Έλα να κάνουμε το λογαριασμό. χρειάζεσαι τα χρήματα και ντρέπεσαι να τα ζητήσεις.

Είχαμε συμφωνήσει για σαράντα ρούβλια.

Είχαμε συμφωνήσει για τριάντα ρούβλια. Εγώ πάντα τόσα δίνω στις δασκάλες.

Εντάξει.

Λοιπόν, αφάιρεσα τις Κυριακές, τις γιορτές, την αρρώστια του Κόλια και τον πονόδοντο σου.

...

Αφαιρώ επίσης το φλιτζάνι που έσπασες, το σακάκι του Κόλια που σκίστηκε, τα μποτάκια της Βαρβάρας που τα έκλεψαν και τα δέκα ρούβλια που σου δάνεισα.

Όχι, δεν έγινε τέτοιο πράγμα.

Το έχω σημειώσει.

Καλά

Βγάζουμε είκοσι επτά ρούβλια, μας μένουν δεκατέσσερα.

Εγώ μόνο μία φορά δανείστηκα χρήματα. Μόνο τρία ρούβλια από την κυρία.

Μπα κι' εγώ δεν τα είχα σημειώσει αυτά..Λοιπόν μας μένουν έντεκα ρούβλια. Πάρε τα χρήματα σου αγαπητή μου.

Ευχαριστώ.

Και γιατί με ευχαριστείς?

Για τα χρήματα..

Μα διάολε, εγώ σε έκλεψα, σε λήστεψα! Και μου λες και ευχαριστώ?

Οι άλλοι δεν μου έδιναν τίποτα.