Emir Mersin’de doğmuştu.Tek çocuktu. Tek çocukların sosyal etkileşim ve paylaşma konusunda yetersiz olduklarını savunan uzmanların aksine Emir çok sosyal bir çocuktu. Çok sevdiği arkadaşları vardı. Üstelik hepsi aynı sitede oturuyor ve aynı okula gidiyorlardı. Okulun yürüme mesafesinde olması Emir için mutluluk verici bir durumdu. Her gün bu yolu arkadaşları ile birlikte yürümek,onlarla sohbet etmek,etrafı gözlemlemek çok eğlenceli geliyordu ve ona huzur veriyordu.

Yine böyle güzel bir günde, arkadaşları ile birlikte oynaya zıplaya okuldan eve dönerken gözü yol kenarındaki reklam panosuna takıldı. Reklam panosunda kocaman harflerle "ÇÖP DEĞİL, GERİ DÖNÜŞÜM" yazıyordu. Emir, arkadaşlarına dönüp "Burada ne demek istiyor, anlayan var mı?" diye sordu. Arkadaşları "hayır" anlamında kafa salladılar.

'ÇÖP DEĞİL GERİ DÖNÜŞÜM'

Emir panoda yazılanları oldukça merak etmişti ve bu konuyu annesine açmaya karar verdi.Çünkü annesi her şeyi bilirdi. Emir'in annesi çevre mühendisiydi. Hayatını doğaya adamış bir kadındı. Emir, annesine reklam panosunda yazılanların anlamını sorduğunda annesi ona keyifle baktı ve şöyle dedi:

- Çevremizde gördüğümüz her atık çöp değildir. Kağıt, cam, plastik ve metal atıkların çoğu işlenerek yeniden kullanılabilir. Bunların çoğunda geri dönüşüm işareti vardır. Emir "Ne kadar ilginç ben bunları hiç bilmiyordum! " demiş. Annesi anlatmaya devam ederek şunları söylemiş: Örneğin içecekler için kullanılan metal kutular var ya onlar da eritilip otomobil ya da uçak parçalarının yapımında kullanılabilir. Parçalanan camlar da işlenerek kavanoz, bardak, tabak vb. şeyler için kullanılıyor.

 Emir : "Anladım anneciğim teşekkür ederim." demiş.

'ÇÖP DEĞİL GERİ DÖNÜŞÜM'

Yeni bilgiler öğrenmenin mutluluğuyla annesinin yanından ayrılmış.Emir'in annesi gittikleri her kampta ,deniz kenarında ya da pikniklerde doğaya zarar verecek çöpleri toplardı. Geri dönüştürülebilecek atıkları da ayırmayı ihmal etmezdi.

Emir'e de bunu yapmanın doğaya karşı bir sorumluluk olduğunu öğütlerdi.Zamanla Emir de bu güzel alışkanlığa sahip oldu.Artık gittikleri piknik alanları, deniz kenarları ve sular tertemiz olabilirdi. Çünkü temiz çevre, temiz hayat demekti.

Emir öğrendikçe daha da mutlu hissediyordu. Bütün öğrendiklerini büyük bir gurur ve mutlulukla arkadaşlarına anlattı.Bunları öğrenen arkadaşları ile birlikte çevreyi hiç kirletmediler. Her atığın dönüşebilir olduğu bilinciyle atıklarını geri dönüşüm kutularına attılar.

BİTTİ :)