KASIM

AYI

ÖZDENETİM

   İÇİMDEKİ SES

      Evimize misafir gelecekti. Annem mutfakta hazırlık yapıyordu. Benim odamın da toplu olmasını istedi. Odaya gidip toplamaya başladım. Yatağımın üzerindeki oyuncağı görünce oyun oynamak istedim. Oyuna dalıp odamı toplamayı unuttum. Sonra yaptığımın çok da doğru olmadığını anladım.

Hemen odamı toplayıp sonra da oyun oynayabilirdim. Öyle de yaptım. Yatağımı topladım kitaplarımı ve oyuncaklarımı kaldırdım. Artık oyun oynayabilmek için vakit vardı. Kardeşimle çok güzel oyun kurduk ve oynadık.

    Her şeyi zamanında yaparsam daha iyi olacak . İçimdeki ses ne derse desin önce düşünüp sonra da doğru olanını yapmalıyım.

                                                                                Zeynep Ceren AKA

                    Mustafa Necati İlkokulu 2-K

                       Selçuklu /KONYA

                                                                      Öğrt. Ayşenur Çevik Özgen

                             BİRİ BİZİ DENETLİYOR

      Eylül ayının ilk günleriydi. Okul yeni başlamıştı ve ben yaz tatiline yeni veda ederken başımdan geçen kısa bir olayı anlatacağım.

     O gün okuldan yeni dönmüştüm. Evimize misafirler gelmiş, annem onlarla ilgileniyordu. Bir yandan da yemek yapmaya çalışıyordu. Ben de üstümü değiştirip sofrayı hazırlamaya yardım ettim. Yemekten sonra arkadaşlarımla oyun oynadık. Oyun bitince canımız sıkılmaya başladı.

Hemen aklımıza bilgisayarla oynamak geldi. Annemden izin istedim. Ama sadece yarım saat için izin verdi. Biz hemen bilgisayar başına geçtik, çeşit çeşit oyunlar oynarken zamanın nasıl geçtiğini anlamadık. Yarım saat dolmuştu fakat annemden ses sada çıkmıyordu. İlk önce biraz daha bilgisayardan oyun oynamak için sonsuz bir istek duydum. Devam etseydim annemi değil kendimi kandıracağımı biliyordum. Sonunda bilgisayarı kapatmıştım. Annem buna çok sevindi ve güveni daha da çok artmıştı.

  Sonuç olarak biz kendi kendimize özdenetimimizi sağlarsak başkasının bizi denetlemesine gerek kalmaz ve herkes bize güvenir.              SudenYÜKSEL

100. Yıl İlkokulu

Suruç/ŞANLIURFA

Öğrt. Ali SAPMAZ

KARAR VEREBİLME

     Marketten almam gereken bir koli yumurta vardı. Annem yemek yapmak için beni bekliyordu, annemin bana verdiği bu sorumluluğu yerine getireceğime arkadaşlarımla oyuna dalmışım. Bir an kendime geldiğimde yumurta almayı unuttuğum aklıma geldi. nasıl unuturum diye kendimi yiyip bitireceğime eve gidip hiç bir şey olmamış gibi davrandım.

Annem oyuna daldığım için kızmayacakmı ama umursamaz davranmam onu kızdırmıştı. bana neden geç kaldığımı sorduğunda geç kalmadığımı iddia ediyordum. Hem sorumluluğumu yerine getirmemiş hem de geç kaldığımı kabul etmiyordum. kendi özdenetimim çok düşük olmalı sanırım.

Ama bunu daha sonra anladım ki gerçekten geç kalmıştım. bir daha sorumluluklarımı yerine getirecektim ve kendi özdenetimim kontrol edip bazı şeyleri kabullenmeyi öğrenecek.

                                                                                           Hatice Naz OĞUZ

                                 Oğuzeli İlkokulu 4/A

Altınekin/KONYA

Öğrt. Osman ÇELİK

ÖZDENETİM İLE İLGİLİ ANIM

         Bir gün babam kardeşim ve beni yanına çağırdı.Ve bize bir kural koydu.Bir hafta kimse tablete, telefona ,bilgisayara ve televizyona bakmayacak dedi.Bir iki gün durduktan sonra kardeşim dayanamadı.Bakmakistedi.Ama babamın dediklerini hatırladı.

Bir kaç gün dayandı.Ama sonunda dayanamayıp baktı.

Kardeşimin telefona baktığını babam bilmiyordu.Annem öğrendikten sonra babama söyledi.Ama ben bakmamıştım.Babam kardeşimi yanına çağırıp konuştu.Yaptığının yanlış olduğunu söyledi.

Kardeşim yaptığı hatanın yanlış olduğunu anlayıp babamdan özür diledi.Ve bir daha böyle bir şey yapmadı.

Buse KÜMÜŞTAŞ

Namık Kemal İlkokulu 4-B Sınıf

Ereğli/KONYA

Öğrt.Serap ÖZDEMİR

ŞEKER

         Bayram olmuştu.Bir sürü şeker topladım ve bu şekerleri yedim.Aradan bir gün geçti dişimin ağrıdığını farkettim.Dişim çok ağrıyordu.Ağlamaya başladım.Sonra diş doktoruna gittik.Dişimi çektirdik.O ağrıdan kurtulmuştum.Bunun şekerden kaynaklandığını anlamıştım.Bir daha çok şeker yememem gerektiğini anladım ve o günden sonra çok fazla şeker yemedim.   Elif D.

  İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu  2-C Sınıfı

Beyoğlu/İSTANBUL

Öğrt. Songül BİLDİRİR

ÖZDENETİM

Anaokulunda Sıraç diye bir arkadaşım vardı. O çok küfür ediyordu bizi kovalıyordu. Bir keresinde ben de onu kovalamıştım. Ama hatamı anladım ama o hala küfür ediyor ve bizi kovalıyor. Sıraç hala hatasını anlamıyor.

Bizim sınıfta Ömer, Eylül, Şevin, Deniz bunlar yerden yüksek oynarken zil çalıyor ama onlar sınıfa geldiklerinde hala yerden yüksek oynuyorlar.

Ben ise öğretmeni bekliyorum. Demek ki bende özdenetim var ama onlar da yok.

                                                           Emir A.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A Sınıfı

 Beyoğlu/İSTANBUL

Öğrt. Hatice KIRAN

KONYA’DAKİ OLAY

    Merhaba benim adım Şeyma. Ben 4. Sınıfa gidiyorum. Bu olayı geçen sene Konya’da yaşadım. Biz köyde yaşıyoruz. Yaz tatilinde annemlerle beraber teyzemlerin yanına gittik.

Teyzemlerin çocuklarıyla çok iyi anlaşıyorum, onları çok seviyorum. Esra benimle aynı yaşta. Emre ise daha okula gitmiyor. İkisi de çok anlayışlı çocuklar.

 Gittiğimiz ilk gün evde onların oyuncaklarıyla oyunlar oynadık. İkinci gün ise evde oynamaktan biraz canımız sıkıldı. Esra ve Emre ile beraber dışarda oyun oynamak için annelerimizden izin aldık ve dışarı çıktık. Esra arkadaşlarıyla beni tanıştırdı.Hep birlikte çok güzel oyunlar oynadık. Akşam olduğunda ise yarın evlerinin yakınındaki parka gidip oynamak için arkadaşlarımızla sözleştik. Eve gittiğimizde annemler sofrayı hazırlamışlardı. Ellerimizi yıkayarak sofraya oturduk ve güzelce yemeklerimizi yedik.

Yemekten sonra Esra ile beraber kitap okuduk. Biraz televizyon izledik. Daha sonrada yattık. Sabah kahvaltımızı yapıp arkadaşlarımızla beraber parka gittik. Parkta çok eğlendim.

 Köye dönmemize son bir gün kalmıştı. Evimizi çok özlemiştim ama buradaki arkadaşlarımdan da ayrılmak istemiyordum. Son gün teyzemler bizi pikniğe götürdüler. Piknikte iki tane çocukla tanıştık. İsimleri Özlem ve Hasan’dı. Özlem oyun oynarken sürekli ağlıyor ve kendi istediği olsun diye bize bağırıyordu.

Ben bu durumdan çok rahatsızdım. Ama kendimi kontrol etmeliydim ve bu durumu arkadaşıma güzel bir şekilde onu da kırmadan anlatmalıydım. İlk önce onunla oyun oynamak istemediğimi söylemek istedim ama bunun doğru bir karar olduğundan emin değildim. Daha sonra Özlem’e neden böyle davrandığını sordum ve Özlem’e oyunun kurallarını baştan belirleyelim ve kurallara hepimiz uyalım dedim. Arkadaşlarımla hepimiz birlikte oynayacağımız kuralları ortak belirledik ve oyunumuzu kurallarına göre oynadık. Bu sefer hepimiz kurallara uyduğu için oyun oynarken çok eğlendik.

      Annemin ve öğretmenimin de dediği gibi beni rahatsız eden bir durumla karşılaştığımda kendimi kontrol edip bu olayı nasıl çözebilirim diye düşünmem gerek. Benim Özlem’le yaşadığım bu sorunu çözen şey özdenetimimi elden bırakmamam oldu.

Şeyma B.

Hodoğlu İlkokulu 4-A

Cihanbeyli/KONYA

Öğrt. Hülya CAN

ÖZDENETİM

Okuldan ben ve abim eve döndüğümüzde bana hep vuruyor. Bazen ben de vuruyorum. Normalde ben özdenetimliyim. Yani hiç kimseye vurmam. Okulda bile. Okulda bana bağıranlar oluyor bazenleri. Ben ise onlara hiç bağırmyorum ve vurmuyorum. Sadece "Susunn!" diye bağırıyorum.

Nazli Ecrin HEKİM

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-E Sınıfı

Beyoğlu/ İSTANBUL

Öğrt.Ercan DİRİK

Dostluqfdakarlıqdır

Salam,Mnim adım Friddir.Sizinl qısa bir xatirmi paylaşmaq istyirm.

  Bir gün yoldaşlarımla hytd futbol oynayırdıq.Oyunun n hlledici anında rqib komandanın oyunçusu Hüseyn yıxıldı v dizi qanamağa başladı. Hüseyn oyunu yarımçıq saxlamalı oldu.Bir nfr onu ev ötürmli idi.Hamımız Hüseynin n yaxın dostu Nizamiy baxırdıq.Lakin Nizami Hüseyn gözlmsini ,oyun bitdikdn sonra onu ev ötür bilcyini söyldi. Oyunu maraqlı yerind yarmçıq qoymaq istmdiyini bildirdi.

Ağrıları daha da şiddtlnn Hüseyn heç bir söz söylmdi,lakin gözlri yaşla dolmuşdu.Yen d özünü sındırmayıb Nizamiy narahat olmamasını söyldi. Biz Hüseynl çox da anlaşa bilmirdik. Bilirdim ki,mnim kömyimi qbul etmyck.Ona gör d susadığımı,onsuzda ev gedcyimi,gedrkn onu da ötür bilcyimi bildirdim.Belc ona ev qdr yoldaşlıq etdim.

 O gündn sonra biz Hüseynl ayrılmaz dostlar olduq.Hr ikimiz anlayırıq ki,dostluq yalnız yaxşı günd deyil,çtin zamanda da bir yerd olmaq,lazım olduqda düşünmdn fdakarlıq etmkdir.

                                                                                       Ferid

                                    29 Nömrli Tam Orta Mktb

                                                      Azerbaycan/BAKÜ

                                                                             Öğrt. Gulnara Gayibova

KANTİN

    Bir gün tenefüs zamanıydı. Herkes bahçeye çıkmıştı ama ben çıkmadım sınıfta kalıp derste yarım kalan etkinliğimi yapmaya karar vermiştim. Arkadaşımın masasının üzerinde önceki tenefüste aldığı bisküvi duruyordu. Acıkmıştım ve zil çalmak üzereydi, arkadaşımın bisküvisini izinsiz almayı düşündüm.

Yerimden kalkıp bisküviyi elime aldım tam açmak üzereyken yaptığımın yanlış olduğunu arkadaşımdan izin almadan böyle bir şey yapmamam gerektiğini anladım ve bunu yapmaktan vazgeçtim.

Diğer tenefüs kendime kantinden bir bisküvi aldım.

 Karabağ 75.Yıl İlkokulu 4-A

                               Cihanbeyli/KONYA

                          Öğrt. Hüseyin KAÇAR

HATASINI ANLAYAN ÇOCUK

      Hasan adında çalışkan bir çocuk vardı. Hasan her zaman derslerine çok çalışırdı. Akşam Hasan çok hastalandı. Derslerine çalışamadı ve ödevini yapamadı. Hasan ertesi gün ödevini yapmadan okula gideceği için çok üzgündü. Annesi öğretmenine hasta olduğunu söylemesini öğretmeninin bu durumu anlayışla karşılayacağını söyledi. Hasan yine de bir türlü ikna olmuyordu. Bir şey yapmalıydı.

Okula gidince öğretmenine ödevini yaptığını ama evde unuttuğunu söyledi. Ama gün boyu çok üzgündü. Öğretmenine yalan söylediği için pişmandı. Öğretmeni de Hasan’ın durumunu fark etti.

       Hasan daha fazla dayanamadı ve yaptığı yanlış davranışını öğretmenine itiraf etti. Öğretmeninden özür diledi. Öğretmeni hatasının farkına varmasının güzel bir şey olduğunu ama bir daha böyle bir şey yapmamasını söyledi.

Hasan da söz verdi. Hasan özdenetimli davranarak yanlışını düzeltebilmişti.

Emine Naz BAYİZİT

Mehmet Güleç İlkokulu 1-B

Bor/NİĞDE

                          Öğrt. Ayla ÖZTÜRK

NENELER VE BABALAR

“Əlini mktbdn özüm götürrm!” Hr 4-cü gün nnmin telefonla dediyi bu sözlr mni sevindirrdi. Beşinci günü xoşlayardım. Drslrim qurtarar, nnm glib mni drsdn götürrdi.  Qarlı havada nnm möhkm tapşırardı: “Yıxılarsan, yuxarıdan sürüşm!     Aşağıda dayanma, sürüşnlr sn dyr. Əlcyini çıxartma, lin donar! Papaq qoy başına, hava şaxtalıdı!”

Papağı yayda da xoşlamazdım, nnm acıqlanardı: “Gün sni vurar, papağını başına qoy! Daşın üstünd oturma, qarnın ağrıyar! Paltonu çıxartma, trlisn! Soyuq su içm, öskürürsn!”. 

 Bir d nnm mni başqalarının yanında triflynd onun danışmağından xoşum glrdi: “Yaman drrakli, zehnli uşaqdır, drslrini la oxuyur. Çox trbiylidir. Müllimlri onu triflyir. Olimpiada keçirilib, 3-cü yer tutub! Yaxşı şahmat oynayır.” Onda nnmi lap çox istyrdim.

Bağda gzndn sonra nnmgil glrdik. Evdn el lzztli qoxular glrdi... O cür lzztli yemklr heç yerd olmazdı. Lavaşdan pendir tiksi düzldrdi. İçin pomidor, xiyar, bir d nan qoyardı. Dadından doymazdım.

Axşamlar nnm mn balaca sacda qarğıdalı partladardı. Parkdan hmiş partlamış qarğıdalı alsaq da, nnmin bişirdiyi lap dadlı olardı.Shrlr nnmin axşamkı nağıllarını yadıma salıb peşmançılıq çkrdim.

