Yazarlar:                       Badirnisa Quliyeva

                                       Melahat Karateke

                                       Raksana Zamanova

                                       Dilshad Sheykzade

                                       Tanya Mammadova

                                        Emine Fatma Bayrak

                                        Elmira Babayeva

                                        Pelin Yazıcı

                                        Günel Almuradova

Hasangilin yakınlığında kibar,nazik,sevecen bir yaşlı kadın vardı.Hasan onu çok severdi.Hasan onu bir kaş gün boyunca görmemişdi,bu onu çok rahatsız etti,annesine anlattı,Onlar Zehra ninenin yanına geldiler.

O çok hastaydı,bakıma ihtiyacı vardı.Annesi doktor çağırdı, 

çorba pişirdi ve nineye verdi.Zehra nine bu özen ve sevgiden çok memnundu.

Hasanın bir arkadaşı vardı mahallede,Samet.Özel bir çocukdu.Digerlerin- den farklıydı,ama çok iyi bir çocukdu.Zehra Nineyi Samet de tanır severdi.

Hasta olduğunu Hasandan duyunca çok  üzüldü.Düşündü,Zehra Nine için

O da birşeyler yapmak istedi.Hasanla kafa kafaya verip düşündüler.Mahal- ledeki tüm arkadaşlarını çağırdılar,birlikten kuvvet doğar diyip beraber bir şeyler yapmaya karar verdiler.

Her gün Zehra Nineye yardım etmeye karar verdiler,sabah erkenden  toplandılar ve Zehra Ninenin evine gittiler,kapıyı çaldılar,Zehra Nine kapıyı açtı.Onları görmekten çok mutlu oldu.Çocuklar evi temizleme-sine yardımçı oldular. Çocuklar bir kaç günlüğüne Zehra Nineye geldiler ve ona yardım ettiler.Çocukların bakımı Ninenin sağlığı üzerinde çok iyi bir etkiye sahipti,   Nine kendini yakında iyi his etti.

Ertesi gün Hasan ve Samet arkadaşlarıyla konuştular ve evlerinin yakınındakı bir parkta buluşmaya karar verdiler.Çocuklar gelip parkın ortasındakı çeşmelerin yakınında boş bir bankta oturdular.Önceki günün  olaylarını hatırladıklarında ve bunun hakkında konuştuklarında,

Hasan ile aynı sınıfta olan Ali,mahallelerinde yaşlı insanlar olduğunu  söyledi.Çocuklar Ali gilin mahallesini ziyaret etmeye ve yardıma ihtiyaç   duyan yaşlılara göz kulak olmaya karar verdiler.O anda,yüksek  sesle bir çığlık onları tatlı sohbetten ayırdı.Sesin yönüne baktılar ve bir çocuğun yere düştüğünü öğrendiler.Toplananların bazıları su verdi, bazıları çocuğun kafasını temizledi ve bazıları cesaret verdi. O anda, uzaktan izleyen Samet,başka bir canlının yaralandığını gördü 

Bu genc bir ağaçtı.Bazı şubeleri yere düştü,bazıları kırıldı.

Tam o sırada çocuklar Samet iaradı.Samet çocuklara kırık ağacı gösterdi,arkadaşlar her şeyi analdı,ağacın acil yardıma ihtiyacı vardı.

Ağlama,sene yardım edeceğim.

O anda,ağaçı kıran çocuk yaklaşdı ve özür diledi.Samet ona dedi ki:

-Ağaçları korumalıyız.Ağaçlar ve ormanlar gezegenimizin cigerleridir. Eger her birimiz bir ağaç dikseydik,yeşillikleri koruyacağız.

Çocuklar ağaç ile ilgilenirken bir se duydular o kadar yakından geli-yordu ki sese doğru yöneldiler ağaçların az ilerisindeki çalılıkta bir kedi inliyordu,yavaşcaona yaklaştılar.Belli kiyardım bekliyor canı acıyordu. Az daha yaklaşdıkca onun ayağının yaralı olduğunu gördüler.Samet bir çey yapmak lazım dedi ve  Hasan a dönerek ben kedinin başını beklerim sen sargı bezi ve bir az süt getir diyerek eve gönderdi. 

Çocuklarokulda öğretmenlerinin dediklerini hatırlayarak canlılara iyi davranmaları gerektiğini biliyorlardı.

