- Moim zdaniem przyszłość będzie wyglądać, jak ta mała, szara gąsienica. Sama niewiele mogę zmienić, ale razem możemy uświadomić i zwracać uwagę ludziom olbrzymom. Przyrodzie zagrażają ludzie i ich ingerencja w środowisko. Niebezpieczeństwa zgubne dla przyrody to duże fabryki, dużo samochodów oraz wycinanie lasów. Na końcu zabrała głos gąsienica:

- Mi najbardziej w otaczającym mnie świecie podoba się czyste niebieskie niebo. Szukam lasów oraz ląk.

Nagle mrówce, biedronce i konikowi polnemu ukazał się niezwykły widok: przemiana gąsienicy w pięknego motyla. Poczuli wtedy, że świat tak jak gąsienica, może stać się piękny i kolorowy.

Pewnego słonecznego dnia gąsienica Zuzia pełzała po łące. Spotkała biędronkę siedmiokropkę, co na listku siedziała, ważkę latającą nad kwiatem mlecza i konika polnego, co grał piękną melodię na skrzypeczkach. Gdzieś z oddali zauważyła mrowisko, a w nim malutkie mrówki.

Po spacerze po łące Zuzia zamyśliła się. Podoba mi się w otaczającym świecie , że przyroda jest taka piękna. Boję się niestety, że morze to długo nie potrwa. Wszyscy ekolodzy i ludzie zajmujący się ochroną środowiska naturalnego biją na alarm. Nasza planeta jest w niebezpieczeństwie !! Przyrodzie zagraża wyginięcie i zagłada . Dostrzegam niebezpieczeństwa takie jak, smog, dziura ozonowa. Palone śmieci plastikowe są żródłem trujących substancji . Opadają one na ziemię i zatruwają glebę i niszczą rośliny . Kwaśne deszcze stanowią zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt i owadów.

Pewnego słonecznego dnia gąsienica Zuzia pełzała po łące.

Spotkała biedronkę siedmiokropkę, która siedziała na listku . Widziała ważkę latającą nad kwiatkiem mlecza i konika polnego, który grał piękną melodię na skrzypeczkach. Gdzieś z oddali, zauważyła mrowisko, a w nim malutkie mrówki. Po spacerze po łące Zuzia zamyśliła się. Podoba mi się w otaczającym świecie, że przyroda jest taka piękna. Boję się, że może to długo nie potrwać. Wszyscy ekolodzy i ludzie zajmujący sie ochroną środowiska naturalnego biją na alarm! Nasza planeta jest w niebezpieczeństwie! Przyrodzie zagraża wyginięcie! Sama dostrzegam niebezpieczeństwa- dokoła jest tyle smogu, dziura ozonowa. Palone śmieci plastikowe są żródłem trujących substancji. Opadają o na ziemię, zatruwają glebę i niszczą rosliny.

Kwaśne deszcze stanowią zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt i małych owadów.

Po swoich przemyśleniach Zuzia postanowiła napisać list do ekologów, aby zajęli się tą sprawą. Teraz czeka na odpowiedź. Wierzy, że wszystko się pomyślnie skończy!

Zofia

Pewnego słonecznego dnia mała, piękna gąsienica bardzo się zmartwiła, gdy jej przyjaciółka zachorowała.

Gdy gąsieniczka odwiedziła swoją przyjaciółkę biedronkę, aż się przeraziła. Bowiem, gdy ją zobaczyła, nie była czerwona, tylko jakoś zielona, a jej kropeczki były żółte. Co Ci się stało?- pytała gąsieniczka. Biedronka nie miała nawet siły, aby odpowiedzieć. Szybko trzeba iść po pomoc, pomyślała gąsieniczka. Zebrali się przyjaciele chorej i myśleli, jak jej pomóc, ale nie wiedzieli, co zrobić.

Ktoś się zapytał: -co ostatnio jadłaś ?

Biedronka powoli odpowiedziała, że była na polu ze słonecznikami, aby sie najeść. Wtedy komik polny przypomniał sobie, że tam dziś ktoś robił oprysk!

-To trucizna dla nas! -powiedziała stonoga. Gąsienica dała przyjaciółce syropu. Kiedy poczuła się lepiej, wszyscy się cieszyli.

To my- ludzie, musimy się zmienić dla tych małych zwierzątek, bo to przez nasze zachowanie one cierpią i umierają .