“Grk yuxulamayaydım, nndn çoxlu nağıl eşidydim!”.Hr bazar axşamı telefon zngi mni nnmdn ayırardı: “Hazırlaş, atan glir sni gtirsin!”Mn tez-tez nnm zng edrdim. El bil bilirdi ki zng edn mnm. Dstyi götürn kimi “can” deyrdi. Onunla danışmayanda darıxardım.

Bir gün yen nnm zng eldim. Telefon cavab vermdi. Sabah yen zng eldim, cavab vermdi.- Niy nn telefona cavab vermir? – Soruşdum.

- Nn uzağa gedib! ‒ Dedilr.

- N vaxt qayıdacaq?

- Bilmirik!  Mn onu hr gün gözldim. Bir gün dedilr, “qayıtmayacaq”, daha gözlmdim...

Amma el darıxmışam nnmin saçından gln hna qoxusu üçün. Tez-tez “can, can” işltdiyi ssi üçün...Mn etdiyim shvlri siz etmyin! Sevgiy sevgi il cavab verin! Sevin nnlri, babaları! Küsdürmyin onları! Onlar kövrkdirlr. Özlri d köçri quşlar kimi, bir gün uçub gedirlr, sonra heç vaxt onları tapa bilmirsn

7nömrli tam orta mktb

Azerbaycan Lnkran şhr

Öğrt. Kamal İSMAYİLZADE

SOĞUK KANLILIĞIM

         Bir keresinde annem ve babam markete gitmişlerdi.Ben ve kardeşim Ece evde tek başıma duruyorduk. Hava kararmıştı. Birdenbire elektrikler kesildi.Kardeşim bana sarılarak ağlamaya başladı. Ben ona ağlamaması gerektiğini,annemlerin birazdan geleceklerini söyledim. Birlikte el ele tutuşup annemlerin odasından feneri aldık. O zaman her yer aydınlanmışı. Korkulacak bir şey kalmamıştı. Zaten annem ve babam da az sonra gelmişti. Panik yapmadan soğukkanlılıkla sorunu hallettiğim için beni kutladılar.   Cemre İŞLEREL

                Mustafa Necati İlkokulu 3-L Sınıfı

Selçuklu /KONYA

              Öğrt. Fatma BAŞPINAR

İSTEK Mİ İHTİYAÇ MI?

Benim oyuncak araba sorunum var. Evde yeterince ve daha fazla arabam var. Markete gittiğimiz zaman hemen oyuncaklara yönelir ve oyuncak aldırırım. Bu sorunumu ise yavaş yavaş düzeltiyorum. Şimdi son günlerde artık eskisi gibi oyuncaklara bakmıyorum, ihtiyaçlarıma bakıyorum.

   Eren Mert BEKDEMİR

Mustafa Necati İlkokulu  2/D Sınıfı

Selçuklu/KONYA

Öğrt. Rüveyda NUGAY

ARALIK AYI

SEVGİ

                              SEVGİYLE BÜYÜRÜM

Bazı insanların içinde sevgi yok sanıyoruz ama mutlaka vardır.Babam her yere giderken annem sadece bizi düşünüyor.Annem işleri yaparken babam arkadaşları ile takılıyor.Ben bunu düzeltmek için bir plan yaptım.

Babamın yanına gidip onunla konuştum,ona şöyle dedim :Baba kardeşimle oynarsan annemin yükü gidebilir.Babam bunu kabul etti ve kardeşimin yanına gitti.Babamla ve kardeşimle birlikte oyun oynadık,annem bunu görünce çok sevindi.Annem yine işine gitti.

İkinci gün babam yine kardeşimin yanına gitti onunla oynamaya başladı sonra bende yanlarına gittim.Böylece sevginin her sorunu çözdüğünü gördüm.

                                                                                              Ecrin SAĞBAŞ

                          AhmetMesut Yılmaz İlkokul 

 Pazar/RİZE

Öğrt. Songül BULUT

HAYVAN SEVGİSİ

 Bir kış sabahıydı. Ekmek almaya gidiyorduk. Sonra bir tane kedi o kadar çok üşümüştü ki! Neredeyse donacaktı. Bir karton kutu bulup ev gibi bir yer yaptım. Kedi mutlu oldu. Ben ise hayvanları çok sevdiğim için kediciğe güzel bir ev yapmıştım. Keşke herkes hayvanları sevseydi. Sevseler! Ben hayvanları çoook seviyorum.

  Ümmühan Meryem SEDEF

Mustafa Necati İlkokulu 3-L Sınıfı

Selçuklu/KONYA

Öğrt.Fatma BAŞPINAR

SEVGİLİ DÜNYAM

           Ben küçükken bir gün balkonda oturuyorduk. Annem bana yemek yediriyordu. Sonra çatıya birden bir kuş kondu ve tuvaletini benim bacağıma yaptı. Ben de ona “Canım kuş!” dedim ve benden korkup uçarak gitti. Ondan sonra ben çok üzüldüm. Onu sevdiğimi anlamamıştı.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-E Sınıfı

Beyoğlu/ İSTANBUL

Öğrt.Ercan DİRİK

YAZ TATİLİ

Yazın tatil aylarıydı. Bir gün babam denize gidelim dedi. Biz de hazırlandık ve gittik. 5 gün Mersin’deki halamlarda kaldık.

Halamlara varınca akşam olmuştu. Çok yorulmuştuk, yemeğimizi yedik ve uyuduk. Sabah olunca da kahvaltımızı yapıp saat 09.00’da denize gittik.

Denize vardığımızda ben hemen denize girdim. Deniz çok soğuktu. İlk başta çok üşüdüm ama sonra alıştım. Denizde biraz öteye gittiğimde ayağımın altında bir de ne göreyim! Turuncu bir balık vardı ayağımın altında.

  Kovam da elimdeydi. Hemen kovamı suyun altına daldırdım ve balığı tuttum. Annem ve babama gösterdim. Annem git onu tekrar denize bırak dedi. Ben de annemin dediğini yaptım, küçük turuncu balığı denize bıraktım.

  Kovanın içinde bir tane daha balık vardı. Onu da denize bıraktım. O gün akşama kadar denizde kuzenlerimle eğlendik. Akşam olmak üzereyken babam artık gidelim dedi. Eve geldiğimizde anneme o balıkları neden getirmedik evde beslerdik dedim. Annem ‘‘Bizim ailemiz olduğu gibi onların da ailesi vardır.’’ dedi.  Tatilimiz çok eğlenceli geçmişti. Babama bizi denize götürdüğü için teşekkür ettim.

              Zeynep ŞAKIR

100. Yıl İlkokulu

Suruç/ŞANLIURFA

Öğrt. Ali SAPMAZ

SEVİMLİ DOST

Sid hytd dostları il oynayırdı.Nnsi onu pncrdn çağırdı.

-Sid,ev gl,dostunu da gtir!

Bunu eşidn dostları tccübl soruşdular:

-Nnn hansı dostunu deyir?

-Nec hansı dostumu?Alabaşı deyir d....

Uşaqlar gülüşdülr.

-Dost ha,heç bel d dost olar?

Sid prt oldu.Bir başa ev,nnsinin yanına gldi.Alabaş da onu arxasınca gldi.

-Nn niy bel dedin?Uşaqlar mn güldülr.

-Alabaş snin hqiqi dostundur.Əgr uşaqlar Alabaşın sevgisini ,sdaqtini bilslr ,daha sn gülmzlr

-Nyi bilslr?

Sid göz yaşını sil-sil soruşdu

-Bala,sn balaca olanda sni beşiyin yatızdırıb mtbx keçmişdim.Birdn ss eşitdim. Otağa girnd gördüm ki,Alabaşın pnclri,ağzı qana bulaşıb.

Beşiyinin yanına ilanın yaxınlaşdığını görüb onu öldürmüşdü.Hqiqtn Alabaş böyük sevgiy layiqdir v snin hqiqi dostundur.

Bu hadisni eşidn Sid Alabaşın başını tumarladı,bütün eşitdiklrini uşaqlara danışmaq üçün hyt qaçdı

29 Nömrli Tam Orta Mktb

Azerbaycan/BAKÜ

                                                                            Öğrt. Gulnara Gayibova

HAYVAN SEVGİSİ

Evimize yakın olan bir okul vardı. Eve ekmek almaya gitmiştim, dönüşte okulun bahçesinde bir tane kedi ve 2 tane köpek yavrusu gördüm. Çok aç görünüyorlardı elimdeki ekmeği görünce yanıma geldiler ama ekmeği eve götürmem gerekiyordu.

Ben de bakkala tekrar gidip 2 tane daha ekmek aldım ve arkadaşlarıma da haber verdim. Onlar da evlerinden tabak ve süt getirdiler. Hayvanların güzelce karınlarını doyurduk. 

Günün sonunda hepimiz sokak hayvanlarına yardım ettiğimiz için çok mutluyduk.

Fatma GÜR

Karabağ 75.Yıl İlkokulu 4-A

                                                                           Cihanbeyli/KONYA

                                                                         Öğrt. Hüseyin KAÇAR

KALPLERİMİZDEKİ SEVGİ

Soğuk bir kış günüydü. Arkadaşımla birlikte çok güzel bir kardan adam yaptık. Çok üşümüştük. Dışarısı çok soğuktu.

Arkadaşlarımızla biraz daha oynayıp eve dönmeye karar verdik. Bir de ne görelim yolda masum mu masum, tatlı mı tatlı bir yavru kedi vardı. Çok üşümüştü, titriyordu. Onu öyle bırakıp gidemedim. Kediyi elime aldım eve getirdim. Annem sobayı yakmış. İçeri sıcacıktı. Kediyi içeri koydum.

Kedi ısınmıştı. Hemen uykuya daldı. Bende kedi uyurken onun için iki tane kap buldum. Bir kaba yemek diğer kabada su koydum. Uyandığında kedi yemeğini yedi, suyunu içti. Sıra bu tatlı kediye isim bulmaya geldi. Düşündüm düşündüm en sonunda aklıma güzel bir isim geldi. Onun adını Minnoş koymuştum. Kendi gibi ismi de tatlıydı. Minnoş’a gözüm gibi bakıyor, onun tüm bakımını yapıyordum. Ona vakti gelince yemeğini suyunu veriyor, onunla oyunlar oynuyordum.

Minnoş bana bende ona çok alışmıştım. Minnoş diye bağırınca hemen yanıma geliyordu. Sevgi bütün canlıları birbirine bağlayan çok kuvvetli bir değerdi. Kalplerimizdeki sevginin yerini hiçbir şey dolduramazdı.

İnsanları sev, hayvanları sev, hayatı sev

Mustafa Ş.

Hodoğlu ilkokulu 4- A

Cihanbeyli/KONYA

Öğrt. Hülya CAN

HAYVAN SEVGİSİ

             Biz annemle yürüyorduk.Bir kedi gördük. Çok üşüyordu.Acıdık süt, karton ve taş getirdik.Ben kediyi taşıyıp kartonun içine koydum.Ve sütü tabağa koydum içti.O günden sonra çok merak ettim. Yarın baktım herkes ona yemek getirmişti.Çok duygulandım.

                                                          Aras TÜRKEŞ

                                        Namık Kemal İlkokulu 4-B Sınıfı

Selçuklu/KONYA

Öğrt. Serap Özdemir

PİKNİK

Bir gün kuzenlerimle pikniğe gittik. Sonra dolaşırken bir karga gördük. Sonra onu elimize aldık. Ve piknik alanına gittik. Onu besledik, su verdik, güneşte ısıttık. Sonra fırtına oldu. Ve kuzenlerim kargayı yağmurun altına koyacaklardı ama ben izin vermedim. Sonra eve gitme vaktimiz gelince görevlilere verdik. Ona çok iyi bakın dedik ve eve geri döndük. Ve ben o kargayı çok sevdim. Keşke dünyadaki tüm canlılar birbirini çok sevdi.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A Sınıfı

 Beyoğlu/İSTANBUL

Öğrt. Hatice KIRAN

ARKADAŞ SEVGİSİ

Merhaba ben ve arkadaşım Hatice çok iyi arkadaşız. Okulda, serviste her yerde beraber dolaşırız, oynarız. Fakat bir gün bir arkadaşımla küstük, hiç konuşmadık birbirimizle, sonra erkeklerin ona kötü sözler söyleyip çattıklarını duydum hemen yanına gittim onu erkeklerin arasından almaya çalıştım, onu korumak istedim.

Ama yapamadım sonra öğretmenimize olanları anlattım o da gerekeni yaparak erkekleri uyardı ve arkadaşımı kurtarmış oldu.

Bu olay sonrasında arkadaşımla barıştık ve anladım ki arkadaşım benim için çok değerliymiş, onu kardeşim gibi görüyormuşum ve onu çok seviyormuşum...

Esra CEYLAN

Oğuzeli İlkokulu 4/B

Altınekin/KONYA

Öğrt. Osman ÇELİK

SEVGİ

      Bir gün parkta arkadaşlarımla beraber oyun oynuyordum. Hepsi de sevdiğim arkadaşlarımdı. Birbirimizle oyuncaklarımızı paylaşıp oyun oynadık. Parkta körebe oynamaya karar verdik. Ben ebe oldum gözüm kapalı sağa sola koşturdum.Bir anda yere düştüm ama ben ebe olduğum için hiçbir arkadaşım yanıma gelmedi.

Annem de kenardaki parkta oturuyordu. Koşarak yanıma geldi üzerimdeki tozları temizledi yarama baktı. Yaramı suyla temizledi ve yara bandı yapıştırdı.

Bana sarıldı ve beni öptü.

   Ogün anladım ki beni en çok seven insan annemdi

                                                           VELİHAN AFŞAR

                                                           Mustafa Necati İlkokulu 2/K Sınıfı

Selçuklu/KONYA

Öğrt. Ayşenur Çevik ÖZGEN

KEDİ

Bir gün ben bir sokak kedisi gördüm.Kucağıma aldım ve yemek verdim.Sonra üşüdüğünü gördüm hemen eve götürdüm..Onun üstüne polar örttüm.Yarın olduğunda baktım evde yok,dışarı çıktım anne ve babasına kavuşmuş.Çok sevindim.En sonunda ailesine kavuştu ve artık öğrendim aile çok önemlidir.Artık hayvanları çok seviyorum.Ailemi de çok seviyorum.         Ege Hamza S.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C Sınıf

Beyoğlu/İstanbul

Öğrt.Songül BİLDİRİR

SEVGİ

Merhaba. Ben Nermin  ve arkadaşlarım Nazlı ve Melek  Biz  çok iyi arkadaşık. Okulda, her yerde beraber dolaşırız, oynayırız. Fakat bir gün arkadaşlarımla küstük, hiç konuşmadık bir-birimizle. Bir gün okulda cocuqların onlara çattıklarını duydum hemen yanlarına gittim

.Onları cocuqların arasından almağa çalıştım,onları korumak istedim amma yapamadım sonra öğretmenimize olanları anlattım. O da gerekeni yaparak cocuqları uyardı ve arkadaşım kurtarmış oldu.

Bu olay sonrası arkadaşlarımla barıştık ve anladım ki arkadaşlarım benim için çok değerliymiş, onları kardeşim gibi görüyormuşum ve onları çok seviyormuşum.Arkadaş sevgisi gözel olurmuş. 7nömrli tam orta mktb

Azerbaycan Lnkran şhr

Öğrt. Kamal İSMAYİLZADE

                                                                      SEVGİNİN GÜCÜ

Okula başlamadan önce okuldan çok korkuyordum. Okula gitmek istemiyordum. Derslerimi başaramayacağımı öğretmenimin bana kızacağını düşünüyordum. Arkadaşlarımın da nasıl olduğunu bilmiyordum. Merak ediyordum. Bu korkularımı kimseye anlatmadım. Okullar açılacağı zaman okul hazırlıklarımı yaptık. Çok güzel şeyler aldık.

