1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΛΗΣ

Σχολικό Έτος: 2019-20

Οι υπέροχες ζωγραφιές των μαθητών μου όπως τις εμπνεύστηκαν από τον τίτλο του παρμυθιού μας! 

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα που την έλεγαν .. δεν έχει σημασία το όνομά της! Μπορεί να την έλεγαν Κίνα ή Ιταλία ή Ισπανία ή Γαλλία ή και Ελλάδα! Ζούσε ένα χαρούμενο κοριτσάκι που το έλεγαν... δεν έχει σημασία πώς το έλεγαν! Μπορεί να το έλεγαν Αμπελίνα ή Λουάνγκ ή Κάρμεν ή Σαρλότ! Αλλά το κοριτσάκι της ιστορίας μας το έλεγαν Ζωή! 

Η Ζωή είχε μάτια... δεν έχει σημασία αν ήταν μεγάλα ή μικρά, σχιστά ή στρογγυλά, μπλε ή πράσινα ή καφέ ή μαύρα! Ότι χρώμα κι αν ήταν, ό,τι σχήμα κι αν είχαν, ήταν πανέμορφα!

Είχε μαλλιά... δεν έχει σημασία αν ήταν μαύρα ή ξανθά ή καστανά, σγουρά ή σπαστά ή ίσια, μακριά ή κοντά! Όπως κι αν ήταν, η Ζωή τα χτένιζε όμορφα κάθε πρωί πριν ξεκινήσει για το σχολείο της! Τα χτένιζε όμορφα πριν βγει βόλτα με τους φίλους της! Τα χτένιζε όμορφα πριν πάει να επισκεφθεί τους αγαπημένους της παππούδες!

Το δέρμα της απαλό και τρυφερό είχε χρώμα... αλλά ούτε κι αυτό έχει σημασία! Μπορεί να ήταν λευκό ή μαύρο ή κίτρινο ή ακόμα και ερυθρό! Ό,τι χρώμα κι αν ήταν, κάθε πρωί που η μαμά της, έσκυβε να της δώσει ένα γλυκό φιλί στο μάγουλο, της έλεγε:”Ax,Ζωή μου έχεις τα πιο γλυκά μαγουλάκια όλου του κόσμου!»

Έχεις τα πιο όμορφα μαγουλάκια όλου του κόσμου!

Η Ζωή ζούσε πολύ ευτυχισμένη ως την ημέρα που ξαφνικά όλα άλλαξαν!

Ελάτε τώρα να διαβάσουμε την συνέχεια της ιστορίας όπως την εμπνεύστηκαν οι μικροί μου μαθητές!!!

Η συνέχεια του παραμυθιού από τον Κωνσταντίνο!

Ένας απρόσμενος επισκέπτης έφτασε στην χώρα τους με σκοπό να την κατακτήσει. Ήταν ένας μοχθηρός και αδίστακτος βασιλιάς μιας χώρας μακρινής, δεν έχει σημασία πόσο μακρινής, που λεγόταν Κορονοϊός, γιατί φορούσε μια χρυσή αγκαθωτή κορόνα στο κεφάλι. Ο πολυάριθμος στρατός του δε χρησιμοποιούσε συνηθισμένα όπλα, όπως σπαθιά και τόξα, αλλά την σατανική εφεύρεση του βασιλιά, ένα μολυσματικό υγρό που μόλις έπεφτε πάνω στον αντίπαλο, τον έκανε να βήχει, να φταρνίζεται και να πέφτει βαριά άρρωστος με πυρετό στο κρεβάτι. 

Είμαι ο βασιλιάς Κορονοϊός και ήρθα για να κατακτήσω την χώρα σας!

Ούτε οι ασπίδες ούτε τα κράνη αρκούσαν για να προστατεύσουν τους άμοιρους πολίτες της χώρας, ενώ οι γιατροί δούλευαν μέρα νύχτα για να θεραπεύσουν τους ασθενείς και να παρασκευάσουν το αντίδοτο στο ύπουλο υγρό.

Η μόνη λύση που απέμενε ήταν να κρυφτούν όλοι στα κάστρα τους, να φορέσουν γάντια στα χέρια τους και μάσκες στα πρόσωπά τους και να τον αντιμετωπίσουν από εκεί. Απαγορεύτηκε η κυκλοφορία σε μικρούς και μεγάλους, οι βόλτες στα πάρκα και οι επισκέψεις σε συγγενείς και φίλους. Έτσι, το φαρμακερό όπλο του

βασιλιά δεν μπορούσε πλέον να τους βλάψει. 

Η Ζωή στενοχωριόταν βέβαια που δεν μπορούσε πια να δει ούτε τους αγαπημένους της συμμαθητές ούτε τον παππού και τη γιαγιά της. Έπαιρνε όμως δύναμη από την αγάπη τους, από τις φωτογραφίες τους με τις οποίες συνομιλούσε κάθε μέρα και κυρίως από τη σκέψη πως σύντομα θα τους ξαναέβλεπε και όλα αυτά θα έμοιαζαν με ένα κακό όνειρο.   

