K. OKDEMİR - 3/A

23 Nisan Şehit Deniz Göçkün İlkokulu

Ayşe akşam yemeğinden sonra, annesinin gelirken almasını söylediği pilleri annesine verdi. Annesi kumbarasındaki eski pilleri çıkarıp yenilerini taktı. Daha sonra eski pilleri çöpün yanına bıraktı. Ayşe pil konusunu hatırladı. Annesine bitmiş ya da eskimiş pilleri çöpe atmaması gerektiğini söyledi. Tıpkı kağıt ve camlara yaptığımız gibi ayırıp geri dönüşüm kutusuna atacağını söyledi. Ertesi sabah Ayşe'nin annesi pilleri işyerindeki pil dönüşüm kutusuna atmak üzere çantasına koydu.

YAZAN: T. ALP, SELÇUK İLKOKULU, 2/G

  Pilleri yere yada çöpe atmaması gerektiğini öğrenen Murat da bir gün kuzeninin oyuncağının pilini çöpe attığını gördü. Kuzenini pili o şekilde atmaması için uyardı. İzlediği filmi anlattı. Piller ve çevre temizliği konusunda onu da bilinçlendirmiş oldu.

YAZAN: A.A. KIRKIZ, SELÇUK İLKOKULU, 2/G

G. Özgan

Yusuf Köstem İlkokulu

  Bu konuda bilinçlenen Ayşe de, arkadaşlarını ve çevresindeki insanları uyaracağına dair Murat’a söz verdi. Murat’ın artık içi rahatlamıştı. Dünyamızın geleceği için atık pilleri yere atmamalıydık. Çünkü piller toprağa bulaştıkları an zehir saçmaya başlarlar ve doğamız kirlenir. Yani kısacası güzel ve temiz bir dünya için pilleri atık pil toplama kutusuna atalım.

YAZAN: K. GÜNAL, SELÇUK İLKOKULU, 2/G

Okulda atık pillerin çevreye verdiği zararı öğrenen Murat, okuldan eve geldiğinde aklına bir fikir geldi ve evde bir kutu yaptı. Atık pilleri ona atmaya başladı. Dolduğu zaman okuldaki kutuya boşaltıyordu. Böylece çevresini doğayı koruyor, ailesine de bunu öğretmiş oluyor.

YAZAN: S. ATAÇ, SELÇUK İLKOKULU, 3/E

Murat'ın bu davranışı çevresinden takdir topluyor, arkadaşları ve ailesi ona bu konuda destek oluyor. Murat'ın atık pil topladığını duyan çevresi; atık pilleri ona getiriyor, o da kutusunda biriktiriyor, okula gidip kutuya boşaltıyordu. Öğretmeni Murat'ın bu davranışını çok beğeniyordu.

YAZAN: T. KÖK, SELÇUK İLKOKULU, 3/E

Atık pil kutuları okullarda hep vardı ama öğrencilerin dikkatini çekmemişti. Murat ‘ın bu hamlesiyle önce sınıf arkadaşları daha sonra da bütün okul atık pillerin çevreye zarar verdiği farkındalığına vardılar. Hepsi Murat gibi evlerinde ya da çevrelerinde gördükleri atık pilleri toplayıp okulda ki kutuya attılar.

YAZAN: F. B. ÖZCAN, SELÇUK İLKOKULU, 1/D

 Okuldaki bu atık pil farkındalığı müdür beyin dikkatini çekti. Bunun üzerine daha neler yapabilirim diye düşünmeye başladı. Bu projeyi çevre okullar ile paylaşmaya karar verdi. Bu sayede proje daha da ileri noktalara gelmişti. Küçük bir kutu ile işe başlayan Murat büyük bir farkındalık oluşturmuştu.

YAZAN: A. E. ÇAÇIK, SELÇUK İLKOKULU, 1/D

G. Özgan

Yusuf Köstem İlkokulu

Ayşe ise çok heyecanlıydı okulda yaptıkları geri dönüşüm çalışmaları onu çok mutlu ediyordu, bir de bugün Havva ablası gelecekti. Havva ablasıyla kuzenlerdi. Onu çok sever ve iyi anlaşırlardı. Akıllı bir kızdı ablası, üniversitede okuyordu. Okulda yaptıkları çalışmaları ona anlatacak doğayı korumak için neler yapabileceklerini soracaktı. Derken kapı çaldı ablası  gelmişti, kapıyı açmak için koştu ablasının boynuna atladı:

- Hoş geldin ablacığım, nasılsın iyi misin? bir nefeste sıraladı. Çünkü okulda Murat ve arkadaşları ile birlikte yaptıkları geri dönüşüm çalışmalarını anlatacaktı.

