ΣΙΔΕΡΟ με κάρβουνο από την εποχή του 1940.

Το βρήκα στο σπίτι της προγιαγιάς μου στο χωριό Στρόπωνες Εύβοιας.

Μου είπε ότι έπαιρναν τις στάχτες από το τζάκι, τις έβαζαν μέσα και μετά σιδέρωναν τα ρούχα τους. (ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΝΙΚΟΛΕΤΑ)

ΠΙΚΑΠ Technics, 1992. Κονσόλα ήχου αναπαραγωγής δίσκου βινυλίου (Ναταλία Κονταράτου)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ: Ήμουν περίπου 8 χρονών,ο μικρότερος της οικογένειας και ο πιο ζωηρός και μου άρεσε η μουσική. Διαρκώς μου φώναζε ο μεγαλύτερος αδελφός μου γιατί του πείραζα συνέχεια το στερεοφωνικό του. Μια μέρα είχα πάει κρυφά στο σαλόνι που είχε ο αδελφός μου το πικάπ κι άρχισα να το πειράζω. Με πήρε χαμπάρι και μου φώναξε κι εγώ απ' τα νεύρα που είχα βγήκα έξω στο δρόμο να παίξω με τα παιδιά της γειτονιάς μου αλλά για έναν περίεργο λόγο εκείνο το απόγευμα δεν ήταν κανένα παιδί έξω. Πήρα τότε κι εγώ το ποδήλατο κι άρχισα να κάνω σούζες και διάφορα άλλα κολπάκια.

Τότε για καλή μου τύχη, με βλέπει ο πατέρας μου και μου λέει:" Θέλω μια μεγάλη χάρη από 'σενα γιατί ξέρεις ότι σε αγαπάω πολύ και από 'μένα θα έχεις ό,τι μου ζητήσεις." Περίμενα ν' ακούσω τι θα μου πει. Τον ρωτάω "Ό,τι θέλω; Ακόμα και πικάπ;" Και μου απαντάει "Ναι". Αυτό που μου είπε ήταν να μην κάνω σούζες με το ποδήλατο γιατί θα χτυπούσα.

Εγώ συμφώνησα κι εκείνος συμπλήρωσε ότι θα με βλέπει κάθε απόγευμα. Αν έκανα έστω και μία σούζα θα έχανα το δώρο μου. Κάθε απόγευμα με έβλεπε κι εγώ κρατιόμουνα με δυσκολία γιατί μου άρεσε πολύ που πήγαινα το ποδήλατο στη μία ρόδα.

Έφτασε ο Αύγουστος και μου είπε ο πατέρας μου ότι επειδή είχα τηρήσει το λόγο μου θα πηγαίναμε να πάρουμε το δώρο μου. Ωσπου να φτάσουμε στο μαγαζί, εγώ δεν το πίστευα...Όταν μπήκαμε μέσα μου είπε να διαλέξω όποιο ήθελα κι ο πωλητής με κοίταζε περίεργα που διάλεγα εγώ πικάπ κι ο πατέρας μου έβλεπε άλλα πράγματα. Κι έτσι διάλεξα το πικάπ της φωτογραφίας, περίπου 25.000 δραχμές κόστιζε. Χωρίς να ξέρω τι πικάπ είχα διαλέξει, είχα πάρει ένα από τα καλύτερα πικάπ με πολλές δυνατότητες που τις έμαθα στην πορεία. Αυτή είναι η ιστορία του δικού μου πικάπ που λειτουργεί μέχρι σήμερα και του έχω αλλάξει μόνο βελόνες.(ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΝΤΑΡΑΤΟΣ)

(Θεία Σόνιας) ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΟΔΙΑ 1972-1973 και Σχολικό ενθύμιο -To σήμα του σχολείου που φοράγαμε πάνω στις ποδιές, οι οποίες αποτελούσαν την υποχρεωτική στολή του δημόσιου σχολείου. Πειραιάς 20ο Δημοτικό σχολείο Πειραιά, τάξη Γ' Δημοτικού

ΛΕΥΚΩΜΑ αναμνήσεων και αφιερώσεων 1976 Πειραιάς από τη θεία της Σόνιας

(Σόνια) ΚΑΝΤΗΛΙ 1925 και ΤΕΝΤΖΕΡΗΣ χαλκωματένιος-κατσαρόλα μαγειρέματος, Γιαννιτσοχώρι Πελοποννήσου. Βρέθηκε στην οικογένεια από την προγιαγιά.

ΣΚΑΦΗ ΞΥΛΙΝΗ 1940 Έπλεναν τα ρούχα σε εξωτερικό χώρο

ΣΟΦΡΑΣ 1940 Ξύλινο χαμηλό στρογγυλό τραπέζι που άνοιγαν το φύλλο για να φτιάξουν χυλοπίτες.

ΠΙΝΑΚΩΤΗ 1939 Έβαζαν τα καρβέλια ψωμιού.

Βρέθηκαν στην οικογένεια από την προγιαγιά και χρησιμοποιούνται ως διακοσμητικά στο αναπαλαιωμένο σπίτι της γιαγιάς Σόνιας.

Όλα από την Πελοπόννησο

ΚΟΥΚΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ 1965. Την έστειλαν συγγενείς από την Αμερική στην Ελλάδα για τη γέννηση της μεγαλύτερης θείας της Σόνιας. Δυστυχώς έχουν σκιστεί τα ρούχα τα οποία ήταν λευκά μεταξωτά.

(ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ) ΟΝΟΜΑ: ΞΥΛΙΝΗ ΒΑΛΙΤΣΑ (1922-23)ΚΑΤΑΓΩΓΗ: Αρτάκη Κυζίκου. ΧΡΗΣΗ: τοποθέτηση ρούχων κι άλλων προσωπικών πραγμάτων. ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: Η προ προγιαγιά της Μελισσάνθης τη χρησιμοποίησε όταν ήρθε στην Ελλάδα κατά τη μικρασιατική καταστροφή. Τώρα αναπαλαιώθηκε και διακοσμεί ένα σημείο του σπιτιού μας!!!

(Λεωνίδας) Όνομα: ΣΙΔΕΡΟ με κάρβουνο. 1950 Καταγωγή: Λιβαδειά  

Χρήση: Γέμιζαν την θήκη με αναμμένα κάρβουνα για να σιδερώσουν τα ρούχα.

Πώς το αποκτήσαμε: Μας το έδωσε η Προγιαγιά μας. Είναι ένα αντικείμενο μεγάλης συναισθηματικής αξίας. 

(ΧΑΜΥ )   Όνομα: ΚΙΑΛΙΑ  Καταγωγή: Γερμανία

Χρήση: Τα κιάλια είναι ζεύγος δύο διοπτρών στερεωμένων συμμετρικά η μία δίπλα στην άλλη, ώστε να δείχνουν στην ίδια κατεύθυνση, επιτρέποντας στον χρήστη τους να βλέπει και με τα δύο μάτια μακρινά αντικείμενα.

Σύντομη ιστορία: Τα κιάλια της φωτογραφίας, μας τα χάρισε ο παππούς που ήταν καπετάνιος.Τα χρησιμοποίησε για περίπου 40 χρόνια κάνοντας μακρινά ταξίδια, γυρίζοντας όλο τον κόσμο και τα χάρισε στο γιο του για ενθύμιο.

(ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ)  

Όνομα: ΓΚΛΙΤΣΑ         

Καταγωγή: Ελληνικά Β. Εύβοιας.       

Χρήση: την χρησιμοποιούσαν οι βοσκοί για τα πρόβατα. Πως το αποκτήσαμε: την έδωσε ο παππούς στο μπαμπά για ενθύμιο.     

Μια σύντομη ιστορία: χρησιμοποιείται από βοσκούς για να καθοδηγούν τα κοπάδια τους αλλά και από τους γέροντες ως υποστήριγμα στο βάδισμα τους σαν μέσον προστασίας.

(ΟΛΓΑ)  Όνομα: ΜΑΓΚΑΛΙ        

Καταγωγή: Νέα Αρτάκη Ευβοίας

Χρήση: Πρόκειται για μεταλλικό σκεύος, στο οποίο τοποθετούνταν στο κέντρο κάρβουνα και γινόταν προσπάθεια να θερμανθεί ο χώρος.

Το αποκτήσαμε από την προγιαγιά της Όλγας, καθώς της το είχαν δώσει ως δώρο γάμου.

(ΝΕΚΤΑΡΙΑ) Είναι ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ Ingelen Cosmos 54 και η καταγωγή του είναι από τη Βιέννη της Αυστρίας. 1953-54

Η προγιαγιά Κατίνα και ο προπάππους Τάκης, το είχαν ακουμπισμένο σε ένα ράφι πάνω από τον καναπέ του καθιστικού. Η γιαγιά Δέσποινα όταν τη ρωτήσαμε πόσο παλιό είναι, μας είπε ότι είναι τουλάχιστον 50 χρόνων, γιατί θυμάται να είναι κοντά στην ηλικία της Νεκταρίας όταν άκουσαν σε αυτό το ραδιόφωνο για τη δολοφονία του Κένεντι.

Ραδιόφωνο λοιπόν, όπου μάθαιναν τα νέα από όλο τον κόσμο και άκουγαν μουσική.

Θυμάμαι πολύ καλά πού το είχαν αλλά κι ότι ανεβαίναμε πάντα στον καναπέ για να το πειράξουμε. 

(ΣΙΔΕΡΗ) Όνομα (από αριστερά προς δεξιά) : ΤΣΟΤΡΑ, ΒΟΥΤΣΕΛΑ

Χρήση : Το έπαιρναν οι άνθρωποι στο χωράφι ή στα πανηγύρια που γίνονταν παλιά στα ερημοκλήσια για να μεταφέρουν νερό ή κρασί.

Χρονολογείται περίπου στο 1930.

Πως το αποκτήσαμε: Μας τα άφησε ο παππούς μας.

(ΣΙΔΕΡΗ Ιωάννα & Αννέτα)   

Όνομα: Ξύλινος ΜΥΛΟΣ καφέ ή μπαχαρικών

Καταγωγή : Γαλλία

Χρήση: το χρησιμοποιούσαν τα σπίτια παλιά ώστε να αλέθουν κόκκους καφέ και μπαχαρικών. Χρονολογείται περίπου το 1950

Πως το αποκτήσαμε : Μας το έδωσε η γιαγιά μας που πιθανόν να το είχε από την μαμά της.

(ΕΙΡΗΝΗ) Όνομα: ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙ 1945           

Καταγωγή: Στρόπωνες Εύβοιας

Χρήση: Μέσα στο εικονοστάσι οι πιστοί χριστιανοί βάζανε εικόνες και τα στέφανα από το γάμο τους.

Πώς το αποκτήσαμε: Ο προπάππους ήταν μαραγκός. Σε όλα τα εγγόνια είχε φτιάξει από ένα εικονοστάσι.