Filip M

Pewnego słonecznego dnia w górach wesoła, kolorowa gąsienica wraz ze swoimi przyjaciółmi: mrówką, świetlikiem, konikiem polnym, ważką oraz biedronką rozmyślali nad tym, jak ich zdaniem będzie wyglądała przyszłość naszej planety.

Biedronka powiedziała, że jej zdaniem będzie wyglądać tak: będziemy mieszkać na innej, dużej planecie z robotami, latającymi autami, ponieważ Ziemia będzie tak zatruta smogiem, że nie będzie można na niej żyć. Malutka mrówka dodała, że możemy temu zapobiec, jeżdżąc często rowerem zamiast autem. Potem przyjaciele zastanowili się, co im się na naszej planecie podoba.

Kolorowa gąsienica powiedziała, że najmilsze jest to, że można się wesoło bawić na dworze i pływać w basenie lub morzu. Ważka stwierdziła, że wokół nas jest wiele dobra: są pożyteczne zwierzęta, na pzrykład dżdżownice, rowery i panele słoneczne. Przyjaciele postanowili, że zrobią duży plakat z własnymi pomysłami, który powieszą w swojej szkole, by więcej osób zaangażowało się w bycie eko i ochronę środowiska.

Pomysł okazał się bardzo trafny. W szkole więcej uczniów i nauczycieli pokazało eko postawy, zaczęło dbać o środowisko i cały świat.

Kacper N

Pewnego słonecznego dnia gąsienica wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką biedronką postanowiły zadbać o środowisko. Stwierdziły, że jak my sami nie zadbamy o nasze środowisko, to cała planeta ulegnie wyniszczeniu.

Namawiały wszystkie robaczki z okolicy i przekonywały do tego przedstawiając wszystkie argumenty za ekologicznym środowiskiem - piękne zielone tereny, czyste wody w jeziorach, brak śmieci w lasach, brak smogu na ulicach miast, błękitne nieba i przyjemny śpiew zadowolonych ptaszków. Wszyscy zgodzili się oprócz pająka, ale gąsienica pokazała mu nagranie, co może się stać, jeśli nie będziemy dbali o środowisko.

Pająk szybko zmienił zdanie, ponieważ przeraził się, gdy zobaczył, do czego mogą doprowadzić złe działania ludzi.

Od teraz wszyscy dbają o swoje środowisko, bo w przeciwnym razie świat będzie smutny i szary.

Olek S.

Pewnego wieczoru malutka wesoła gąsienica pełzała po łące. Mrugające światełko świetlika wskazywało jej drogę. Stały tam również lampy, przy których fruwały niespokojne ćmy.

Gąsienica miała mnóstwo przyjaciół i każdy mógł na kogoś liczyć. Zauważyła idącego mężczyznę. Szedł on zamyślony i nieświadomy tego, że nie widząc nic po ciemku, rozdeptuje owady. Zaniepokojona ważka musnęła go w policzek chcąc powiedzieć: Uważaj! Gdzie idziesz! Mężczyzna szybko ocknął się, spojrzał w dół i przeprosił. Uklęknął, by przyjrzeć się pięknym owadom.

Gąsienica wpełzła na jego dłoń, obok usiadł motylek, biedronka i ważka. Mężczyzna był zaskoczony, ale zarówno bardzo szczęśliwy. Cieszyła się, że owady mu zaufały i nie bały się go.

Od tamtej pory często przesiaduje na łące i obserwuje naturę, bo wie, że owady są bardzo pożyteczne, ponieważ zapylają kwiaty na Ziemi. Agata J

Za górami, za lasami żyła sobie pewna rodzina wraz z synem. Pewnego dnia chłopiec wyszedł ze swoim przyjacielem psem Reksiem na spacer na łąkę.

Gdy dotarli na polanę, usiadł pod drzewem i rzucał patyk swojemu psiakowi. W pewnej chwili chłopak ujrzał małą, kolorową gąsienicę, która pełzała po korze drzewa. Chłopiec każdego dnia przychodził, żeby sprawdzić, czy mała gąsienica znajduje się na drzewie. Niestety pewnego dnia nie ujrzał gąsienicy, lecz wracał tam każdego dnia przez dwa tygodnie. Po dwóch tygodniach, gdy wrócił pod swoje ukochane drzewo, zobaczył pięknego motylka, który latał wokół pnia drzewa.

Wrócił do domu i opowiedział historię mamie, a ta wyjaśniła mu, że gąsienice przeobrażają się w piękne motyle.

Adam S.