Πράγματι, μετά από λίγο καιρό, που δεν έχει σημασία αν ήταν μέρες, βδομάδες ή μήνες, ο στρατός κουράστηκε να πολεμάει χωρίς αποτέλεσμα και ο βασιλιάς Κορονοϊός δεν έβρισκε πια την άδεια χώρα όμορφη και ζηλευτή όπως πριν. Αποφάσισε να εγκαταλείψει την

άσκοπη μάχη και να επιστρέψει στη χώρα του ηττημένος.   

Η υπομονή και η αποφασιστικότητα της Ζωής και όλων των κατοίκων της χώρας είχε νικήσει! Οι άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους, αγκαλιάστηκαν σφιχτά και τα πρόσωπά τους έλαμψαν και πάλι από χαρά και ανακούφιση. 

Κωνσταντίνος Αχιλλέας Πασσιάς

Η συνέχεια του παραμυθιού από τον Αριστείδη!

 Ένα πρωί η μαμά της Ζωής,της είπε:"Γλυκιά μου, σου αρέσει το κρυφτό;"

-Ναι μαμά!!!Eίναι από τα αγαπημένα μου παιχνίδια!Θα παίξουμε;

-Θα παίξουμε,όμως όχι μόνο εμείς αλλά και όλοι οι άνθρωποι της γης μαζί!

-Αυτό είναι τέλειο μαμά!Αλλά ποιος θα τα φυλάει;

-Θα τα φυλάει κάποιος κύριος που δεν μπορούμε να δούμε γιατί είναι πολύ μικροσκοπικός, αλλά ξέρουμε ότι φοράει μία κορόνα που είναι πιο μεγάλη και από το σώμα του! Γι’αυτό και θα τον λέμε Κορονοκύριο.

Κρυφτείτε όλοι!!!!Αν σας βρω αλίμονό σας!!!

 Έτσι όλοι οι άνθρωποι της γης ξεκίνησαν να παίζουνε κρυφτό, με τον Κορονοκύριο να τα φυλάει.Αλλά αυτό το κρυφτό είχε κάποιους παραπάνω κανόνες από το συνηθισμένο κρυφτό.Για παράδειγμα, οι παππούδες και οι γιαγιάδες έπρεπε να κρύβονται πιο πολύ από τους υπόλοιπους μέσα στο σπίτι τους,γιατί δεν μπορούσαν να τρέξουν γρήγορα και έτσι αυτός ο μικροσκοπικός κύριος θα τους έβρισκε αμέσως.Οι υπόλοιποι λοιπόν,οι πιο νέοι (που μπορούσαν να τρέχουν γρήγορα) θα έπρεπε να τους βοηθάνε για οτιδήποτε είχαν ανάγκη. Αυτό έκανε και η μικρή μας ηρωίδα με την γιαγιούλα της διπλανής πολυκατοικίας.

Για ό,τι χρειαστείτε ,φωνάξτε με και θα έρθω αμέσως!

Ευχαριστώ Ζωή μου!

Ένας άλλος κανόνας του παιχνιδιού που άρεσε πολύ και στην Ζωή ήταν αυτό που αποκαλούσε η μαμά της «Σωματική άσκηση».Γιατί κατάλαβε ότι η βόλτα με τα πόδια στην φύση ήταν πολύ καλύτερη από αυτήν με το αυτοκίνητο.

 Τέλος ένας από τους πιο βασικούς κανόνες του παιχνιδιού ήταν αυτός που έμαθε η Ζωή όταν μία μέρα άκουσε την μαμά της να τραγουδάει ένα γνώριμο τραγούδι: «Happy birthday to you,happy bithday to you».Έτσι, απορημένη η Ζωή ρώτησε την μαμά της:"Μανούλα έχει κανένας γενέθλια;"

-Χα, χα, χα ,γέλασε η μαμά της. Όχι καρδούλα μου ,απλά κάποιοι άνθρωποι,που ξέρουν να παίζουν πολύ καλά κρυφτό,μας είπαν ότι αν τραγουδάμε δύο φορές το «Happy Birthday » όσο πλένουμε τα χέρια μας ,τόσο πιο δύσκολα θα μας βρει ο Κορονοκύριος.Αλλά εσύ αν θέλεις μπορείς να λες το δικό σου αγαπημένο τραγουδάκι.

 Και κάπως έτσι κυλούσαν οι μέρες.Μέχρι που ένα πρωί...

-Ξύπνα Ζωή μου και ντύσου γρήγορα!Θα βγούμε έξω!

-«Σωματική άσκηση» μαμά;

-Όχι κουκλίτσα μου, σήμερα έχουμε γιορτή με όλον τον κόσμο! Ο Κορονοκύριος δεν κατάφερε να βρει κανέναν και παραδέχτηκε ότι έχασε. Νικήσαμε Ζωη!Πάμε να φωνάξουμε όλοι μαζί.

 ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!!!!!!

