Veysel ve Marsel şehirde mis gibi havayı soluyup birlikte dolaşmayı severlerdi. Bu pazar günü de yürüyüş için çok iyi bir gün gibi görünüyordu.

Bir ara dinlenmek için marketin yolunu tuttular. Su alıp yollarına devam ettiler birlikte.

Yürüyüp yollarına devam ederlerken bir anda üzerlerine korkuyla koşan insanlar gördüler. İki kafadar, gördükleri karşısında şaşkına döndüler.

Bir anda bu kadar insan neden kaçar ki? Neyden korktular acaba diye düşünürken, bir anda yanan birkaç ev gördüler.

Olanlar olmuştu, Uçan bir ejderha ve yanan bir şehir.

Veysel ile Marsel bir süre koştu. Marsel bir anda Veysel'den durmasını istedi. Ejderhanın ayağındaki sivri ve canını acıttığını düşündüğü çubuğu işaret etti.

Veysel o anda arkadaşına '' Eğer biz ejderhaya yardım edip o sivri çubuğu çıkarırsak belki de öfkesi geçer ve şehrimize saldırmaktan vazgeçer'' dedi.

Marsel biraz korkmuştu. Veysel ejderhayı en uygun zamanında işi bitirmeyi denedi ama oldukça tehlikeliydi.