DEPREMDEN KORKMAYALIM,

HAZIRLIKLI OLALIM

Dünyamızda ,ülkemizde,bölgemizde, en son canlarımızı kaybettiğimiz Elazığ Sivrice'de çok geniş çapta etkileri olan depremler yaşadık,yaşıyoruz ve yaşamaya da devam edeceğiz.Deprem öncesinde,sırasında ve sonrasında doğru davranış şekilleri öğrenir ve uygularsak canlarımızı koruyabilir,kurtarabiliriz.Bilinçli bireyler olarak deprem afetinden korkmadan,panik yapmadan güvenli ve huzurlu bir yaşam sürdürebiliriz.Projemiz bu açıdan deprem afeti konusunda bilgilendirmeye,uygulamaya yönelik yeterlilik,bilinç ve farkındalık oluşturmaya katkı sağlayacaktır.

Kitabımıza konu olan proje hikayemiz ve proje maceramıza başlayalım..

DEPREMDEN KORKMAYALIM, HAZIRLIKLI OLALIM

Diyarbakır’dan Van’a taşınan Ayşeler, babasının tayini sebebiyle, oraya yerleşmişlerdi. Babası öğretmen, annesi ev hanımı, kendisi ise ilkokul öğrencisi çalışkan bir çocuktu. Beş katlı, o kadar da eski olmayan bir binanın dördüncü katında oturuyorlardı. Ayşe Van’ı çok seviyor, fırsat buldukça ailesiyle Van’ı geziyor, oranın güzelliklerini keşfediyordu. Keşfettiği bu güzellikleri de Diyarbakır’daki arkadaşlarına mektuplar yazarak anlatıyordu. Onları,Van’ın bu muhteşem güzelliklerini görmeleri için evlerine davet ediyordu.(Hülya Hamitoğlu)

Bir gün yine babası ve kendisi okuldan neşe icerisinde eve gelmişlerdi. Eve geldiklerinde Ayşe annesinin yemek yemek için hazırlık yaptığını gördü ve annesine yardım ederek sofrayı beraberce hazırladılar. Ailesiyle beraber yemeğini yiyen Ayşe derslerine çalışmak için odasına çekildi. Derslerini yaptı. Sonra ailesi ile sohbet etti. Bir an önce kitabını okumak ve erkenden uyumak istedi. Kitabını okudu ve uyudu. Herkes yatınca, o kalktı. Saat çok geç olmuştu. Su içmek için mutfağa gitti.(Faik ARTEŞ)  

O sırada büyük bir gürültü oldu.Camdan baktığında gökyüzünün kırmızılaştığını gördü. Şaşırdı. Ev sallanmaya başlamıştı. Başının döndüğünü düşündü. Fakat eşyalar da sallanmaya başladı. Ailesi uyandı. Babası,yüksek sesle deprem olduğunu ve herkesin güvenli bir yerde durup beklemesini söylüyordu.  (Dilek UZKURT)  

Ayşe’nin aklına öğretmeni ve arkadaşlarıyla katıldıkları “ Depremden Korkmayalım Hazırlıklı Olalım” eTwinning projelerinde yaptıkları etkinlikler, bilgiler,uygulama ve tatbikatlar geldi. Ayşe korkmaması gerektiğini bunun bir doğal afet olduğunu ve deprem için hazırlıklı olduklarını hatırladı. Ayşe, masanın altına girdi. Kardeşlerini yanına aldı.Annesi ve babası koltuğu siper ettiler. Öğrendikleri çök-kapan-tutun pozisyonunu uyguladılar.Deprem şiddetleniyordu,gürültüler artıyordu. Deprem durana kadar çök-kapan-tutun yaparak kıpırdamadılar.     (Kurtuluş GEZEN)

Ayşe tedirgin eden sarsıntının bittiğini düşünerek bulunduğu yerden çevresini inceledi. Kendi ve kardeşlerinin emniyetinden emin olduktan sonra afet ve acil durum çantasını yanına aldı. Babası, elektriği , gaz ve su vanasını kapattı. Annesi her ne kadar deprem bilgisine sahipse de çocukları için endişeleniyordu. Evin de emniyetini aldıktan sonra Ayşe ailesiyle birlikte toplanma alanına gitmek için evden çıktılar. Ayşe’ nin aklına 2. katta olan Zehra nine geldi. (Ayşegül ERGUN).