Και μπορεί το παιχνίδι με τον Κορονοκύριο να τελείωσε αλλά η γλυκιά μας Ζωή συνέχισε να ακολουθεί κάποιους κανόνες που της άρεσαν.Όπως τους μικρούς περιπάτους με την μαμά της,την βοήθεια στην γιαγιούλα της διπλανής πολυκατοικίας και που και που έπιανε τον εαυτό της να σιγοτραγουδάει το αγαπημένο της τραγουδάκι καθώς έπλενε τα χέρια της.

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΦΟΥΣΙΑΣ

Η συνέχεια του παραμυθιού από τον Ιάσονα!

Ώσπου η Ζωή είδε στην τηλεόραση μια ανακοίνωση που έλεγε: "Προσοχή προσοχή! Ένας μυστήριος κύριος με μαύρα γυαλιά και καπέλο τριγυρίζει εδώ κι εκεί στην πόλη μας. Είναι πολύ επικίνδυνος, μείνετε μακριά του, μείνετε στα σπίτια σας!¨

     Η Ζωή ρώτησε τη μαμά της να της πει ποιος είναι, όμως ούτε και η μαμά ήξερε. Το μόνο που της είπε ήταν ότι όποιος τον πλησιάζει αρρωσταίνει.

      Μια μέρα η Ζωή είδε τον κύριο μυστήριο από το μπαλκόνι της. Την είδε κι εκείνος. Έβγαλε ένα σημείωμα και της το πέταξε .Η Ζωή το πήρε και έτρεξε τρομαγμένη μέσα στο σπίτι.

Προσοχή προσοχή!

Εχω μια ιδέα!!Αλλά χρειάζομαι και τους φίλους μου!

    Το σημείωμα έγραφε:“ Με λένε κ.Κορονοϊό. Δεν το κάνω επίτηδες, αλλά είμαι επικίνδυνος για τους ανθρώπους. Είμαι όμως πολύ δυστυχισμένος, γιατί κανείς δεν κάνει παρέα μαζί μου, όλοι με αποφεύγουν, έτσι τριγυρίζω άσκοπα στους άδειους δρόμους της πόλης.»

       Μετά από λίγες ώρες η Ζωή το ξανασκέφτηκε. Λυπήθηκε τον κ. Κορονοϊό και αποφάσισε με όλους τους φίλους της να κάνει κάτι γι΄΄ αυτόν.Έτσι  λοιπόν, όλα τα παιδιά μαζί έφτιαξαν μια κάρτα μαγική για εκείνον. Ήταν χρυσή , σε σχήμα καρδιάς και έγραφε: ”Όταν τη διαβάσεις, θα γιατρευτείς!” 

"Όταν την διαβάσεις,θα γιατρευτείς!

Μακάρι να γιατρευτώ!

Καλό ταξίδι!

Ευχαριστώ για την βοήθειά σου!

Η κάρτα μετέφερε όλη την αγάπη των παιδιών στον κ.Κορονοϊό μέσα σε λίγα λεπτά. Σιγά- σιγά άρχισε να ομορφαίνει και να γλυκαίνει. Ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό του. Γιατρεύτηκε! Δεν ήταν πια επικίνδυνος για κανέναν.

     Με ένα πλατύ χαμόγελο χαιρέτησε τη Ζωή που στεκόταν στο μπαλκόνι της και έφυγε για τη χώρα του, μια χώρα μακρινή που κανείς ως τώρα δεν γνωρίζει το όνομά της!

ΙΑΣΩΝ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Η συνέχεια του παραμυθιού από την Ειρήνη!

Μία Τρίτη απόγευμα, εκεί που η Ζωή καθόταν στο σαλόνι του σπιτιού της με τους γονείς της και τη μεγάλη της αδελφή, άκουσε την πιο περίεργη είδηση: ΠΡΟΣΟΧΗ!Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ EΧΕΙ ΚΑΤΑΚΤΗΘEI ΑΠO  ΕΞΩΓHΙΝΟΥΣ. MEIΝΕΤΕ ΣΠIΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕIΣΤΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ!

Όλοι έμειναν να κοιτάζουν την οθόνη της τηλεόρασης με απορία και φόβο. Λίγες ώρες αργότερα έμαθαν πως η Γη είχε όντως δεχτεί εισβολή από πλάσματα από τον μέχρι τότε άγνωστο πλανήτη ΚΟΡΟΝΑ.

Ο στόχος τως εισβολέων ήταν να μολύνουν και να κάνουν τους ανθρώπους αδύναμους. Έτσι οι άνθρωποι αναγκάστηκαν να κλειστούν στα σπίτια τους. Οι μεγάλοι σταμάτησαν να δουλεύουν και τα παιδιά δεν μπορούσαν να πάνε σχολείο. Όλοι ήταν στεναχωρημένοι και αδυνατούσαν να συνηθίσουν τη νέα κατάσταση.

Τα παιδιά βαριόντουσαν γιατί δεν μπορούσαν να βγουν έξω. Οι μαμάδες είχαν πολλά νεύρα γιατί έμεναν όλη μέρα σπίτι να καθαρίζουν και να μαγειρεύουν ενώ οι μπαμπάδες δεν έβρισκαν πολλά να κάνουν για να περνάει η ώρα.