Bir gün arkadaşları ile oynarken Hasan sarı saçlı,mavi gözlü ama çok  üzgün bir çocuk gördü.Bu küçük çocuk bazen bir bankta oturuyordu, bazengökyüzüne bakıp derin düşünüyordü.Hasan küçük çocuğun  hareketlerini dışarıdan izledi ve yavaşca ona yaklaştı.Adını ve neden üzgün olduğunu sordu.Küçük çocuğun adı Murat dı.Murat özünü sundukdan sonra üzgün olduğunun nedenini babasının ona sevgi, sayğı gösterilmemesinden kaynaklandığını söyledi.Babasının ona asla sarılmadığını ve okulu bıraktığında onu diğer çocuklar gibi öpmediğini söyledi.Bunun yerine Murat babasının "koşma,düşecek-sin" dediğindenüzgündü.Murat,sadece babasıyla vakit geçirmek ve

onunla diğer çocuklar gibi konuşmak istediğini söyledi.Hasan Murat dan babasına ne söylediğını söylemesini istedi ve ona her şeyin iste-diği gibi olacağından emin olmasını bildirdi.Bir hafta keçdi.Hasan yolda Murat ve babasının birlikde eğlendiğıni ve gülümsediğini gördü. Murat Hasan a yaklaşdı ve teşekkür etti.Hasan yeni arkadaşı Murat ın istediği,beklediği sevgi ve mutluluğu sonunda babasından gördüğüne çok sevindi.Onunla sıkıca sarıldılar,Hasan Murat ın kulağına:

-Yüzün hep gülsün arkadaşım,sen de ailene hürmet etmeyi onlara yardımcı olmayı sakın ihmal etme.Annene,babana ve büyüklerine

saygı göster hürmet et"diye kulağına fısıldadı.

Muratla vedalaşdıktan sonra Hasan eve doğru yürümeye başladı.  Mahallenin köşesindeki pastaneden geçerken burnuna mis gibi  ay çöreyi kokusu geldi.Annesi çok severdi.Süpriz yapmak,annesini mutlu etmekiçin hemen bir kaç tane almaya karar verdi.Eve geldiğinde annesi bu küçük ama güzel süpriz karşısında çok mutlu oldu yüzünde  güller açtı.Annesi:

-"Canım oğlum Hasanım sen çok düşünceli,saygılı edepli bir çocuksun. Beni düşündüğün için teşekkür ederim."dedi.Anne oğul birbirlerine  gülümsediler.Hasan:

_"Anneciğim sen benim için çok kıymetlisen.Seni mutlu görmek benim için paha biçilemez "dedi.Akşam yemeğı vaxtı geldi.Hasan ödevlerini çoktan bitirmişti,mutfağa annesine yardım etmeye gitti.   Hasan annesinden mutfakta sordu:-Anne,sana yardım etmek için ne yapabilirim?Annesi,oğlum iftar zamanı yaklaşdı,henüz masayı  kuramadım,küçük kardeşinin çalışmalarına yardım ediyorsun,bu benim için yeterli.Hasan kardeşine yardım etti,sonra masayı hazırladı.Annesi odaya girdiğinde masanın hazır olduğunu gördü.Ailedeki herkes bir ise,her şey zamanında teslim edilebilir.Ailede özen ve sayğı varsa,

çocuklarımız özenli,saygılı ve sevecan olacaklar.

Akşam Hasan erken yattı ama uykusu yoktu,günün izlenimlerini hayal ediyordu.Akşam yemeğinde annaesinin söylediklerini çok düşündü.Hasaan özen ve saygının sadece insanlara değil,tüm canlı  varlıklara ait olduğunu fark etti.İçinde yaşadığımız dünyadakı her şeyin birbirine bağlı olduğunu anladı,bu nedenle herkese özen ve saygıyladavranmak önemlidir.Hasan ne zaman uykuya daldığını bilmiyordu,rüyasında arkadaşları ile güzel bir çayırdaydı.Yaralı ağaç iyileşmiş,Zehra Nine yeşil dallarının altında dinleniyordu.

Kollarında parkta buldukları bir kedi vardı.Zehra Nine onu okşarken kedi horladı.Bu güzel manzara çevredeki herkes için iyi bir ruh hali yarattı.Bu gerçek mutluluktu...