Σ 'ένα όμορφο νησί του Αιγαίου...

ζούσε ο κύριος Οδυσσέας...

που αγαπούσε πολύ τη θάλασσα...

Στον κύριο Οδυσσέα ....άρεσε να κάθεται στη βεράντα του σπιτιού του ....το απόγευμα...την ώρα που ο ήλιος βασίλευε.....να απολαμβάνει τα χρώματα της δύσης....και να νιώθει το ελαφρύ φύσημα του αγέρα.....

Πολλές φορές καταπιανότανε με κάτι,που τον ευχαριστούσε ιδιαίτερα......

...έψαχνε για όμορφες ζωγραφιές και εικόνες.....

τις ταίριαζε...και έφτιαχνε κολλάζ...

....που το καθένα είχε να διηγηθεί και μια διαφορετική ιστορία....

Ο κύριος Οδυσσέας αγαπο΄ύσε πολύ και τις λέξεις....και όπως ταίριαζε τις εικόνες του για να φτιάξει κολαζ....

έτσι ταίριαζε κι αυτές για να φτιάχνει ποιήματα...

...και τα ποιήματα..τα έβαζε μέσα σε βιβλία ..έτσι ώστε να μπορούν να τα διαβάζουν όλοι...

Πιο πολύ..αγαπούσε εκείνες τις λέξεις

που αρχίζανε από Ε

Ελένη...Ελπίδα...Ελλάδα...Ελευθερία...

γι αυτό διάλεξε να τον λένε Οδυσσέα Ελύτη...

Κάποιο απόγευμα που καθότανε και διάβαζε στη βεράντα του...σήκωσε για μια στιγμή τα μάτια του από το βιβλίο...

και είδε να περνάει μια όμορφη κοπέλα με το ποδήλατό της...

Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα

που κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που'χε στο πανέρι της

το δαχτυλίδι που'πεσε απ'το χέρι της

Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα

κι έλεγα που'ναι πο'ναθι η ποδηλάτισσα

Την είδα να περνά πάνω απ'τα κύματα

την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα

Την τρίτη νύχτα έχασα τ 'αχνάρια της

στους ουρανούς ανάψαν τα φανάρια της

Την κοιτούσε μέχρι που χάθηκε σε μια στροφή του δρόμου....και για να μην ξεχάσει την όμορφη στιγμή...έγραψε ένα ποίημα για εκείνη

Ενας φίλος του κυρίου Οδυσσέα...που τον έλεγαν Μιχάλη και ήταν μουσικός...διάβασε το ποίημα ...του άρεσε πολύ...και αποφάσισε να του χαρίσει νότες για να το κάνει τραγούδι....ένα τραγουδι που να το τραγουδάνε όλοι....έτσι και έγινε..

Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα

που κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που'χε στο πανέρι της

το δαχτυλίδι που'πεσε απ'το χέρι της

Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα

κι έλεγα που'ναι πο'ναθι η ποδηλάτισσα

Την είδα να περνά πάνω απ'τα κύματα

την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα

Την τρίτη νύχτα έχασα τ 'αχνάρια της

στους ουρανούς ανάψαν τα φανάρια της

Όχι μόνο ο κύριος Μιχάλης ...αλλά πολλοί συνθέτες αγαπούσανε τα ποιήματά του ...και τα ταίριαξαν με νότες για να γίνουν τραγούδια...

ένας από αυτούς ήταν και ο Μίκης ....που ήταν και πολύ καλός του φίλος....

Οι δυο μαζί έφτιαξαν σπουδαία τραγούδια...

Τραγούδια που τόσο πολύ αγαπήθηκαν ...και όταν κι εμείς τα τραγουδάμε νιώθουμε όμορφα ...νιώθουμε πως κάτι σπουδαίο συμβαίνει στην καρδιά μας ...γινόμαστε μια αγκαλιά...αγαπάμε πιο πολύ...ονειρευόμαστε....

Στα ποιήματά του μιλούσε για την ομορφιά της ζωής....τον ήλιο...το φως του...τη θάλασσα...

Τα αγάπησαν οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο...και για να τον ευχαριστήσουν που τους τα χάρισε...του έδωσαν ένα βραβείο ..το Νόμπελ...

O κύριος Οδυσσέας έλεγε

''δεν χρειάζεται θάλασσα ...

για να ταξιδέψει ένα καράβι''

ας ταξιδέψουμε κι εμείς ...

με τη βαρκούλα της φαντασίας μας...

https://www.youtube.com/watch?v=z-ERNeklVcY

https://www.youtube.com/watch?v=P5nf42-PkHg

https://www.youtube.com/watch?v=jz9R7G_xZMI

https://www.youtube.com/watch?v=Tpt6g38SnIg&t=42s

https://www.youtube.com/watch?v=Zf4I-0dsyq8

https://www.youtube.com/watch?v=TNBF95aixVk

Η ιδάε της σκηνής με τον κ.Οδυσσέα στη βεράντα του και την ποδηλάτισσα , από το βιβλίο της Κατερίνας Τζαβάρα ΄΄Μαγικές διαδρομές στην Τέχνη΄΄΄'-Οδυσσέας Ελύτης