Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια περίεργα ήσυχη πόλη.

Μια μέρα ήρθε μια φασαριόζικη οικογένεια που νοίκιασαν ένα σπίτι στον πιο ήσυχο δρόμο της πόλης και έκαναν φασαρία, πολύ φασαρία!!!

Έκαναν τόση φασαρία που οι κάτοικοι δεν άντεξαν και αποφάσισαν να μετακομίσουν... αυτοί που έμεναν πιο κοντά στη φασαριόζικη οικογένεια.

Πήγαν στη διπλανή πόλη που είχε όμως ακόμα περισσότερη φασαρία 

Επειδή εκεί υπήρχαν φασαριόζικα αδέσποτα σκυλιά και άνθρωποι που πετούσαν κατσαρολικά και σκουπίδια έξω από το παράθυρο τους

Με αυτή την κατάσταση στην πόλη, ήταν όλοι λυπημένοι.

Ώσπου μια μέρα αποφάσισαν να πάνε να τους χτυπήσουν την πόρτα και να τους μιλήσουν. 

Μόλις έφτασαν είδαν τον κύριο Μουστακαλή , την κυρία Ανατριχιαστική και τον κύριο Ξινησμένο λεμονάκι οι οποίοι άρχισαν να τους μιλάνε άσχημα. 

Σε λίγη ώρα όλοι είχαν ηρεμήσει, δεν φώναζαν πια, ήθελαν να μείνουν επειδή είχαν πολύ νόστιμα μπισκότα και πολύ όμορφες καρέκλες.

Επίσης είχαν και ένα πανέμορφο τραπέζι

με πολλά φαγητά και γλυκά!