Korkularım olsa da heyecanım fazlaydı. O gece hiç uyuyamadım. Sabah öğretmenimle ve arkadaşlarımla tanışacaktım. Düşünürken uyudum. Sabah erken kalktım. Annemle okula gittik. Çok güzel bir sınıfım vardı. Balonlarla süslüydü. Öğretmenim beni sevgi ile kucakladı ve öptü. Gün boyunca güzel oyunlar oynadık. Arkadaşlarımla tanıştım.

Korkularım bir anda sanki uçup gitti. Sevgiyi hissetmek çok güzel bir duyguydu. Ayşe Ece ACAR

                                                                                                    Mehmet Güleç İlkokulu 1-B

Bor/NİĞDE

                                Öğrt. Ayla ÖZTÜRK

SEVGİLİ AİLEM

          Biz ailemle Ankara’da yaşıyorduk. Abim ve ablam Konya’da üniversite kazanınca ayrılmak zorunda kaldık. Zaman geçtikçe onları çok özlediğimi anladım.   Annem ve babam da aynı düşüncede olduğu için; Konya’ya taşınacağımızı söylediklerinde çok sevindim ve mutlu oldum. Ailemi çok seviyorum.

                                               Yuşa TARHAN

 Mustafa Necati İlkokulu  2/D Sınıfı

Selçuklu/KONYA

Öğrt. Rüveyda NUGAY

OCAK

AYI

DÜRÜSTLÜK

                                               Ayşe’nin Dürüstlüğü

 Bir gün arkadaşlarımla yolda yürürken Ayşe arkadaşım yere düştü. Yerde 50 TL buldu. Ömer   dedi ki:

-Haydi gel bu para bakkalda harcayalım.

Araya ben girdim:

-Hayır olmaz, dedim.

 Ayşe de dedi ki:

-Muhtara götürelim.

Hemen muhtara gittik.Muhtar da durumu anlatırken içeriye yaşlı bir dede girdi ve dedi ki:

-Muhtar 50 TL kaybettim. Hanıma ilaç alacaktım acaba biri buraya getirdi mi?

 Muhtar yaşlı dedeye hemen parasını verdi ve şöyle dedi:

-Bu güzel çocuklar senin paranı getirdi.

Yaşlı dede Ayşe’ye ve bize teşekkür etti.

                                            Elif AFACAN

                                                                              Namık Kemal İlkokulu

                                                                           Ereğli / KONYA

                                                                              Öğrt. Serap ÖZDEMİR

DÜRÜST OLMAK

Bahçede oyun oynuyorduk, bir çocukla tanışmıştım. Adı Kemal’di. Onunla oyun oynarken topumuz komşumuzun camına gelmiş ve cam kırılmıştı.

Komşumuz Zeki Amca yanımıza gelerek:

—Kim attı topu? Dediğinde

Ben hemen doğrusunu söyleyerek:

— Ben yaptım, dedim.

Zeki amca da benim doğru söylediğimi anlayarak bizi uyardı ve gitti. O günden sonra hiçbir zaman doğruyu söylemekten vazgeçmedim çünkü karşılığı hep iyi şeyler oluyor.

                                            Hacı Muhammed OĞUZ

    Oğuzeli İlkokulu 4/A Sınıfı

                                                     Altınekin /KONYA

                                                            Öğrt. Osman ÇELİK

DÜRÜSTLÜK

           Bir gün annem ve babamla dışarı çıkmak için hazırlandık. Hem yürüyüş yapacak hem de okul için lazım olan kalem, defter, kuru boya alacaktık. Yürüyüşümüzü yeterince yapmıştık çarşıya doğru yürümeye başladık. Çarşıda çok güzel bisikletler gördüm, fakat annem yeterince paramız olmadığını ve bu bisikletleri bu yıl alamayacağımızı söyledi. Onları sıkıştırmak istemedim ve kırtasiyeye doğru yürürken önümüzde cüzdan buldum , hemen anneme verdim, içi para doluydu.

Annemle babam hemen öndeki amcayla nineye koşup sordular cüzdanlarının yanlarında olup olmadığını kontrol etmelerini istediler. Amca cebindeki cüzdanın olmadığını söyleyerek telaşlandı. Bunun üzerine babam cüzdanı benim bulduğumu söyleyerek amcaya verdi.

Amca dürüst bir aile olduğumuz için bizi tebrik etti. Amcanın sevinci bizi daha çok mutlu etmişti.

                                                                            M.Ensar BAYRAM

     Mustafa Necati İlkokulu, 2-K

                                              Selçuklu/KONYA

Öğrt. Ayşenur ÇEVİK ÖZGEN

DÜRÜSTLÜK

Bir adam vardı, futbol oynuyordu. Maçta frikik oldu. Top kaleye doğru gitti. Adam topa doğru vurdu ve gol oldu. Ama adam golü eliyle attı, hemen hakemin yanına gidip “Hocam ben golü elimle attım.” dedi. Hakem de golü iptal etti.

           Bu adamın yaptığı çok dürüst bir davranış. Keşke herkes bu adam gibi “DÜRÜST OLSA! Deniz K.  

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

Beyoğlu/İSTANBUL            

                                                                 Öğrt. Hatice KIRAN

YOLDAKİ PARA

    Bir gün annemle beraber yolda yürürken büyük bir el çantası bulduk. İçini açıp baktığımızda çok miktarda para, pasaport, nüfus cüzdanı olduğunu gördük. Çantanı sahibi tekrar unuttuğu yere gelebilir diye bir süre orada bekledik. Hiç kimse gelmeyince çantayı karakola teslim ettik.

Polisler çantadaki evraklarda yazan telefon numaralarından çantanın sahibine ulaşmışlar. O da polislerden bizim evin adresini öğrenmiş.

Birkaç hediyeyle beraber bize gelip teşekkür etti. Bu güzel davranışımızdan dolayı kendimi çok mutlu hissettim.

                Cemre İŞLEREL

    Mustafa Necati İlkokulu  

                                                                Selçuklu/KONYA

Öğrt. Fatma BAŞPINAR

DÜRÜSTLÜK DEĞERİ ÖĞRENCİ ANISI

     Bir gün annem ahırdan geliyordu. Bana kova verdi ve gidip çeşmeden su getirmemi söyledi. Çeşmeye giderken kova duvara çarptı ve kırıldı. Annem ‘Kim yaptı?’ dedi. Ben de ağabeyimi gösterdim ve ağabeyimin yaptığını söyledim. Annem ağabeyime kızdı ve ağabeyim çok üzüldü. Sonra gidip anneme kovayı benim kırdığımı ve yalan söylediğimi söyledim. Anneme bundan sonra hep dürüst olacağıma dair söz verdim.

                                                   Karabağ 75. Yıl İlkokulu

                                                Cihanbeyli /KONYA          

                                         Öğrt. Hüseyin KAÇAR

                            DÜRÜSTLÜĞÜN KAZANDIRDIĞI SEVGİ

Çok güzel bir gündü. Ben müzik kartını tabletten çıkartmıştım sonra geri takacaktım. Kart yerine kartı soktum ve girmedi. Biraz daha zorlayınca kart kırıldı. Annem kimin kırdığını sordu. Müzik kartını ben kırmıştım ama ben kırmadım kardeşim kırdı dedim. Annem bu söylediğime inandı ve kardeşime kızdı. Annem dışarıya çıkmıştı. 

Kardeşimin yanına gidip ondan özür diledim. Annem eve gelince annemin yanına gittim ve ona gerçekleri anlattım. Annem de bir daha böyle bir hata yapma, yalan söylemek kötü bir şeydir yalan söylersen çevrendeki insanların sana karşı güveni ve sevgisi azalır ama sonradan hatanı anlayıp bunu söylemen çok güzel bir davranış insanlar hata yapabilirler ama dürüstlükten hiç ayrılmamalıdırlar dedi.

Sonra kardeşimle dışarıya çıktık ve futbol oynadık. O gün çok güzel bir gündü.

                                                                                             Hodoğlu İlkokulu

                                                                                          Cihanbeyli/ KONYA

                                                                                                Öğrt. Hülya CAN

 DÜRÜSTLÜK

          Bir gün annem marketten 3 tekli ekmek al dedi. Ben yürüdüm, yürüdüm markete vardım.3 tekli ekmek aldım. Kasaya 3 tekli ekmek dedim parayı verdim. Fişi alıp çıktım. Eve doğru gidiyordum, fişe baktım fazla para vermiş. Fark edince hemen geri döndüm, fazla parayı iade etti.

Selman Faruk S.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C Sınıfı

                                                                                        Beyoğlu / İSTANBUL

Öğrt. Songül BİLDİRİR

CÜZDAN

   Bir gün kardeşim annemin cüzdanını almış içinden para almak için. Annem de aceleyle ararken hiç sesini çıkarmıyordu. Annem de benden şüphelenmiş gibiydi. Benimse hiçbir şeyden haberim yoktu. Kardeşime de sordu, başta inkâr etti, kendisinin almadığını söyledi. Ama sonra içi rahat etmedi ve cüzdanı aldığını söyledi, özür diledi, sarıldık hepimiz.

                                                                  Ecrin Nisa Yılmaz

 Mustafa Necati İlkokulu

 Selçuklu/KONYA

Öğrt. Ruveyda NUGAY

Keşke Dürüst Olsaydım!

     Daha çok küçükken, kreşe yeni başlamışken sadece bir arkadaşım vardı. Sadece tek arkadaşım olmakla kalmıyor aynı zamanda en iyi arkadaşımdı. Bir gün bana ‘Kimseye söylemediğin bir sırrın var mı?’ diye sordu. Ben ise söylemek istemiyordum. Sırrım yok dedim. O ısrarla söylememi istedi. Söyle, söyle diye tempo tuttu. Ben her seferinde onu bir şeyle oyalayıp, unutturdum.

    Sonunda bir gün o kadar ısrar etti ki dayanamayıp sırrımı söyleyeceğim demek zorunda kaldım. Tamam dediğimi sonradan çok pişman olmuştum. Ancak bir defa tamam demiştim, söylemeliydim artık. Ona ‘Beş dakika sonra yanıma gel sana sırrımı söyleyeceğim.’dedim. Oysaki söylemeyi hiç istemiyordum.

   Sonra aklıma bir fikir geldi. Bu fikir çok da parlak fikir değildi. Çünkü arkadaşıma yalan söyleyecektim. Beş dakika hemen geçmişti bile. Arkadaşım yanıma gelip sordu:

—Neymiş senin sırrın? Ben hemen o anda bir şeyler uydurup anlattım. O da söylediğim bu yalana inandı. İnanacağını zannetmiyordum. Neyse içim rahatladı sırrım bir şekilde hala bende güvendeydi. Memnun bir şekilde hayatıma devam ettim.Bu olayın üzerinden iki gün geçti. Arkadaşım yanıma geldi. Bana yalan söyledin, bana gerçek sırırını söylemedin diye küstü. İlk birkaç hafta küs kaldık. Ben de arkadaşım beni affetsin diye gerçek sırrımı söylemek zorunda kaldım. Gönlünü almıştım. Nihayet barışmıştık.

   Eğer ona yalan söylemeyip, dürüst olsaydım ve sırrımı söyleseydim ne küs kalırdık ne de onun gönlünü almak zorunda kalırdım. En önemlisi onun güvenini kırmazdım. Arkadaşım artık bana eskisi gibi güvenmeyecekti. Siz siz olun arkadaşınıza, ailenize kimseye yalan söylemeyin, dürüst olun. Ben dersimi aldım. Siz yapmayın, o dersi almak zorunda kalmayın.  Arkadaşımla barışmıştık ama eskisi gibi iyi bir arkadaş değildik artık. Bu olay bizi uzaklaştırmıştı birbirimizden. Ona yalan söylediğim için çok üzüldüm ama artık yapacak da bir şey yoktu.      Şevval KANDEM

100. Yıl İlkokulu 4/C Sınıfı Öğrencisi

                                                                                             Suruç/ŞANLIURFA

                                                                                              Öğrt. Ali SAPMAZ

DÜRÜSTLÜK

           Bir gün abim, Eflin ve ben oyun oynuyorduk. Eflin birden ağlamaya başladı ve abimi suçladı. Nevim teyzem, eniştem ve anneannem geldi. Abim büyük olduğu için abime kızdılar. Abim ne kadar ben bir şey yapmadım dese de inanmadılar. Nevin teyzem, anneannem, eniştem bana sordular. Ben de abimin bir suçu yok Eflin oyunda kaybetti diye ağladı dedim.

 Belinay Kaymak

  İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

                    Beyoğlu /İSTANBUL

                                                                 Öğrt. Ercan DİRİK

                                                Dürüstlük v zmin qlbsi

Nazlı müllim şagirdlr xyalları haqqında inşa yazmağı tapşırmışdı.İsmayıl hardasa öz xyallarını bir dftr sığışdırmışdı.O,isryirdi ki,at fermasının müdüri olsun.Müllim İsmayılın inşasını oxuyur v dftri İsmayıla qaytarır.İsmayıl dftri açanda görür ki, “2” qiymti alıb.Dftrin alt hisssind yazılmışdı”Drs bitndn sonra yanıma glrsn.Oğlan bundan çox kdrlnir.Zng vurulur v İsmayıl müllim yaxınlaşıb soruşur:

-Müllim,ny gör mn “2” yazdınız.

Müllim deyir:

-Mn düzünü de,bu inşanı özün yazmısan,şkili d özün çkmisn?

-Mn sn inanmıram,getyenidn yaz,amma bu df özün yaz!

Oğlan ev glir v atasından ona kömk etmsini xahiş edir.Ata deyir:-Oğul mn sn nec kömk edim,bu snin xyallarındır,mn snin xyallarına qarışa bilmrm.

Oğlan yazdığı inşanı yenidn müllim qaytarır.Bu df oğlan inşanın altından dürüstcsin yazmışdı “N siz mnim qiymtimi dyişdirin ,n d mn xyallarımı dyişdirim”

Bir neç il keçdi.Nazlı müllim şagirdlri il birlikd at fermasına ekskursiyaya glmişdi.Ferma çox böyük v tmiz idi.Gzintidn sonra müllim fermanın müdürün tşkkür etmk istdi.Müdür is xyallarından l çkmyn,dürüst v zmli şagirdi İsmayıl idi.Şagirdini görn müllimin gözlrind sevinc v qürur hissi var idi.

  29 Nömrli Tam Orta Mktbi

                                                                       Bakü /AZERBEYCAN

                                                                         Öğrt. Gulnara GAYIBOVA

RAHAT UYKU

       Bir pazar günü ablamla evin içinde top oynuyorduk. Aslında evde top oynamamız yasaktı. Ben topu atınca vazoya çarptı. Vazo kırıldı ve paramparça oldu. Annem eve gelince vazoyu kimin kırdığını sordu. Ben vazoyu kırmadığımı ablamın kırdığını söyledim. Çok korkmuştum. 

Ablam kendisinin yapmadığını söylediyse de annem ona inanmadı ve yalan söylediği için çok kızdı. Ablam üzüntüsünden o gece çok ağladı ve hasta oldu. Ateşi çıktı. Ben de yalan söylediğim için tüm gece uyuyamadım. Ertesi gün ilk işim anneme gidip doğruyu söylemek oldu. Vazoyu benim kırdığımı söyledim. Ablamdan ve annemden özür diledim.

