Günlerden bir gün küçük pembe sabun çok mutsuzmuş. Sızlanıp duruyormuş. Diş fırçası dayanamayıp neyi olduğunu sormuş.

''Mutsuzum çünkü bütün gün hiç bir işe yaramadan, hiç hareket etmeden duruyorum. Evin küçük kızı için alındım ama o beni hiç kullanmıyor. Oysa ki ilk alındığımda beni çok sevmişti, sürekli kullanıyordu.'' diye cevap vermiş küçük pembe sabun.

Diş macunu ve diş fırçası da aynı üzüntüyü yaşıyormuş.

''Evet haklısın, bizi de artık hiç kullanmıyor. eskiden her gün iki kere kullanırdı, sonra arada bir kullanmaya başladı. şimdi ise

hiç kullanmıyor.''

''Ne yapacağız?'' demiş pembe sabun. ''Ben sürekli burda bir işe yaramadan durmaktan bıktım. Madem siz de aynı şeyi düşünüyorsunuz, o zaman bir şeyler yapmalıyız.''

''Peki ne yapabiliriz?'' diye sormuş

diş macunu ve diş fırçası.

Düşünmüşler, düşünmüşler...

Sonunda pembe sabun: ''Buldum!'' demiş. ''Bence küçük kızın rüyasına girerek ona neler hissettiğimizi söyleyebiliriz. Böylece bizi yeniden kullanmaya başlar.''

Diş macunu ve diş fırçası bu fikri çok beğenmişler. Kabul etmişler ve küçük kızın rüyasına girebilmek için gece olmasını beklemişler.

Küçük kız gece olunca yatağına yatmış ve hemen uykuya dalmış. Küçük kızın uyuduğunu anlayan pembe sabun, diş fırçası ve diş macunu onun rüyasına girmişler.

Küçük kız huzurlu uykusunda güzel rüyalar görüyorken, birden rüyasında karşısına pembe bir sabun, diş fırçası ve diş macunu çıkmış. Dikkatlice baktığında, bunların ona ait olduğunu fark etmiş. Çok mutsuz görünüyorlarmış.

Pembe sabun konuşmaya başlamış:

''Bizi hatırladın mı küçük kız? Ben senin uzun zamandır kullanmadığın sabunum, onlar da diş fırçan ve diş macunun. Buraya bizi kullanmadığın için ne kadar üzgün olduğumuzu sana söylemek için geldik.''