Havva ablası:

-Hoş bulduk ,ben iyiyim de sen pek heyecanlısın, dedi.

 Ayşe:

Evet,çünkü biz okulda çok güzel şeyler yapıyoruz, pilleri toplayarak geri kazandırıyoruz kağıtları ve plastikleri de. Murat ve arkadaşlarımızla birlikte çalışmalar yapıyoruz okul müdürümüzün de çok hoşuna gitti. Bize destek oluyor.

Havva ablası ona  baktı:

- Aferin size, biliyor musun ben de gönüllü olarak ‘sıfır atık’ projesinde çalışıyorum.

YAZAN: B. İNCETİRE, SELÇUK İLKOKULU, 3/A

Ayşe, Havva ablasının sıfır atık projesinde çalıştığını duyunca gözlerinin içi parlardı ve dedi ki :

-Haydi abla odama gidelim hemen sana yaptığımız çalışmaları göstereyim.

 Annesi Aynur Hanım:

-Dur Kızım ablan daha yeni geldi bir soluklansın, bir şeyler atıştırsın, sen acele etme. Nasıl olsa bir hafta bizim misafirimiz, dedi.

   Ayşe acele ettiği için Havva ablasından özür diledi ve o sırada kapı çaldı . Ayşe kapıya koştu gelen Ayşe'nin babası Cezmi Bey’di.Ellerinde poşetlerle kapıdan içeri girdi. Ayşe hemen babasının elindeki poşetleri kaptığı gibi annesi Aynur Hanım'ın yanına mutfağa götürdü.

-Gelen poşetleri ve geri dönüşüm malzemelerini bana verir misin anneciğim? Ayşe odasında geri dönüşüm kutuları yapmış , geri dönüştürülebilecek atıkları burada topluyordu. Ayşe'nin bu kadar duyarlı olması ailesininde çok hoşuna gidiyordu. Havva ablası ile birlikte bir şeyler atıştırdıktan sonra çalışmalarını göstermek için odasına gittiler. Ayşe okulda yaptıklarını bir solukta anlattı. Ablası gördüğü geri dönüşüm kutuları karşısında çok şaşırmıştı, aynı zamanda çok mutlu oldu :

      -Senin gibi bir kuzenim olduğu için gurur duydum ablacığım, dedi.

A. E. BİLGİN

BURSA ANAOKULU

  Ayşe:

- Havva abla doğayı korumak için geri dönüşüm dönüşümden başka arkadaşlarımızla neler yapabiliriz?

 - Ayşe’cim sen ve arkadaşların o kadar güzel şeyler yapmışsınız ki, beni hayran bıraktınız doğayı korumak için çevremizi temiz tutmalıyız, ormanlarımızı korumalıyız en önemlisi bunu hep birlikte el ele verip yapmalıyız. Ayşe , ablasının söylediklerini can kulağıyla dinledi.Onu dinlerken vakit ne çabuk geçmişti. Annesi Aynur Hanım içeriden seslendi:            

       - Ayşe geç oldu ,yarın okul var Havva ablan da yorgun yoldan geldi .Yarın devam edersiniz, dedi.

        Ayşe:   

-Tamam anneciğim, dedi. Annesine,babasına İyi geceler diledi. Havva ablasına sarıldı.Yatağa girdi. Havva ablasıyla konuştuklarını düşünürken, derin bir uykuya daldı.