Üzerimden büyük bir yük kalkmıştı. Annem bir daha yalan söylememem için beni uyardı. Ben de söz verdim. Dürüst olmak çok güzel bir şeymiş. Bu gece rahat bir uyku uyudum.

Berrak Sena T.

    Mehmet Güleç İlkokulu 1-B Sınıfı

                                                             Bor/NİĞDE

                                                              Öğrt. Ayla ÖZTÜRK

                                    Dürüstlük

  Etibarlılıq, doğruçuluq,....tmiz ürklilik, qzaya razılıq, Allahın verdiyin qnat, flakt sbr, htta şükür etmk v hr hansı şrt altında olursa olsun Haqqa güvnmk bunlar arasındadır. Allahın yanında bunlar n yüksk v n gözl xasiyytlrdn sayılır."

"Etibarlılıq, xalqın rahatlığı v thlüksizliyi üçün n böyük qapıdır. Hr şeyin dayağı ona bağlıdır. İzzt, böyüklük v srvt dünyaları onun nuru il işıqlanır v şöl saçır."Ən çox sevdiyim şey insafdır. Mni isyirsns ondan üz çevirm; Ondan qafil olma ki, Mnim yanımda min tanınasan. Bunun kömyi il sn başqalarının gözü il deyil, öz gözünl görrsn v heç ksin biliyi il deyil, öz biliyin il tanıyarsan. Bunu üryind düşün, gör sn nec olmalısan.

Hqiqtn, insaf mnim sn bir bxşişimdir v sn sevgi v lütfümün lamtidir. Onu gözünün önünd saxla"

"Heç bir işıq dalt işığına brabr ola bilmz. Dünyada nizamın v insanlığın rahatlığının vasitsi budur."

“İnsanın nuru daltdir. Onu zülm v istibdadın müxalif külklri il söndürmyin. Ədaltin mqsdi insanlar arasında birliyin yaranmasıdır”.

“Heç bir nur dalt nuru il müqayis oluna bilmz. Dünyanın tşkili v bşriyytin rahatlığı ondan asılıdır."

"Dürüstlük bütün insan mziyytlrin tmlidir. Dürüstlük olmadan, Allahın heç bir almind heç bir ruh üçün trqqi v yüksliş mümkün olmaz. Bu müqdds xüsusiyyt insanda yarananda, bütün İlahi üstünlüklr d ld edilck."

"Dürüstlük, doğruluq v xlaqlılıq, lyaqtlilik tmizlrin frqlndirici xüsusiyytlridir. Dürüstlük digr bütün qabliyytlri için aldığı üçün xüsusiyytlrin n qabaqda glnidir. Dürüst bir insan bütün xlaqi blalardan qorunacaq, hr pis davranışdan çkinck v hr alçaq hrktdn uzaqlaşacaqdır. Çünki bütün xlaqsızlıqlar v qbaht dürüstlüy ziddir v dürüst bir insan bunlardan qti surtd diksinm duyacaq."

     7N:Li Mktp

                                                                                           Lnkran/AZERBAYCAN

                                                                                       Öğrt.Kamal  İSMAYİLZADE

 DÜRÜSTLÜK

     Bir gün ağabeyimle evde oyun oynuyorduk. Oynarken ağabeyim yanlışlıkla babamın saatini kırdı. Babama dürüst bir şekilde ben kırdım baba diyemedi. Suçu benim üzerime attı. Babam işten gelince saatinin kırıldığını gördü.

Babamın bana kızdığını görünce ağabeyim çok üzüldü. Babama gerçeği anlattı. Babam ağabeyimi affetti. Ağabeyim benden özür diledi ben de onu affettim.

Birbirimize bir daha böyle yapmayacağımıza ve her zaman dürüst olacağımıza söz verdik.

    Elif NAİBOĞLU

                                                             Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

                                                          Pazar/RİZE

                                             Öğrt. Songül BULUT

ŞUBAT

AYI

ADALET

ADALET

       Ben annemle birlikte televizyon izlerken bana yiyecek alıp alamayacağımı sordu. Ben de alabileceğimi söyledim. Markete gidip gelesiye kadar  abim de gelmiş.Yemeğimizi yedikten sonra çikolata yiyecektik. Ben 6 tane çikolata almıştım. Annem yemedi, abim ise beş tane yedi.

Bana da bir tane kalmıştı. Odaya gittiğimizde abim bana durduk yere vurmuştu. Ama canım çok acımıştı. Ben ağlamaya başladım. Annem geldi. Abim benim yalandan ağladığımı söyledi. Annem abime inandı.

Bana da ceza verdi. O zaman bana hem çikolata hem de abimle yaşadığımız olay yüzünden adaletsizce davranıldığı için çok üzüldüm. Siz de adaletli olun, dürüst olun.Yoksa siz de üzülürsünüz ve birilerini üzebilirsiniz.

                                                                       Elif ERCAN

  Namık Kemal İlkokulu

                                                          Ereğli /KONYA

                                    Öğrt. Serap ÖZDEMİR

PAYLAŞILAMAYAN KREP

    Bir gün annem bize krep yapmıştı. İkimize de üçer üçer dağıttı. Fakat benim tabağımda dört tane krep vardı. Bu yüzden kardeşim Ece ağlamaya başladı. Ece:” Neden benim krepim az. ”dedi. Ben de :” İstersen ben sana krepimi verebilirim .”dedim. Ece “ Tamam.” diyerek cevap verdi.

Ben tam verecekken annem: “ Dur! Bu sefer de senin krepin az olacak o yüzden bu krepi ortadan ikiye ayırıyorum.” Dedi. Sorun halledilmişti. Herkes mutluydu.

Bundan sonra  Ece de böyle şeylere ağlamayacağını söyledi ve konu kapandı.

                                                               Cemre İŞLEREL

Mustafa Necati İlkokulu  

                                                                                           Selçuklu/KONYA

Öğrt. Fatma BAŞPINAR

ADALETLİ PAYLAŞIM

     Arkadaşım Emre ile dışarıda oyun oynamaya karar verdik. Diğer arkadaşlarımızı da çağırdık. Emre’nin çok fazla bilyesi vardı. Bugün onlardan bize hediye etmek istediğini söyledi. Biz 4 arkadaştık. Emre herkese farklı sayıda bilye dağıttı.

Açıkçası bu durum hoşumuza gitmedi. Bana çok bilye vermişti ama ben bu durumdan memnun olmadım. Hepimize eşit sayıda vermesini teklif ettim. Emre bunu kabul etti. Herkesin yüzü gülmüştü.  

Adaletli bir paylaşım oldu. Emre’ye teşekkür ederek oyunumuza neşe içinde devam ettik.

   Hüseyin Tuğra D.

  Mehmet Güleç İlkokul 1-B Sınıfı

                                            Bor/NİĞDE

                                                                                     Öğrt. Ayla ÖZTÜRK

ADALETLİ HARÇLIK

Okul alışverişi için dedem ablamla bana harçlık verdi. Ablama 100TL bana ise 50 TL vermişti. Dedeme sordum:

—Neden ablama daha fazla harçlık verdin?

Dedem de: “Alışverişe gittiğimizde anlarsın.” Dedi.

Alışveriş için kırtasiyeye gittik. Ablamın parası aldıklarına tam olarak yetti. Benim param da aldıklarıma tam olarak yetti. Dedemin neden böyle yaptığını anlamıştı.

Bize adaletli olarak harçlık vermişti. Eğer eşit harçlık verseydi paramız ablama az bana çok gelecekti.

                                                                                        ZEYNEP CEREN AKA

Mustafa Necati İlkokulu, 2-K

                                                          Selçuklu/KONYA

Öğrt. Ayşenur ÇEVİK ÖZGEN

ADALET

     Annem pastaneden bir pasta almıştı. Eve gelince abim ve bana yiyebileceğimizi söyledi. Abim benden büyük olduğu için pastayı kesme görevi onundu. Abim pastayı dilimlere ayırdı sonra bana bir dilim verdi kendine ise birkaç dilim aldı.

Benim dilimim bittikten sonra bana tekrar vereceğini düşünüyordum ama vermedi. Bunun haksızlık olduğunu söyledim ama beni dinlemedi. Ben de anneme olanları anlattım anneme anlattım. Annem abime bu pastanın paylaşım şeklinin hiç adil olmadığı anlattı. Adaletli bir şekilde pastayı paylaştırdıktan sonra abime adaletin önemini anlattı.

Abim hatasını anladı ve bundan sonra hayatında hep adaletli olacağını söyledi.

Emirhan YAŞAR

    Karabağ 75. Yıl İlkokulu

                                                             Cihanbeyli/KONYA      

Öğrt. Hüseyin KAÇAR

    ADALET

 İnsanlar arasında mübahisli msllrd düzgün, qrzsiz qrar vernlr daltli adlanırlar.Gündlik hyatımızda dalt v zülmkarlığa aid çoxlu nümunlrl rastlaşırıq.  Bu nağılımda buna aiddir.                                  

Aygünün iki yaşıl karandaşı var idi. Lald is heç bir dn d yaşıl karandaş yox idi. Lal Aygündn xahiş etdi:

– Yaşıl karandaşın birini mn ver.

– Qoy anamdan icaz alım, sonra. Shr onlar mktbd görüşdülr. Lal soruşdu:

– Anan n dedi?

Aygün drindn ah çkdi:

– Anam icaz verdi. Amma qorxuram ki, karandaşı sındırasan.

– Mn ehtiyatla işldcym, – dey Ltif dillndi.

– Bax ha, onu yonma, brk basma, ağzına alma.

Çoxlu rnglm.

– Mn tkc yarpaqları v otları rnglycym.

– Bu, çox oldu, – dey Aygün üz-gözünü turşutdu.

Lal ona baxdı v uzaqlaşdı. Karandaşı götürmdi. Aygün hiss etdi ki, rfiqsi ondan inciyib. Tez onun ardınca qaçdı.

 – Götür d karandaşı! Sn n oldu?

– Lazım deyil, – dey Lal cavab verdi.

Drsd müllim soruşdu:

– Lal, snin çkdiyin şkild yarpaqlar niy mavidir?

– Yaşıl karandaşım yox idi.

– Rfiqndn niy xahiş etmdin?

Lal susdu. Aygün qızardı v dedi:

– Mn verirdim, özü götürmdi.

Müllim dedi:

– El vermk lazımdır ki, götürsün.

                                                                                                              7N:Li Mktp

                                                                     Lnkran/AZERBAYCAN

                                                                                     Öğrt.Kamala  İSMAYİLZADE

ADALET’İN PEŞİNDEYİZ

             Merhaba benim adım Seher. Ben okulumu ve arkadaşlarımı çok seviyorum bu yüzden devamsızlık yapmamaya çalışıyorum. Bir gün sabah erkenden kalkıp yüzümü yıkadım, hazırlandım ve kahvaltı etmek için mutfağa gittim. Annemde kahvaltıyı hazırlamış bizi çağırmaya geliyormuş.

Ben kahvaltımı yaptım. Sütümü içtim, çantamı kontrol ettim ve abimle ablam hazırlanınca yola çıktık. Okula gittiğimde turnuvamız için kaleli yakan top oynayacaktık. İlk önce gruplara ayrılmamız gerekiyordu. Fatma benimle bir takım olmak istedi. Karşı takımda ise Sultan ve Havva olsun dedi. Bu şekilde gruplandığımızda bizim grup güçlü oluyordu. Adaletli bir şekilde takımları oluşturmak için sayıştık. Oyuna başladık. Oyunu adaletli bir şekilde kurallara uyarak oynadık. Ve sonunda oyunu biz kazandık. Biz onları tebrik ettik onlar da bizi.

Kurallar bizi kısıtlıyor gibi görünse de toplumda adaleti sağlarlar. Bizi özgürlüğe, adalete ve huzurlu bir hayata kavuşturur.

     Seher K.     

   Hodoğlu İlkokulu

                                                                                                 Cihanbeyli/ KONYA

    Öğrt. Hülya CAN

DOĞUM GÜNÜM

     Bir gün benim doğum günümdü. Annem doğum günüm için pasta yapmıştı. Pastayı eşit parçalara bölmüştü.

    Annem pastayı bölerken dikkat etmemiş bir parçayı küçük yapmıştı. O parça da bana gelmişti.      

Anneme bana küçük parçanın gediğini söylediğimde annem bunu kabul etmedi. Herkese gelen parçadan daha küçük olduğunu söyledim. Tam bu sırada dedem:

—Sen daha çok küçüksün o parça sana yeter, dedi.     

Ben de ama bu şekilde olması adaletsizlik olur dede dedim.

Bu olay beni çok üzmüştü ve kendimi çok mutsuz hissetmiştim.

100. Yıl İlkokulu 4/C Sınıfı Öğrencisi

                                                                                          Suruç/ŞANLIURFA

                                                                                           Öğrt. Ali SAPMAZ

BU ADİL DEĞİL

        Ne zaman futbol oynasak hep beni kaleci yapıyorlar. Başlarda kafaya takmıyordum ama öğretmenimiz adaletin ne demek olduğunu anlatınca anladım ki bana adaletsizlik yapıyorlar. Be de artık bu durumu arkadaşlarımla konuşacağım.

                                                                                                     EGE ESER  

                                                                         Mustafa Necati İlkokulu

    Selçuklu/KONYA

  Öğrt. Ruveyda NUGAY

                                                      HAKSIZLIK

  Sabah kalktım kahvaltımı yaptım. Sonra okula doğru kardeşimle yola koyulduk. Okula gelince kardeşimi sınıfına bırakıp ben de sınıfıma çıktım. Çantamı sıraya bırakıp montumu askılığa astım. Sıramda oturup öğretmenimi beklerken öğretmenim gelince hep birlikte ayağa kalktık.

Öğretmen iyi olup olmadığımızı sorup yerimize oturduk. Derse başladık. Öğretmen eline aldığı kâğıtları herkese dağıttı. Hepimiz soruları yapmaya başladık. Bitirince öğretmenimize verdik. Öğretmenimiz kontrol etmeye başladı ama bir hata vardı.

O hata da öğretmenin kızına 10 puan diğer arkadaşımıza ise 5 puan vermişti. Bu adaletsizliğe karşı geldim. Öğretmenimiz hatasını anlayıp bir daha böyle bir şey yapmayacağına söz verdi.

 Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

                                                                   Pazar/RİZE

                                                                                    Öğrt. Songül BULUT

ADALET

Ben arkadaşlarımla oyun oynarken her zaman oyuna, “o piti piti “yaparak başlarım. Çünkü sayışma yaparak başlamanın adaletli olacağını düşünüyorum. Hep böyle yaptım. Bundan sonra da böyle devam edeceğim. Ravza T.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C sınıfı

Beyoğlu /İSTANBUL

  Öğrt. Songül BİLDİRİR

İKİ ÇOCUK BİR ÇOCUĞA KARŞI

  Bir gün sınıfın bahçesinde oyun oynayacaktık ve herkes tek olacaktı. Oynayacak isimler şunlardı: Ali, Cihan ve Rüzgar’dı. Cihan ve Rüzgar çok iyi ikiliydi.Oyuna başlar başlamaz Cihan ve Rüzgar paslaşmaya başladılar. Ali’nin tek kalmasına neden olan, işte adaletsizlik budur sevgili arkadaşlarım.

 Kayra T.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

                                                                            Beyoğlu /İSTANBUL    

  Öğrt. Hatice KIRAN

                   Hr Zaman Adaltli Olaq

Bir gün müllimimiz biz evd inşa yazmağı tapşırdı v dedi:

-Uşaqlar,inşanı özünüz yazın,heç kimin kömyi olmadan!Sinifd n gözl inşanı yazan şagird mükafatlandırılacaq.