İkinci kata geldiklerini, kapı numaralarından anladılar. O kattaki insanlar da binadan çıkmaya çalışıyorlardı. Ayşe, ailesi ve diğer insanlar binadan çıktılar. Dışarı çıktıklarında herkesin sokaklarda olduğunu gördüler, hemen boş bir alana doğru gittiler. Evlerinden artık uzaklaşmış ve parka gelmişlerdi.(Mine Arzu BODRUMLU)

Ayşe donup kaldı. Her yerde insanlar vardı. Sirenler çalıyordu. O geceyi dışarıda geçireceklerdi, hazırladıkları deprem çantası onların ihtiyaçlarını karşılayacaktı. Ertesi gün radyoda belirtilen yerlerde Kızılay yardım çadırları kuruldu. Bir gece daha kalmak için Ayşe ve ailesi de o çadırlardan birine yerleştiler. Herkes birbirine yardım ediyor ve geçmiş olsun diyordu. İnsanlar acıyı paylaşarak azaltıyordu. (Özlem TUNÇER)      

      Ayşe ve ailesi de o, geceyi de çadirda geçirdiler.Ayşe ve ailesi depreme karşı hazırlıklı olmanın ne kadar őnemli olduğunu bir kez daha anlamışlardı.Tehlűke geçip evlerine dőndűklerinde Ayşe'nin ilk işi Diyardakırdakı arkadaşlarına mektup yazmak oldu. Mektubunda depremde yaşadıkları ve depreme karşı hazırlıklı olmanın hayatlar kurtardiģını anlatdı.(Ismayilzade Kamale)

Ve kitabına konu olan projelerini anlatarak devam etti;

Projemizde deprem konusunda bilgilendik,uygulamalarla doğru davranış şekillerini öğrendik, teknolojiyi de etkinliklerimize katarak hem öğrendik hem de eğlendik..

Kitabımıza konu olan projemizde yolculuğumuza devam edelim..

1- 7 Mart Deprem Haftasında Etkinlikleri yaptık.

Quiver Arttırılmış Gerçeklik Web 2.0 Aracı ile Depremlerin Yeryüzüne Dağılışının 3 Boyutlu Olarak İnceledik.

Kandilli Rasathanesi Deprem Oyunu Oynayarak Uygulamalı Eğitim Yaptık..

Aile Deprem Hazırlık Planlarını ve Deprem Bilgi Kartlarını Hazırladık.

Deprem Çantalarımızı Hazırladık..

Deprem ile ilgili Web 2.0 Aracı Jigsaw Planet İle Puzzle Oluşturduk,hem oynadık hem de eğlendik..

Deprem öncesi,anı ve sonrası ile ilgili bilgilendik.. 

Çök-Kapan-Tutun Deprem Anı Tatbikatımızı Ailemizle Yaptık...

Çök-Kapan-Tutun Kodlama Etkinliğimizle deprem anını kodladık..

Deprem broşürlerimizi hazırladık..

Deprem broşürlerimizi hazırladık..

Deprem broşürlerimizi hazırladık..

Projemiz de daha bir çok deprem hazırlıkları,deprem öncesi,deprem sırası,deprem sonrası doğru davranış şekilleri uygulamaları ve birçok deprem konulu etkinler yaptık..

Tüm proje ekiplerimize ;yaptıkları çalışmalarla,bilgilendirme,uygulama ve etkinliklerle deprem afeti konusunda yeterlilik,bilinç ve farkındalık oluşturmaya katkı sağladıkları için hepsine ayrı ayrı çok teşekkür ediyoruz.

Diyerek kitabına sonlandırdı..