YAZAN: S. N. OLGUN, SELÇUK İLKOKULU, 3/A

Rüyasında arkadaşları ile Orman Haftası’nı kutlamak için ormana gitmişlerdi. Bu gezide bütün çocuklar bir tane fidan dikecekti. Kazma ve kürekleri alıp işe koyuldular. Ayşe’nin burnuna kötü kokular geliyordu. Öğretmeni ve arkadaşları o yöne doğru yürüdüler. Büyük alevleri gören öğretmeni hemen 110’u aradı. İtfaiye hemen gelmişti. Yangın kontrol altına alındı. Öğretmenimiz itfaiyeciye yangın sebebini sordu. İtfaiyeci amca yangının sebebinin atık piller olduğunu söyledi. Bu atık pillerin yeri orman olmamalıydı elbet.

YAZAN: E. AKSU, ZİYA GÖKALP İLKOKULU, 3/B

Bu atık pillerin yeri orman olmamalıydı diye düşünürken birden itfaiyeci amcaya Ayşe :

_ Peki atık piller nasıl yangın çıkarıyor, diye sordu.

İtfaiyeci amca:

_Ormana atılan atık piller hasar görmüş. Piller içerisinden sızan alkali maddeler temas ettiği yerin yanmasına sebep olduğunu söyledi. Ayşe duyduklarından sonra çok telaşlanmıştı. Yol üstünde bir çok yerde atılmış piller, plastik atıklar görmüştü. Ne yapabileceğini düşünürken annesinin sesi ile uyandı. Rüya olduğunu anlayınca birden rahatladı. Ama rüyası onu çok etkilemişti. Gerçek hayatta bunu yaşamamak için bir şeyler yapmak istiyordu.



YAZAN: S. AYGÜN, ZİYA GÖKALP İLKOKULU, 3/B

Ayşe yataktan kalkıp elini, yüzünü yıkadı. Ablası’nın yanına koştu. Kahvaltı yaparken rüyasını anlattı. Babası, “Yarın pazar, rüyandaki gibi ormana gidebiliriz.” dedi. Öğretmeni ile konuşup gitmek isteyenleri pazar günü okulun bahçesinde. Sabah saat 9’da buluşmak için anlaştılar. Pazar günü sabah ablası, Ayşe, Murat, erkenden okulun bahçesindelerdi. Babası servis aracını getirdi. Bagajında ise fidanlar, çöp poşeti, kazma, kürek ve atık pilleri toplamak için de bir kutu vardı.

Ayşe, ablası ve Murat, arabanın bagajındaki fidanlar, öğretmeni ve arkadaşlarıyla dikip suladılar. Ayşe ile Murat son fidanı dikerken ileride bir parıltı gördüler. Ablası’yla birlikte baktılar ki orada piller ve atıklar vardı. Eldivenlerini giyip pilleri ve cam şişeleri toplayıp temizlediler. Akşam oluyordu. Babası “Artık eve dönmeliyiz.” dedi. 

YAZAN: B. DOĞAN, ALİ TAŞOLUK İLKOKULU, 2/A

Ayşe eve dönmek istemiyordu. Daha temizlenecek, toplanacak bir sürü alan vardı. Akşam eve döndüler. Ayşe, annesine yaptıklarını anlattı. Yemekten sonra odasına çıkıp günlüğüne neler yaptığını yazmak istiyordu. Masa lambasının pili bitmişti. Babasının yanına koşup pil istedi. Babası şarj olan pillerden bir tane verdi. Bitmiş pilleri şarj cihazına taktı. Ayşe günlüğünü yazıp yatağına uzandı ve aklına dedesinin pilleri attığını Ayşe’nin onu uyardığını hatırladı. Haftaya dedesine gittiğinde babasının dolan pillerini dedesine götürüp verdi. Dedesi çok şaşırdı ve sevindi. Dedesi, “Nasıl oluyor bu?” dedi. 

Ayşe, “Dedeciğim biten pilleri şarj makinesine takacaksın, bitince atmayacaksın, tekrar tekrar kullanacaksın.” dedi. Böylece topraktaki ve sudaki canlıları zehirlememiş oluyoruz. Dedesi kızım güzel diyorsun da bir tek senle ben olur mu? Ayşe:

- Olur dedeciğim olur. Sen, ben, o, bu, şu derken doğamızı kurtarırız, dedi.

Ayşe’nin bu davranışına babası, annesi, ablası, Ayşe’yle gurur duydular. Murat da bir proje hazırlamaya karar verdi.

YAZAN: E. N. ÖZYER, ALİ TAŞOLUK İLKOKULU, 2/A