Shri gün şagirdlr inşaları yazıb gtirmişdilr.Şagirdlr ssverm yolu il n gözl inşanın müllifini seçdilr.Ən gözl inşanın müllifi Nrgiz oldu.

Müllim mükafatı tqdim etmk istynd Nrgizin rfiqsi ayağa qalxıb dedi:

-Mn bunu demk çtindir,Nrgiz mnim n yaxın rfiqmdir,mn onu çox sevirm. Blk d bu sözlrimdn sonra Nrgiz artıq mniml dostluq etmyck.Lakin dalt mnim üçün daha vacibdir.Buna gör Nrgizdn üzr istyrk demk istyirm ki,inşanı Nrgiz yox,onun böyük bacısı yazmışdı.Hmin gün mn onlarda idim.Bu hrktin shv olduğunu Nrgiz dedim .Lakin o mni dinlmdi.

 Şagirdlr Nrgiz tssüf hissi il baxırdılar.Müllimin gözlrind is kdr var idi.Müllim heç bir söz demdn bütün şagirdlri qalib elan etdi

Tnffüs zamanı Nrgiz müllim yaxınlaşdı v dedi:

-Müllim,mn etdiyim hrkt gör çox peşmanam.Hqiqtn dalt hr bir mükafatdan daha üstündür.

Müllim Nrgizi qucaqladı.Nrgiz öz shvindn ntic çıxarmışdı.

 29 Nömrli Tam Orta Mktbi

                            Bakü /AZERBEYCAN

                                                                               Öğrt. Gulnara GAYIBOVA

ADALET

           Merhabalar, benim adım Ecrin Nisa. 2. sınıfa gidiyorum. Size bir anımı anlatmak istiyorum. Teneffüs saatinden haksızlığa uğrayan arkadaşım dikkatimi çekti. Suriyeli bir arkadaşımızı bir kaç arkadaş dışlarken gördüm. Ben de onların yanına giderek biz hepimiz kardeşiz ve arkadaşız dedim.

Suriyeli arkadaşım bir yandan üzgün bir yandan da hakkını savunduğum için çok mutlu oldu. Diğer arkadaşlarım bu durumdan çok pişman oldular ve özür diledir. Yaptıklarının kötü bir davranış olduğunu anladılar.

Burada anladığım hiç bir kardeşimizle din ve ırk ayrımı yapmamalıyız. Adaletli olmalıyız.   

 Ecrin Nisa TAŞKIN

 İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

                            Beyoğlu /İSTANBUL

                       Öğrt. Ercan DİRİK

MART

AYI

SAYGI

ADALET

        Bir gün sınıfça okulumuzda bulunan akıl-zekâ oyunları sınıfına gittik. Oyunları oynamadan önce öğretmenimiz tüm oyunları oynayabilmek için herkese eşit şekilde 10’ar dakika oynamamız gerekiyor. Öğretmenimizin bu davranışı öğretmenimizin adaletli olduğunu anladım. Böylece kimseye ayırma ya da haksızlık olmasını engellemiş oldu. O gün, öğretmenimizin yaptığı bu davranış ne kadar doğru olduğunu ve adaletli davranınca herkesin mutlu olduğunu gördüm.     Nisanur YAVUZ

                                                                                 OĞUZELİ İLKOKULU 4/A SINIFI

                                     Altınekin /KONYA

                                         Öğrt. Osman ÇELİK

MİNİK KEDİLER

      Bir gün aşağıda anne bir kedi gördüm. Minik yavrular doğurmuştu. Hemen eve gidip süt alıp aşağı indim. Yavruların karınlarını doyurdum. Beni gören abim yanıma geldi ve ne yaptığımı sordu. Ben de kedilerin karnını doyuruyorum dedim. Sonra her gün kedilerin karnını doyurmaya başladım.

Zaman geçtikçe abim de bana eşlik etti ve beraber kedilerin karnını doyurmaya başladık. Sonra abimle anladık ki çevremizde sadece insanlara değil hayvan ve bitkilere de saygı göstermeliyiz.

Anladık ki saygının olmadığı yerde sevgi olmazdı. Birbirimizi sevmeden önce saygı duymalıydık.

   Derin CEYLAN

                                                                               Mustafa Necatiİlkokulu /2-K

                                                               Selçuklu/KONYA

                             Öğrt. Ayşenur ÇEVİK ÖZGEN

Qocalara Hörmt El, Sn D Qocalacaqsan

      Bir gün dostum Əhmdl parkda görüşüb mktb trf gedirdik.Parkın yolu buzlu olduğu üçün,çox sürüşkn idi.Bizdn qabaqda qoca nn gedirdi. Nn gücl yeriyirdi.Nnnin lind ağır çantalar var idi.Parkdan keçn bir neç nfr nny hmiyyt vermdn yoluna davam edirdi.Anam hr zaman deyir ki,”Qocalara hörmt el sn d qocalacaqsan”Bs nny niy heç kim kömk etmirdi?!Hamı harasa tlsir,amma gözlri önündki kömy ehtiyacı olan insanı görmzdn glir.

Biz dostum Əhmdl nnnin yanına qaçdıq.Onun llrind olan çantaları aldıq.Bütün yolu nny yoldaşlıq etdik.Nnnin lindn tutub yolu keçmy kömk etdik.Şirniyyat dükanının yanından keçnd tz bişmiş qoğalların tri glirdi.Nn dükana trf baxırdı.Görünürdü ki,nnnin qoğal almağa pulu qalmamışdı.Mn dükana girib bu günkü xrcliyim nny qoğal aldım.Qoğalları gizlic nnnu çantasına qoydum.Artıq nnnin evin çatmışdıq.Nn biz tşkkür edir,xeyir-dua verirdi.Nnyl sağollaşıb mktb yollandıq.

  Drs gecikmişdik.Artıq ikinci drs başlamışdı.Günel müllim biz qaşqabaqlı halda baxırdı.Biz yoldakı hadisni müllim danışdıq.Müllimin üzünd artıq tbssüm vardı.Müllim üzünü şagirdlr tutub dedi:

  29 Nömrli Tam Orta Mktbi

                                      Bakü /AZERBEYCAN

                        Öğrt. Gulnara GAYIBOVA

   SAYGILI OLMAK

        Bir gün okuldan geldikten sonra annemden izin alıp topumu alarak sokağa çıktım. Sonra arkadaşlarım da geldi. Onlarla top oynarken yanımızdan bir dede geçiyordu. Arkadaşım bilerek dedeye topu attı. Ben de onu uyardım. Büyüklerimize saygılı olmamız gerektiğini ona anlattım. Arkadaşım çok üzüldü ve hemen amcaya gidip özür diledi. Bir daha yapmayacağına da söz verdi.      Sıraç Buğra BAL

                                         Ahmet Mesut Yılmaz İlkokul

  Pazar/RİZE

                                            Öğrt. Songül BULUT

SAYGININ ÖNEMİ

        Okulumuz çok kalabalık. Bu yüzden merdivenlerden inerken ve çıkarken çok dikkatli olmamız gerekiyor. Özellikle büyük sınıflar bazı kurallara hiç dikkat etmiyorlar. Bizi sürekli itiyorlar. Kantinde bize sıra vermiyorlar.

Biz bu durumdan küçük sınıflar olarak çok şikâyetçiydik. Öğretmenimize ve müdürümüze söyledik. Müdür Bey okulda birbirimize saygı ile ilgili törende konuşma yaptı ve ödüllü yarışma düzenledi.

O günden sonra herkes birbirine daha saygılı davranmaya başladı. Okulda artık çok daha mutluyuz.

                                                                                               Emine Naz B.

                                                                       Mehmet Güleç İlkokulu 1-B Sınıfı

                                                                                                         Bor/NİĞDE

                                                                                                  Öğrt. Ayla ÖZTÜRK

SAYGI

          Saygı hayatımızda olan en önemli kurallardan biridir. Biz saygılı olmazsak eğer karşımızdaki kişilerden de saygı beklemeye hakkımız yoktur.

           Okumayı ilk öğrendiğim zaman bir kitap okumuştum. İsmi Bağdat Hırsızı idi. Bu kitap beni çok etkilemişti.

Kitapta arkadaşlarına çok acımasızca şakalar yapan bir çocuk vardı.Bu çocuk büyüklerine bile saygısızca şakalar yapıyordu.Bu şakalarından dolayı artık kimse tarafından sevilmiyordu.Bende bazen ağabeyime kötü şakalar yapıyordum.O kitabı okuduktan sonra ağabeyime karşı daha saygılı olmaya karar verdim.

Saygı varsa eğer sevgi de vardır.Bunlar olunca da her zaman mutluluk olur.

           Tamer A.

           İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C sınıfı

         Beyoğlu /İSTANBUL

Öğrt. Songül BİLDİRİR

SAYGI

Sabah uyandım. Dışarıda şakır şakır yağmur yağıyordu. Pencereden yağmuru izledim. Sonra aklıma annemle hastaneye gideceğimiz geldi. Bu havada hastaneye gitmek istemiyordum. Ama annem durumun acil olduğunu ve gitmemiz gerektiğini söyledi. Hazırlanıp yola koyulduk.  

Dolmuş durağına giderken iki yaşlı amcayla karşılaştık. Karşıya geçemiyorlardı. Annem ve ben yardım ettik. Bize teşekkür ettiler. Dolmuşa bindiğimizde ise yaşlı bir teyzeye yer verdik. Yüzü bembeyazdı ve titriyordu.

Çantamdan bisküvimi çıkarıp verdim. Annem dolmuştan indikten sonra aferin kızım dedi. Hastanedeki işimizi halledip evimize döndük.

                                                                                                       Eylül Ç.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

                                                              Beyoğlu /İSTANBUL 

Öğrt. Hatice KIRAN

YAŞLILARIMIZ

       Bir gün köyümüze anneannem ve dedeme ziyarete gittik. Ellerini öpüp, onlara sarıldık. Onlar yaşlı olduğu için onlara hizmet edip saygı duymalıyız. Yaşlılara saygılı olmak o kadar da zor bir şey değildir. Bazı insanlar yaşlıları önemsemiyor, kötü kelimeler kullanarak onları üzüyorlar.

Bu bir saygısızlıktır. Günlük hayatta yaşlılara yardım ederek onlara otobüste yer vererek gayet basit bir şekilde yaşlılara yardım edebiliriz.

Yaşlılar bizim her şeyimizdir. Yaşlıların ihtiyaçlarını karşılamaya yardımcı olmalıyız. Çünkü bizler de geleceğin yaşlılarıyız.

‘‘YAŞLILAR GÖLGESİNDE HUZUR BULDUĞUMUZ KOCA ÇINARLARIMIZDIR’’

                                                                                 Mustafa Necati İlkokulu

                                                        Selçuklu/KONYA

                                  Öğrt. Ruveyda NUGAY

BIR BAYRAM GÜNÜ

        Bayram günüydü. Çabucak yataktan kalkıp üstümü giyinip arkadaşlarımla bayram gezmesine gittik. Bütün köyü gezmiştik. Ben küs olduğum herkesin evine gittim onlarla bayramlaştım. Çünkü bayramda küslük olmaz,  herkes birbirine sevgiyle sarılırdı. Bu bayram günü hem büyüklerimin ellerini öpüp onlarla bayramlaşmış hem de şeker toplayıp arkadaşlarımla oyunlar oynamıştık. Eve geldiğimde evimiz de çok kalabalıktı.

Halamgil gelmişti Konya’dan. Tabi ki benim çok sevdiğim Sercan ve Ahmet de gelmişti. Ben arkadaşlarımı görünce çok heyecanlandım. Eve gelen hiç kimseyle konuşmadan onların yanına gidip hadi dışarıda oyun oynayalım dedim. O sırada annem bana seslendi. Hemen onunla gittim. “Oğlum evdeki büyüklerimize hoş geldin deyip onlarla bayramlaşmadın. Evimize gelen misafirlerimize ve büyüklerimize saygılı olmalıyız bu yaptığın hareket sana yakışmadı” diyerek beni uyardı. Annem doğru söylüyordu.

Ben arkadaşlarımı görünce heyecanlanmış dedemin, babaannemin bayramını kutlamayı unutmuştum. Hemen içeri gittim ve bütün misafirlerimize hoş geldiniz diyerek bayramlaştım. Unutmadığım çok güzel bir bayramdı.

         Mustafa ŞAHİN

                                                                            Hodoğlu İlkokulu

                                                                      Cihanbeyli/ KONYA

                                                                                                             Öğrt. Hülya CAN

ANIM

Bir gün biz anneannemgile gitmiştik. Oraya gidip anneannem ve dedemin elini öpmek için çok heyecanlıydım. Acaba mutlu olacaklar mıydı? veya sevinecekler miydi? Neyse biraz sonra geldik ve ben herkesten önce indim. Hemen zili çaldım. Ama kapı açılmadı. Annem dedemi aradı, kapıyı açtılar.

Annemgil çok şaşırdı. Girdik ben hemen içeri girdim. Anneannem örgü örüyor, dedem televizyona bakıyordu. Hemen gidip ellerini öptüm.

Anneannem:” Ooo, bu ne acele.”dedi. Ben de :”Anneanne elini ver de öpeyim.”dedim. Dedemin elini de öptüm. Dedem ve anneannem teşekkür ettiler. Ve bu davranışım herkese örnek oldu.

                                                                                                             Cemre İŞLEREL

Mustafa Necati İlkokulu  

       Selçuklu/KONYA

Öğrt. Fatma BAŞPINAR

SAYGI

   Ben herkese saygılı davranmaya özen gösteriyorum. Arkadaşlarıma iyi davranıyorum. Ama bir arkadaşım bir defasında oyun oynarken benim fikrimi dinlemedi. Bana saygı duymadı ve canımı yaktı. Çok üzülmüştüm. Saygı sadece insanlara da gösterilmez. Saygı çevremize, hayvanlara, bitkilere de gösterilir. Mesela bir hayvana vurulmaz, yerlere çöp atılmaz, bitkiler koparılmaz. Doğadaki her şeye saygı duymalıyız.    Ecrin H.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-E Sınıfı

                                               Beyoğlu /İSTANBUL

                                                                                                 Öğrt. Ercan DİRİK

Sizin Üçün Hörmt Ndir?

   Mdniyyt

anlayışı hr ks üçün frqli anlam ksb edir. Mdniyyt ilk önc aildn

başlanır, daha sonra oxuduğumuz thsil ocaqlarında daha da tkmillşir.

Hyat tcrübsi mdniyyt sözünü bizim üçün daha da formalaşdırır, onun n qdr

drin mnalı söz olduğunu biz drk etdirir.

Bunu is biz aild,

yaxınlarımızın trafında, hr hansı bir tdbird, bir sözl ictimaiyyt içrisind

sübut ed bilirik. Bunu is biz hrktlrl göstr bilrik. Kimi d mdniyyt

yüksk inkişaf edib, kimi d orta sviyyd, kimi d is demk olar ki, mdniyyt

sözündn tam uzaqdır.

   Hörmt

etmk, hörmt layiq görülmk, hörmt qazanmaq mdniyytin bir göstricisidir,

simvolu saymaq olar. Mdniyyt kimi hörmt d hr ks üçün frqlidir.

Kimisi

üçün hörmt qazanmaq asan, onu itirmk çtindir, kimisi üçün hörmti qazanmaq çtin,

itirmk is bir o qdr asandır. Kimisi üçün hörmt mld, hrktd,

davranışda göstrilmlidir. Mn d el bu fikirl razıyam. Hörmt qarşındakına

olan bir növ sevgidir, nzaktdir.

Hörmt qarşındakına olan bir növ sevgidir, nzaktdir.

Qarşındakını dinlmyi bacarırsansa, onun sözünü ksmirsns, evd, ictimai nqliyyat

vasitlrind özündn yaşca böyüy, hamil qadınlara, qüsurlu insanlara,

qucağında körpsi olan insana yol verirsns v s. bunlar hörmt kimi qbul

edilir. Bu da onu göstrir ki, özümüzdn böyüklr, yaşlılara, yeri glnd

özümüzdn kiçiklr v uşaqlara hörmt etmk lazımdır. 

. Dinindn, irsindn, milltindn asılı olmayaraq.Hrks ilk önc deyir ki, qarşımdakı mn hörmt etmlidir. Bu bir növ tlb, mr

kimi sslnir. Axı ilk önc insan özü hörmt etmyi bacarmalıdır ki, qarşındakı

da bunu görüb eyni münasibti sn bslsin. Hr bir münasibt qarşılıqlı

olduğu kimi hör mt d qarşılıq istr.

 7N:Li Mktp

                                                      Lnkran/AZERBAYCAN

                                                                            Öğrt. Kamala  İSMAYİLZADE

BÜYÜKLERE SAYGI

         Her sabah olduğu gibi yine bir gün otobüsle okula gidiyordum. Önlerde bir koltuğa oturdum. Okulumuzun durağına çok vardı. Otobüs iyice dolmuştu.

Ben de o günkü sınavıma çalışıyordum. Bir baktım ayakta duran yaşlı bir teyzeyi gördüm, hemen okulda öğrendiğim BÜYÜKLERİMİZE SAYGI konusu geldi aklıma. Hemen yerimden kalkarak yaşlı teyzeye:

-      Buyurun gelin oturun, dedim.

Yaşlı teyzede çok sevinerek:

-      Teşekkürler oğlum, diyerek mutlu olduğunu gösterdi.

Bu hareketimi gören otobüsteki herkes beni takdir ettiler ve bu olay beni de çok mutlu etti.

O günden sonra büyüklerime sürekli yardım ediyorum ve saygılı oluyorum.

Yusuf C.

                                       OĞUZELİ İLKOKULU

                                                  Altınekin /KONYA

                                                                                       (Öğrt. Osman ÇELİK)

                                VATANINA GÖSTERDİĞİN SAYGI

Bir gün ben Hülya Ağan İlkokulu’nda okurken dersimiz matematikti, öğretmenimiz derse başlamadan önce şöyle dedi.

­_ Çocuklar başarılı olmak güzel bir şeydir. Herkesin gözünde değeriniz artar ama başarılı olup da saygısızlık yaparsanız herkesin gözünden düşersiniz.

Öğretmenimiz cümlesini bitirdikten sonra derse başladı. Bu cümlesi beni çok etkilemişti. Başarılı olmak yetmiyor, saygılı olmazsak başarının hiçbir önemi kalmıyordu.

 Ders bitti ve zil çaldı. İstiklal Marşı’nı okumak için sıraya girdik. Yan sınıflarımız İstiklal Marşı’nı okumayıp birbirleriyle sohbet ediyorlardı. Oysa yaptıkları yanlış bir davranıştı.

İstiklal Marşı’nı okurken hazır ol komutuyla beraber bayrağa bakarak İstiklal Marşı’nı coşkulu bir şekilde okumalılardı. Ben öyle yaparak bayrağıma ve marşıma saygı duyuyorum.

 İnşallah zaman içinde onlar da vatanımıza saygı duyarlar.

                                                                                                  Nujin BİNİCİ

100. Yıl İlkokulu 4/C Sınıfı Öğrencisi

                    Suruç/ŞANLIURFA

                                                                                           Öğrt. Ali SAPMAZ

SAYGI

  Bir gün sokakta arkadaşlarımla oynuyorduk. Ne oynayacağımıza karar verirken, yaramaz bir çocuk karşıya geçmekte zorluk çeken bir yaşlı teyze ile alay etti. Yaşlı teyze çok üzüldü. O çocuğa kızdık. Ama çocuk anlamadı.

Ertesi gün çocuk engelli bir amca ile kavga etti. Çocuğu çok uyardık ama çocuk bir türlü anlamıyordu. Herkesi çok üzüyordu. Bir gün çocuk kolunu kırdı. Herkes onunla dalga geçti. Çocuk hatasını anladı.  

Herkesten özür diledi. Aynı şey kendi başına geldiği için çok üzüldü. Bir daha böyle bir şey yapmadı.

                                                                Buse KÜMÜŞTAŞ

 Namık Kemal İlkokulu

                                                                         Ereğli /KONYA

                                                                                             Öğrt. Serap ÖZDEMİR

                                                                      ANIM

     Bir gün hastaneye gitmiştik. Annem ve babamla sandalyeye oturmuştuk. Yaşlı bir teyze geldi. Ben de sandalyeden kalkıp yerimi yaşlı teyzeye verdim. Yaşlı teyze çok mutlu oldu ve bana ‘Aferin oğlum.’ Dedi.

          Nuri UÇAR

                                           Karabağ 75. Yıl İlkokulu

                   Cihanbeyli /KONYA    

                                     Öğrt. Hüseyin KAÇAR

NİSAN

AYI

YARDIMLAŞMA

KÜÇÜK KÖPEK

Kış mevsimiydi. Kar yağıyordu dışarıda. Hava çok soğuktu. Evde oturup ödevlerimi yapıyordum. Ödevlerimi bitirip tam dinlenecektim ki dışarıdan sesler geldi kulağıma. Pencereden baktım ama sesin nereden geldiğini anlamadım. Minik bir köpek sesine benziyordu. Annemden izin isteyip montumu ve şapkamı alıp minik köpeği bulmak için dışarıya çıktım.

Ses gittikçe artıyordu. Kar bir hayli çoğalmıştı. Ses evin arka tarafından geliyordu.

Minik köpeği buldum. Aç ve üşümüş görünüyordu. Hemen onu kucağıma aldım ve eve getirdim.Anneme minik köpeğe yardım etmek, onu beslemek istediğimi söyledim. “Köpeği böyle sokakta bırakırsak ölebilir” dedim. Annem seve seve kabul etti. Minik köpeği bir battaniyeye sarıp sobanın yanına koydum. Sıcacık olmuştu.Ona yemek verdim. Güzelce yıkadım. Şimdi çok mutlu görünüyordu.

Birde ona isim verdim. Artık minik köpeğin adı ‘Memo’ydu. Hergün Memo’yla oyun oynadık.Annem yaptığım yardımseverlik için bana “aferin” dedi.      

Ebru ÇELİK

               Namık Kemal İlkokulu, 4-B Sınıfı

                                                                     Ereğli /KONYA

                                                      Öğrt. Serap ÖZDEMİR

                                                    YARDIMSEVERLİK

Bir gün Karaman’a gittik. Ve orada birinci sınıfa giden bir kuzenim var. O dersini yaparken bir soruda takılmış. Ben de ona bakarken fark ettim ve ona soruyu okudum. Nasıl olduğunu anlattım. Bir yardımseverlikte bulundum. O bana “teşekkürler” dedi. Ben de “rica ederim” dedim. O çok mutlu oldu ve tabi ki ben de çok mutlu oldum. İşte benim yardımseverlikle ilgili anım.       Açelya CANIVAR

                                              Mustafa Necati İlkokulu

                                                                     Selçuklu/KONYA

                                                                                             Öğrt. Ruveyda NUGAY

PAZARDAKİ TONTON AMCA

      Güneş doğmuştu. Erkenden uyandım.Annemle babamın odasına gidip yataklarında zıplaya zıplaya onları uyandırdım.Sonra da kardeşimi uyandırdım.Annem kahvaltı hazırladı. Kahvaltımızı yaptıktan sonra annemle birlikte mutfağı topladık. Annem bana dedi ki  ‘’Kızım gel birlikte pazara gidip alışveriş yapalım.’’Ben de ‘’Tamam anne.’’ dedim. Babam kardeşimle ilgilenirken bizde annemle birlikte kardeşime yakalanmadan pazara gittik.

Pazar çok kalabalıktı. Kaybolmamak için annemin elini tuttum. Alışverişimizi yaptıktan sonra eve dönerken komşumuz Ali Amca’yı gördük. Ali Amca elindeki bir sürü poşeti taşımakta zorlanıyordu. Anneme ‘’Ali Amca’nın poşetlerini taşımaya yardım edebilir miyim?’’ dedim. Annem de ‘’Olur kızım.’’dedi. Hızlıca koşup Ali Amca’nın poşetlerini taşımasına yardım ettim.

Ali Amca yardım etmeme çok sevindi.’’Çok teşekkür ederim güzel kızım.’’dedi.

Beyza S.

                             İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C sınıfı

                           Beyoğlu / İSTANBUL                   

                                                                                         Öğrt. Songül BİLDİRİR

YARDIMLAŞMA

       Bir sabah uyandım, elimi yüzümü yıkadım. Dün çok iş gören annemin uyanamadığını gördüm. Ablamla anneme bir yardım olsun diye kahvaltı hazırlamaya karar verdik. Kahvaltıyı hazırladık ve annem uyandı. Annem kahvaltının hazır olduğunu görünce çok mutlu oldu.

Sonra herkes uyandı kahvaltı yaptık. Kahvaltı bittikten sonra da anneme ev işlerinde de yardım ettik. Böylece annem daha az yoruldu ve ev işleri çabucak bitti.

Annem bize çok teşekkür etti ve birlikte daha çok vakit geçirdik. Ablam ve ben küçük bir yardımın ne kadar önemli olduğunu anladık.

              Arife Sena DUMAN

    Mustafa Necati İlkokulu 2/K 

                                                               Selçuklu/KONYA

                       Öğrt. Ayşenur ÇEVİK ÖZGEN

 ANI

       2. sınıftaydım. Beyan diye bir sınıf arkadaşım vardı. Kış ayı idi. Herkes bot giyerken Beyan arkadaşımız bot giymiyordu. Çünkü botu yoktu. Ders bitti eve geldiğimde ödev yaparken aklıma bir şey geldi. Kendi kendime: ” bana olmayan botumu Beyan’a versem ne güzel olurdu.” Dedim. Bu önerimi annem ve öğretmenime söyledim. Ertesi gün oldu. Öğretmenim ödevlere bakarken söyledim ve botu Beyan’a verdim. Beyan çok mutlu oldu. Sarıldık. Ümmühan Meryem SEDEF

 Mustafa Necati İlkokulu  

                                                                                                     Selçuklu/KONYA

Öğrt. Fatma BAŞPINAR

Ağaç Ev

          Merhaba arkadaşlar, benim adım Samet. Ben arkadaşım Erbil ile beraber dışarda oyun oynuyorduk. Erbil'le aklımıza bir fikir geldi. Dün babamın ilçeden getirdiği fidanları bahçeye dikecektik. Hem bu şekilde babama da çok güzel bir sürpriz yapmış olacaktık.

        Evimizin bodrumundan arkadaşımla beraber ağaçları ve küreği aldık. Ben çukuru kazdım.

Arkadaşımla beraber ağaçları çukura yerleştirdik ve üzerini kapattık. Daha sonra can suyunu da döktük. Böyle beş tane ağaç dikmiştik. Çok güzel oldu ağaçlarımız. Biraz yorulmuştum. Erbil’le ektiğimiz ağaçların altına oturarak hayal kurmaya başladık.

    Erbil “Bu ağaçların büyüdüğünü ve kocaman olduğunu düşünsene” dedim. Dallarında büyük kocaman meyveleri olan ulu bir ağaç, yaprakları capcanlı, dalları upuzun çok güzel bir ağaç.

Ve biz bu ağacın dallarına çocuklarımız için küçük bir ev yapıyoruz.

     Erbil sevinçle haykırdı:    Ağaç ev... Bu çok güzel Samet.

İkimiz de bu kurduğumuz hayali çok beğendik. Bir an önce yardımlaşarak diktiğimiz bu ağacın büyümesini istiyorduk.Her ikimiz de bu beraber yaptığımız isten mutluluk duymuştuk. Ortak bir şeyler yapmak, beraber bir şeyler başarmak çok güzeldi.

 Samet

                                                         Hodoğlu İlkokulu 4/A sınıfı

Cihanbeyli/ KONYA

                                                                                            Öğrt. Hülya CAN

OKULDA YARDIMSEVERLİK

      Ben birinci sınıfa giderken sınıfımızda özel eğitim gören bir arkadaşım vardı. O arkadaşımıza sınıftaki bazı arkadaşlarım kötü davranıyordu. Bir gün elinde çubuk krakerle sınıfa girdi.Bir arkadaşım elinden çubuk krakeri alıp yere attı. Arkadaşım ağlarken gördüğümde harçlığımla ona çubuk kraker aldım.Arkadaşım çok sevindi. Eve gittiğimde aileme anlattı. Bu yaptığımın çok güzel bir davranış olduğunu söylediler.    Öykü KANTAR

                                                                          Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

                                                                                  Pazar/RİZE

                                                         Öğrt. Songül BULUT

YAŞLI AMCA

     Ben annemle markete gitmeyi çok seviyorum. Marketin içinde anneme gereken yardımı yapıyorum. Marketten dönerken de hep anneme yardım ediyorum. Günlerden bir gün yine annemle markete gitmek için yola çıktık. Trafik ışıklarının olduğu yerden karşıdan karşıya geçecektik.

Yanımızda yaşlı bir amca vardı. O da karşıdan karşıya geçmek istiyordu. Ben annemden izin alarak yaşlı amcaya karşıdan karşıya geçmesi için yardım ettim. Yaşlı amca bana çok teşekkür etti.

Ben de birine yardım etmenin verdiği mutlulukla sevinçten yerimde duramadım. Yardımlaşmak çok güzel bir duygu.

                                                                                                        Berrak Sena T.

 Mehmet Güleç İlkokulu 1-B Sınıfı

                                                                              Bor/NİĞDE

                                                                                                  Öğrt. Ayla ÖZTÜRK

YARDIMLAŞMA

Bir gün bir adam varmış. Tekerlekli sandalyeyleymiş. Bir yere gitmesi gerekiyormuş. Ama otobüse binemiyormuş. Birinden yardım istemiş. “Yardım edebilir misiniz?” demiş. Adam da ona “tabi ki” demiş. O da adama teşekkür etmiş.

Not: Siz de çevrenizde yardıma ihtiyacı olanlara yardım ediniz. Unutmayın o insanların yerinde siz de olabilirdiniz.   Deniz K.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

                     Beyoğlu İSTANBUL                                         

    Öğrt. Hatice KIRAN

YAZ

     Yer üzü el yaradılıb ki, qışdan sonra yaz, sonra yay, onun ardinca is payız glir. Gln hr bir fsil d biz n is maraqlı v xoş bir yenilik gtirir. Yazda qış yuxusuna getmiş tbit oyanır. Ərimiş qarın suyu il qidalanan bulaqlar qaynayır, quşlar şn ssl öz nğmlrini oxuyur, günşin ilk şfqlrinin qızdırdığı tpciklrd is yazın ilk çiçklri görünmy başlayırKülklr göyün üzündki buludlan qovub aparır.

Havalar yavaş-yavaş isinir. Bu, yazdır. Ilin çiçk fsli başlayır. Tbit qış yuxusundan oyanır. Tumurcuqlar şişir, el bil çırtlayıb açılmağa kiçik bir sbb axtarırlar.

Çayların suyu artır, drlr, düzlr, çmnliklr sanki allı-güllü yaşıl xalı srilir. Quşlar yazın glişini ch-chl, şirin nğmlrl qarşılayırlar. İnsanın qlbind min bir arzu baş qaldırır.

                                                                                                           7N:Li Mktp

                                                       Lnkran/AZERBAYCAN

                                                                        Öğrt. Kamala  İSMAYİLZADE

YARDIMSEVERLİK

    Bir gün okulda derste iken aniden burnum kanadı, bunu gören öğretmen ve arkadaşlarım hemen yanıma gelerek bana yardım ettiler. Öğretmenimiz bana bir peçete verdi, yanımda oturan Eymen de benimle lavaboya gelerek burnumu temizlenmesine yardım etti. O günden sonra ben de kimin bir sıkıntısı ya da sorunu oldu mu koşarak onların yardımına gidiyorum. Yardımseverlik sayesinde herkes sorunlarını kısa sürede çözebilir.  ESRA C.

                                             OĞUZELİ İLKOKULU

                                                 Altınekin /KONYA

                                                                                            (Öğrt. Osman ÇELİK)

                                                   Biz Birlikd Güclüyük

   Bir gün anamla xalamgil qonaq gedirdim.Avtobusda 1 hadisninşahidiolduq.

Tqribn 20-25 yaşlısürücüsüolanavtobusa65-70 yaşlarındabiryaşlınnmindi. Boşyertapıboturudu, dsmalını çıxarıbarasındakıqpiklrisaydı.

30 qpikdüzldibsürücüyuzatdıvzifssl "oğlum" deyibparkınyanındasaxlamağıxahişetdi.

Sürücüpulugötürmdi. Avtobusuparkınyanındasaxlayıb "2 dqiqgözlyin, glirm" deyibmağazayatrfgötürüldü. Bir neçqabsüd, xama, makaron, düyü,t,çörkalıbqayıtdı.

Qadınutancaqssl "mnimtqaüdümbunlaraçatır" deyağlamsındı. Sürücüis "grbunlarıgötürmsniz elindizibilqabınaatacam" dedi.

Qocaqadınhönkürübağladı. Avtobusdagözlriyaşaranlardaazdeyildi.

Qadınrzaqpayınıgötürübsürücününalnındanöpdü, uğurarzuladı.

–Bala,bu yardımsevrliyin bu gün kömy ehtiyacı olan bir insanın lindn tutdu.Allah sni xoşbxt etsin!Yolun daim açıq olsun!-dedi v getdi.

Avtobusdakı srnişinlr sürücünü alqışladılar.

Mn anama trf dönüb dedim:

-Ana,mn d böyüynd bu mi kimi yardımsevr olacam.

-Oğlum ,bunun üçün böyümk lazım deyil.Hyatımızın hr anında insanlara yardım ed bilrik.Ağac bellynd,sulayanda babaya,yemk bişirnd nny,n is tmir ednd ataya,evi tmizlynd anaya,drs oxuyanda bacı-qardaşımıza...Böyüklr d maddi ,mnvi chtdn yardımlarını ehtiyacı olanlardan sirgmli deyillr.

Bu söhbtin üstündn bir müddt keçdikdn sonra ölkmizid Covid-19 virusu yayıldı.Bu dövr rzind ailm ehtiyacı olanlara maddi v mnvi chtdn yardım edirdi.Şüarımız is dyişmz idi:

-BİZ BİRLİKDƏ GÜCLÜYÜK!

                                  29 Nömrli Tam Orta Mktbi

                                        Bakü /AZERBEYCAN

                                 Öğrt. Gulnara GAYIBOVA

YARDIMLAŞMA

           Ders bitti ve teneffüse çıkmıştık. Arkadaşlarımla futbol maçı yapıyorduk. Arkadaşlarımdan birisi topu bana pas atarken vuramadı ve düştü. Sonra ben düştüğü yerden kaldırıp sınıfa çıkardım. Arkadaşım da bana yardım ettiğim için teşekkür etti. İsmail Berat AĞCAABA

     İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

                                                  Beyoğlu /İSTANBUL

                                            Öğrt. Ercan DİRİK

YARDIMLAŞMA

    Bir gün babam bana ekmek almam için para verdi. Yolda Ayşe Teyze ile karşılaştım, elinde domates, salatalık poşetleri vardı. Bu teyze bizim komşumuzdu. Tek başına yaşıyordu. Ben de elinden poşetleri aldım ve evine kadar taşıdım. Babam beni görünce ‘Aferin Ahmet’ dedi. Ben çok mutlu oldum. Yardımseverlik çok güzel bir şeymiş. Çünkü yardım ettiğimde çok mutlu oluyorum. Ahmet Rifai ÜNVER

                                                                                     Karabağ 75. Yıl İlkokulu

                   Cihanbeyli /KONYA          

                                    Öğrt. Hüseyin KAÇAR

                                        MUTLU OLMAK İÇİN YARDIM ET

  Mart ayının sonlarıydı. Covid-19 isimli bir virüs yüzünden okullara ara verilmişti. Caddeler bomboş, dışarıda kuş cıvıltısından başka ses yoktu. İnsanlar maskelerle dolaşıyordu. Zorunlu olmadıkça dışarı çıkmıyordu.

Virüs gittikçe yayılıyor, ben de evde çok sıkılıyordum. Kitap okuyor, bilgisayardan derslerimi dinliyordum. Arkadaşlarımla oynayamıyor, dışarı çıkmaya korkuyordum. Günler böyle geçerken arkadaşlarımı, öğretmenimi ve okulumu çok özlüyordum. Ara sıra balkona çıkıp dışarı bakıyordum. Bir gün yine balkondayken, bizimle aynı binada oturan Elif Nine’yi gördüm

. Elif Nine çok üzgün görünüyordu. Sebebini sorduğumda salgın yüzünden 65 yaş üstüne sokağa çıkma yasağı geldiğini söyledi. Elif Nine ‘‘Suden benim alışverişimi kim yapacak?’’ ve ‘‘Faturalarımı kim ödeyecek.’’ dedi. Elif Nine haklıydı çünkü o tek başına yaşıyordu. Kimsesi yoktu. Ben kararımı vermiştim, Elif Nine’ye yardım edecektim. Çünkü annem ve babam ikisi de çalıştığı için bazen evde olmuyorlardı. Elif Nine beni çağırır, evine götürür, sohbet ederdi. Yemek hazırlar ve bana çok yardım ederdi. Şimdi yardım etme sırası bendeydi. O bana bunları yapmasaydı bile ben ona yardım ederdim. Durumu hemen babama anlattım.

 Babam Elif Nine’nin alışverişini yaptı, faturalarını ödedi. Ben de yanına gidip evini temizlemesine yardım ettim. Sohbet ettim, sıkıntısını giderdim. Merak etmemesini hep yanında olacağımızı söyledim. Elif Nine çok mutlu olmuştu. O mutlu olunca ben de çok mutlu oldum. Bu durumdan şöyle bir şey çıkardım. Yardımlaşmak her zaman insanı mutlu eder.

                                                                                              Suden YÜKSEL

100. Yıl İlkokulu 4/C Sınıfı Öğrencisi

                                                      Suruç/ŞANLIURFA

                                                                                                 Öğrt. Ali SAPMAZ

MAYIS

AYI

SABIR

SABIRLI OLUNCA MUTLU OLACAĞIM

Bir gün anneme akülü araba istediğimi söylemiştim. Annem de akülü arabanın çok pahalı olduğunu, almamız için para biriktirmemiz gerektiğini söyledi. Bunun için bana verilen tüm harçlıklarımı kumbaramı atarak paramın birikmesini bekledim. Canım dondurma, çikolata yada başka bir şey istediğinde kesinlikle kumbaradaki parama dokunmuyordum.

Annem bana aferin bu şekilde sabırlı olursan sonunda çok mutlu olacaksın diyerek bana sürekli güç veriyordu. En sonunda geçen doğum günümde babam ve annemle kumbaramı açarak gidip bana çok güzel, kırmızı renkli bir araba aldık ve inanın çok mutlu oldum.

O günden sonra anladım ki eğer isteklerimize kavuşmak, elde etmek istiyorsak SABIRLI olacağız.SABIRLI OLURSAK KESİNLİKLE MUTLU SONA ulaşacağımı çok iyi anlamış oldum.

                                                                                       OĞUZELİ İLKOKULU

                                                                    Altınekin /KONYA

                                                                                         (Öğrt. Osman ÇELİK)

SABRIMIN SONU

Öğretmenim okulda ödev olarak bir çiçek tohumunu ekip yetiştirmemizi istemişti. Tohumu ektikten sonra onu her gün sulayıp büyümesini gözlemleyecektik. Babamla birlikte çiçek tohumu, çiçek toprağı ve saksı almaya gittik. Çok heyecanlıydım. Çiçeğim için gerekli malzemeleri alıp eve geldik. Sevinçten yerimde duramıyordum.

Annem, babam ve ben hep birlikte çiçeğimin tohumunu ektik ve ben ilk suyunu verdim. Sürekli gidip gelip çiçeğime bakıyordum. Bir türlü çıkmıyordu ve ben çok üzülüyordum.

Annem sabretmem gerektiğini söyledi. Öyle hemen çıkmayacağını sabırla beklememi istedi. Annemi dinledim ve sabırla bekledim. Her gün suyunu verdim. Sonunda çiçeğim büyümeye başladı. Sabrımın sonunda ben de çok mutlu oldum.

Hüseyin Tuğra                                                                         Mehmet Güleç İlkokulu 1-B Sınıfı

                              Bor/NİĞDE

Öğrt. Ayla ÖZTÜRK

Sbir

Sbirli olmağın nqdrvacib olduğunu bir çoxumuzbilirik . 

    Ancaq sbr etmk v hqiqtn sbirli olmaq arasında böyük frq var. Bugünkü dünya sülhvmin-amanlığatöhf dünya vern bir deyil.

Sbirliolmaqböyükfziltdir. Hyatdanvacibşeylrvaxtaparır. Dyrlihrşeyhrkt anları vgözlm anlarının birlşmsidaxildir. Çoxçalışmaq üçün vaxt var v uğur qazanmaq üçün vaxt var .

“Sbiracıdır, ammameyvsişirindir” (Aristotel)

Sbr inkişaf etdirmkn asan, nd mümkün deyil. Burada vrdişlrböyük rol oynayır. 

Tlsikreaksiyavermy alışırsınız. N kifaytqdr gözlyirsn , nddayanmaq lazım olduğunda dayana. Sbri inkişaf etdirmykömkedck yeni vrdişlriöyrnmkhqiqtnvacibdir. Budur bu gün iş başlaya bilcyiniz beş vrdiş.

Sbir inkişaf etdirmkv insanları mühakimetmklnlaqsi var? Əslind vicdanla etmliçox şey var

. Bzndigr insanları soruşanda çox enerji istehlak edirik . Onların etdiklri bütün pis işlri, nlriedbilcklriv ya etmlri lazım olduğunu düşünürük. Etdiyimizişlrdigr dünya il aramızda daxili bir grginlik yaradır.

7N:LiMktp

Lnkran/AZERBAYCAN

Öğrt.Kamal  İSMAYİLZADE

SABIRLI OLMAK

    Ben şuan evdeyim.Okula gidemiyorum çünkü dışarıda hızla yayılan bir virüs var. Ben okulumu öğretmenlerimi ve arkadaşlarımı çok özledim. Anneannemgile gitmeyi, ailemle dışarıya çıkmayı da çok özledim.  

Üzüldüğümü gören annem beni yanına çağırdı ve virüs geçene kadar birazcık sabırlı olmam gerektiğini ve sabırlı olursak bu durumun çabuk geçeceğini söyledi.

    O günden itibaren sabırla eski günlere dönmeyi bekliyorum.

  Lin SIDDIG

                                                                                    Mustafa Necati İlkokulu /2-K

Selçuklu/KONYA

Öğrt. Ayşenur ÇEVİK ÖZGEN

BİR UMUT

   Her şey bir rüya gibi başladı.Korona virüsü dışarı çıkmamızı engelledi.İki aydır dışarı çıkmadım.Sabırla korona virüsünün bitmesini bekliyorum.Ama biteceğine çoğalıyor.Bu yüzden atmış beş yaş üstü ve yirmi yaş altı dışarı çıkarsa daha çok vakalar olacağı için sabırla ev de bekliyoruz.

Dışarı çıkmazsak korona virüsü hızla bitecektir.Korona virüsü bitsin hep beraber kutlayacağız.Hep beraber artık dışarı çıkabileceğiz.

Benim bu küçük kalbim biliyorki bu virüs bitecek ve tekrardan kucaklaşabileceğiz.Sadece yapmamız gereken biraz sabır.

Nurefşan EKMEKÇİ

Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

Pazar/RİZE

Öğrt. Songül BULUT

   HER ŞEYİN İLACI SABIR

      Benim eskiden hiç kardeşim yoktu.Ben o zamanlar hep üzülürdüm. Çünkü başka çocuklara ablalık yapsam bile gerçek kardeş gibi olmuyordu. Annem hep sabretmelisin diyordu. Annemin dediğini yaptım sabırla kardeşimin olmasını bekledim. 8 yıl sonra çok güzel bir kardeşim oldu.

      Şunu anladım ki sabırlı davranılınca çok mutlu olunuyor.

100. Yıl İlkokulu

Suruç/ŞANLIURFA

Öğrt. Ali SAPMAZ

 SABIR

   İnsan hayatında karşılaştığı zorluklarla mücadele etmesine sabır diyoruz.Sabrın en güzel örneğini son aylarda içinde bulunduğumuz hastalık bize sabrın ne demek olduğunu daha iyi öğretti.Büyüklerimizden sabrı hep duyuyorduk ama tam olarak ne olduğunu bilmiyorduk.Şimdi öğrendik.

Okuluma, öğretmenime, arkadaşlarıma kavuşacağım günü beklemek bir sabır.Servisle okula gitmek, alışverişe gitmek, sinemaya gitmeyi beklemek benim için bir sabır. Ailemle gezmeye gitmeyi, arkadaşlarımla sokakta bisiklet sürmeyi beklemek benim için bir sabır.

Büyüklerimizin sabrettiği şeyler daha büyük ama büyük küçük hepimiz sabrederek bu günleri atlatacağız.

Marziye İrem CANSEVER

 Namık Kemal İlkokulu, 4-B Sınıfı

 Ereğli /KONYA

Öğrt. Serap ÖZDEMİR

ANI

Sınıf öğretmenim herkese bir paket verdi. “ Çocuklar bu paketler sabır yarışması için. Onu açan kaybeder.” Dedi öğretmenimiz. Hepimiz çok sabırsızlandık. Bir iki gün geçti. Çoğumuz paketi açtı. Çok geçmeden ben de açtım paket. Bir balon, 23 Nisan’da çekildiğimiz resmi mıknatıslamışlardı. Sonra herkes paketi açtı. Sadece kardeşim Enes kalmıştı. Kazanan kardeşimdi. Hepimiz Enes’i tebrik ettik. Sonra öğretmen Enes’e bir belge verdi. Ümmühan Meryem SEDEF

 Mustafa Necati İlkolu      Selçuklu/KONYA

Öğrt. Fatma BAŞPINAR

HASTANEDEKİ SABRIM

Geçen sene hastalandım. Annem ve babam beni doktora götürdü. Doktor amca bronşit olduğumu söyledi. Hastanede bir hafta kalmamız gerekiyormuş. Bu günlerde çok sıkıldım ve çok acı çektim. Günler saatler geçmiyordu. Annem ise sabret oğlum bu hastaneden iyileşerek çıkacağız dedi. Bir hafta sonra hastalığım geçti doktor tekrar beni muayene etti ve beni taburcu edeceğini söyledi. Çok mutlu oldum artık evime kavuşacaktım. Mustafa K.

      Hodoğlu İlkokulu   

 Cihanbeyli/ KONYA

                                                                                                        Öğrt. Hülya CAN

SABIRLI OLALIM

Korona virüs yüzünden evlerde kapalı kalalı tam iki ay oldu. Bu süreç bize çok şey öğretti. En başta sabırlı olmayı. Geçen gün dışarıya çıkma iznimiz olduğunda kardeşimle dışarı çıktık. Her yer yemyeşil, hava sıcacık, kuşlar ötüyor. Ne kadar da güzeldi. Bazı şeylerin kıymetini daha iyi anladık. Şükredecek çok şeyimiz varmış meğerse. Okula gitmeyi pek istemezken şimdi okulumu o kadar özledim ki. Ama sabrediyorum güzel günler geliyor hissediyorum.  Cemal Efe İnan

Mustafa Necati İlkokulu

 Selçuklu/KONYA

Öğrt. Ruveyda NUGAY

Sbirli ol,Sağlam qal

May ayı idi.Bütün dünyada yayılan Korona virusu (Covid-19) Ölkmizd d yayılmağa başlamışdı.Bunun qarşısını almaq üçün bir çox tdbirlr görülürdü:Mktblr,uşaq bağçaları ,parklar,ticart obyektlri bağlanmışdı.Yaşlıların çöl çıxmasına qadağa qoyulmuşdu.El bu zamanlar babam knddn biz qonaq glmişdi.Lakin karantin dövrü elan olunduğu üçün knd qayıda bilmirdi.Babamın 65 yaşı olduğu üçün evd qalır,heç yer ged bilmirdi.Babam üçün çox çtin idi.Bütün hyatını kin-biçin,tsrrüfata hsr etmişdi.

  Birdn drindn gln “ah” ssi mni düşünclrimdn ayırdı.Babam pncrnin önünd dayanıb hyt baxırdı:

 -Bala görürsn,quşlar nec ch-ch vurur,tbit canlanıb,qış yuxusundan oyanıb sanki. Biz, bu gözlliyin qdrini bilmdik.Hr şeyi bitirib tüktdik,insanlar tbit böyük ziyan verdilr.Ana tbitin qdrini bilib,onu qorumalıyıq.Sağlam olmaq üçün,sağlam hyat üçün tbiti qorumalıyıq.

-Baba,bs biz yenidn n vaxt parkda gz bilcyik?

-Bunun üçün sbir etmliyik bala.Sağlam olmaq üçün sbir edib karantin qaydalarına ml etmliyik.

 Bu söhbtin üstündn bir neç gün keçmişdi.Artıq Korona virusu tmamil

yox olmuşdu.İnsanlar yen srbst gzir,deyir, gülürdü.Babam da çox xoşbxt idi.Babam mn baxıb dedi:

-Görürsn bala,bizim bu xstliy qalib glmyimiz kömk edn amillrdn biri d sbir edib qaydalara ml etmyimiz oldu.Sbir etdik ki,sağlam olaq.

                                     29 Nömrli Tam Orta Mktbi

            Bakü /AZERBEYCAN

Öğrt. Gulnara GAYIBOVA

İlk Orucum

          Eskiden çocukların tuttuğu yarım günlük oruç tutardım. Ama artık büyüdüğüm için anneme söyledim ve oruç tutmak için sahura kalktım. Güzelce sahurumu yaptım duamı edip yattım. Ertesi gün öğleye doğru çok acıkmaya başladım. İftar vaktine doğru açlığım ve susuzluğum arttı. Çok susamıştım. İftar vaktini beklerken anladım ki oruç sabır gerektiren bir ibadetmiş. Sabrederek iftarı bekledim ve ailemle birlikte orucumuzu açtık.  Ahmet R. Ünver 

               Karabağ 75. Yıl İlkokulu

  Cihanbeyli /KONYA         

Öğrt. Hüseyin KAÇAR

 SABIR

Sabır hepimizin hayatının büyük parçası. Sabır demek inanç demek, sabır demek güven demek. Herkesin sabır ile ilgili günlük hayatımızda yaşadığı anlar vardır. Ben de sabır ile ilgili bir anımı anlatmak istiyorum.

           Sıcak bir yaz vaktiydi. Annem mutlu ve heyecanlıydı. Anneme bu mutluluğun sebebini sordum.

Ramazan ayının geldiğini söyledi. Ramazan ayında sabırla oruç tutulduğunu anlattı. Bu duyguyu bende tatmak istediğimi söyledim. Annem beni sahura kaldırdı. Sabah olmuştu, çok heyecanlıydım. Orucumun ilk saatleri ilerliyordu. Artık zorlanmaya başlamıştım. Ama sabır etmek gerekiyordu. Akşama kadar dayandım ve sabrettim. İftar saati geldiğinde çok mutlu oldum.

Orucu açtım. Sabretmenin ve sonuçlarının güzelliğini öğrendim.

Ecrin Nisa TAŞKIN

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

                                                                                               Beyoğlu /İSTANBUL

Öğrt. Ercan DİRİK

SABIR

Bir gün sabah uyandık.Annem doğuma gitti.Anneannem,kardeşim ve ben evde kaldık.Daha sonra babam bizi alıp hastaneye götürdü.Orda anneme önlük giydirmişlerdi.Biz anneannemin yanında kaldık.Doktorlar annemi ameliyathaneye götürdüler.

Babam ve biz çok sabırsız ve heyecanlıydık. 9 ayın sonunda kardeşimi görecektik.Daha sonra annem kardeşimle birlikte geldi. Böylece bizde kardeşimizle buluştuk.Sabredersenbaşarıya ulaşırsın.Atalarımızın dediği gibi sabreden derviş muradına ermiş.

      Annem o kadar sabretti ki sonunda kardeşimize kavuştuk.Kardeşim evimize renk ve neşe kattı.Zamanlaherşey daha da güzel oldu.

Hepimiz çok mutluyduk.Ailemi çok seviyorum.Onlarda beni çok seviyorlar.Bu da bana güzel bir anı olarak kaldı.

Sümeyye S.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıf

Beyoğlu/İSTANBUL     

Öğrt. Hatice KIRAN

VİRÜSLE MÜCADELE

Corona virüs tüm dünyada salgın hastalık oluşturmadığı zamanlarda herşey çok güzeldi.İstediğim zaman dışarıya çıkabiliyordum ama biranda dünyamıza bir virüs geldi.Sonra hiç ama hiç dışarıya çıkamadık.Virüs okuluma ve parka gitmemi de engelledi.Markete gitmemi engelledi,arkadaşlarımla oyun oynamamı engelledi ve bu virüs hala böyle devam ediyor.

Böyle olduğu için ben evde çok sıkılıyorum.Tüm Dünya virüsle mücadele etmeye çalışıyor.Bizde evimizde sabırla bekliyoruz.Sabırlı olup evde kalmaya devam edersek biliyorum ki bu virüs bitecek ve bende çok özlediğim okuluma ve arkadaşlarıma kavuşacağım.

Bunun için bende evde sabırla beklemeye devam edeceğim.Tüm dünyada var olan bu virüs salgını bana sabırlı olmanın önemini öğretti.

Yasin Ç.

 İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C sınıfı

Beyoğlu / İSTANBUL  

Öğrt. Songül BİLDİRİR

YAZARLARIMIZ

YAZARLARIMIZ:

- Elif AFACAN

Namık Kemal İlkokulu

Ereğli / KONYA

-  Hacı Muhammed OĞUZ

Oğuzeli İlkokulu 4/A Sınıfı

 Altınekin /KONYA

-M.Ensar BAYRAM

 Mustafa Necati İlkokulu, 2-K                                  

 Selçuklu/KONYA

- Deniz K.  

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

Beyoğlu /İSTANBUL 

-Cemre İŞLEREL

Mustafa Necati İlkokulu 

 Selçuklu/KONYA   

- Selman Faruk S. 

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C Sınıfı

   Beyoğlu / İSTANBUL

-    Ecrin Nisa Yılmaz

  Mustafa Necati İlkokulu

Selçuklu/KONYA

-Şevval KANDEMİR

 100. Yıl İlkokulu 4/C Sınıfı Öğrencisi

 Suruç/ŞANLIURFA

- Belinay Kaymak

 İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

Beyoğlu /İSTANBUL

-   Berrak Sena T.

  Mehmet Güleç İlkokulu 1-B Sınıfı

    Bor/NİĞDE

-Elif NAİBOĞLU

 Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

Pazar/RİZE

- Elif ERCAN

Namık Kemal İlkokulu

   Ereğli /KONYA

-Hüseyin Tuğra D.

 Mehmet Güleç İlkokul 1-B Sınıfı

 Bor/NİĞDE

-  Zeynep Ceren AKA

Mustafa Necati İlkokulu, 2-K

 Selçuklu/KONYA

-  Emirhan YAŞAR

 Karabağ 75. Yıl İlkokulu

 Cihanbeyli /KONYA    

- Seher K.     

Hodoğlu İlkokulu

Cihanbeyli/ KONYA

- Ege ESER  

 Mustafa Necati İlkokulu

 Selçuklu/KONYA

- Ravza T.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C sınıfı

 Beyoğlu / İSTANBUL     

-  Kayra T.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

Beyoğlu /İSTANBUL        

-Ecrin Nisa TAŞKIN

 İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

  Beyoğlu /İSTANBUL

-Nisanur YAVUZ

OĞUZELİ İLKOKULU 4/A SINIFI

Altınekin /KONYA            

-  Derin CEYLAN

  Mustafa Necati İlkokulu /2-K

Selçuklu/KONYA    

- Sıraç Buğra BAL

Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

 Pazar/RİZE

-   Emine Naz B.

   Mehmet Güleç İlkokulu 1-B Sınıfı

    Bor/NİĞDE

-  Tamer A.

 İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C sınıfı

 Beyoğlu / İSTANBUL                

-Eylül Ç.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

Beyoğlu /İSTANBUL 

- Mustafa ŞAHİN

 Hodoğlu İlkokulu

  Cihanbeyli/ KONYA

-  Ecrin H.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

  Beyoğlu /İSTANBUL

-  Yusuf C.

OĞUZELİ İLKOKULU

Altınekin /KONYA

- Nujin BİNİCİ

  100. Yıl İlkokulu 4/C Sınıfı Öğrencisi

  Suruç/ŞANLIURFA

 - Buse KÜMÜŞTAŞ

 Namık Kemal İlkokulu

 Ereğli /KONYA

- Nuri UÇAR

   Karabağ 75. Yıl İlkokulu

Cihanbeyli /KONYA    

-Arife Sena DUMAN

Mustafa Necati İlkokulu /2-K            

 Selçuklu/KONYA             

- Ümmühan Meryem SEDEF

Mustafa Necati İlkokulu  

 Selçuklu/KONYA

- Öykü KANTAR

 Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

Pazar/RİZE 

- Esra C.

    OĞUZELİ İLKOKULU Altınekin /KONYA

- İsmail Berat AĞCAABAT

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkoklu 2-E Sınıfı

  Beyoğlu /İSTANBUL

- Ahmet Rifai ÜNVER

Karabağ 75. Yıl İlkokulu

Cihanbeyli /KONYA                      

-   Suden YÜKSEL

   100. Yıl İlkokulu 4/C Sınıfı Öğrencisi

Suruç/ŞANLIURFA  

-   Lin SIDDIG

Mustafa Necati İlkokulu /2-K

 Selçuklu/KONYA

- Nurefşan EKMEKÇİ

 Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

 Pazar/RİZE

-Marziye İrem CANSEVER

 Namık Kemal İlkokulu, 4-B Sınıfı

Ereğli /KONYA

- Cemal Efe İnan

   Mustafa Necati İlkokulu

   Selçuklu/KONYA

- Sümeyye S.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A sınıfı

 Beyoğlu /İSTANBUL           

-   Yasin Ç.

   İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C sınıfı

   Beyoğlu / İSTANBUL      

- Hatice Naz OĞUZ

Oğuzeli İlkokulu 4/B

Altınekin/KONYA

- Elif D.

 İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C Sınıfı

Beyoğlu/İSTANBUL

- Emir A.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-A Sınıfı

 Beyoğlu/İSTANBUL

- Şeyma B.

Hodoğlu İlkokulu 4-A

Cihanbeyli/KONYA

- Nazli Ecrin HEKİM

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-E Sınıfı

Beyoğlu/ İSTANBUL

-  Ferid

29 Nömrli Tam Orta Mktb

Azerbaycan/BAKÜ

- Eren Mert BEKDEMİR

Mustafa Necati İlkokulu 2/D Sınıfı

Selçuklu/KONYA

-   Ecrin SAĞBAŞ

Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

Pazar/RİZE

-  Zeynep ŞAKIR

100. Yıl İlkokulu

Suruç/ŞANLIURFA

- Fatma GÜR

Karabağ 75.Yıl İlkokulu 4-A

Cihanbeyli/KONYA                                                                                                     

- Mustafa Ş.

Hodoğlu ilkokulu 4- A

Cihanbeyli/KONYA

Aras TÜRKEŞ

Namık Kemal İlkokulu 4-B Sınıfı

Selçuklu/KONYA

-  Velihan AFŞAR

 Mustafa Necati İlkokulu 2/K Sınıfı

Selçuklu/KONYA

-Ege Hamza S.

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu 2-C Sınıfı

Beyoğlu/İstanbul

- Ayşe Ece ACAR

 Mehmet Güleç İlkokulu 1-B                                                                     

Bor/NİĞDE

  - Yuşa TARHAN

 Mustafa Necati İlkokulu 2/D Sınıfı

Selçuklu/KONYA

ÖĞRETMENLERİMİZ

PROJE KURUCUSU

- Ayşenur ÇEVİK ÖZGEN

Mustafa Necati İlkokulu 

    Selçuklu/KONYA

PROJE ORTAĞI

- Songül BULUT

Ahmet Mesut Yılmaz İlkokulu

   Pazar/RİZE

PROJE ÜYELERİ

-  Osman ÇELİK                                                                           

  Oğuzeli İlkokulu

 Altınekin /KONYA

- Ayla ÖZTÜRK

Mehmet Güleç İlkokulu 

Bor/NİĞDE                                      

- Kamal  İSMAYİLZADE

 7N:Li Mktp Lnkran/AZERBAYCAN

- Ali SAPMAZ

100. Yıl İlkokulu    

 Suruç/ŞANLIURFA

- Serap ÖZDEMİR

Namık Kemal İlkokulu

 Ereğli /KONYA

- Fatma BAŞPINAR

Mustafa Necati İlkokulu  

 Selçuklu/KONYA

- Hülya CAN

Hodoğlu İlkokulu                                                                   

Cihanbeyli/ KONYA

 - Ercan DİRİK

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu

Beyoğlu /İSTANBUL               

- Hatice KIRAN

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu

Beyoğlu /İSTANBUL               

- Songül BİLDİRİR

İTO Kadınlar Çeşmesi İlkokulu

Beyoğlu /İSTANBUL   

 - Ruveyda NUGAY

Mustafa Necati İlkokulu  

Selçuklu/KONYA

- Gulnara GAYIBOVA

29 Nömrli Tam Orta Mktbi

Bakü /AZERBEYCAN

- Hüseyin KAÇAR

Karabağ 75. Yıl İlkokulu

Cihanbeyli /KONYA