«Σε κάθε παιδί αξίζει να μπορεί» , είπε και χαμογέλασε γλυκά η κυρά Φρόσω.

Κι ο μικρός Αλέξανδρος γεμάτος απορία τη ρώτησε τι εννοούσε και πως αυτό ταίριαζε στην ιστορία που θα τους έλεγε η κυρά Φρόσω.

Θα δεις μικρέ μου , θα σας πω μια ιστορία για τις πιο όμορφες πολιτείες του κόσμου.

-Και γιατι είναι οι πιο όμορφες κυρά Φρόσω; Είναι πολύχρωμες; Ρώτησε χαμογελώντας η μικρή Άννα .

    «Οι πιο όμορφες πολιτείες του κόσμου

τα παιδιά τους αγαπούν,

το σωστό δε το ξεχνούν,

κι ό,τι λένε το τηρούν»

είπε η κυρά Φρόσω , γιατί ήξερε πως άρεσαν στα παιδιά τα μικρά της ποιηματάκια

-Είστε έτοιμοι να ταξιδέψουμε σε μία από τις πιο όμορφες πολιτείες; ρώτησε.

 -Έτοιμοι ! Απάντησαν με μία φωνή ο Αλέξανδρος, ο Ζαχαρίας και η Άννα.

-Ξεκινάμε το ταξίδι μας λοιπόν , είπε η κυρά Φρόσω , «μόνο θέλω να μου υποσχεθείτε πως θα θυμάστε για πάντα αυτές τις πολιτείες, πως δε θα τις ξεχάσετε και πως θα τις θυμίζετε στους μεγάλους, όταν χρειαστεί...»

-Γιατί κυρά Φρόσω? Γιατί πρέπει να τις θυμόμαστε για πάντα?

 -Γιατί ανήκουν μόνο σε εσάς, παιδιά μου, γιατί αυτές οι πολιτείες, είναι ολοδικές σας!

       «Η πρώτη πολιτεία είναι εκείνη,

        που όλου του κόσμου τα παιδιά 

        τα αγαπά αληθινά,

    αγαπάει χωρίς να κρίνει,

        κι είναι η Δικαιοσύνη»

- Τι γλώσσα μιλάνε σε αυτή τη πολιτεία ; ρώτησε η Άννα.

- Στην πολιτεία της Δικαιοσύνης Αννούλα μου, μιλάνε όλη την ίδια γλώσσα, εκείνη της αγάπης , απάντησε χαμογελώντας η κυρά Φρόσω. 

«Κι όλου του κόσμου τα παιδιά

μπορούν να λένε δυνατά

κάθε τους λέξη ως ίσα,

γιατί το δίκαιο δε μετρά 

θρησκεία ή πατρίδα»

    Κι αυτό σημαίνει πως σε αυτή τη πολιτεία, όλα τα παιδιά     αντιμετωπίζονται ως ίσα, ανεξάρτητα από το που κατάγονται , τη γλώσσα που μιλάνε και τη θρησκεία τους

Πάμε τώρα για να δούμε

 μια άλλη πολιτεία

 που έχει ως μόνο οδηγό

 των παιδιών της το καλό»

Και σε αυτή την πολιτεία το πιο σπουδαίο από όλα είναι η αγάπη και η φροντίδα για τα παιδιά.

Πες μας και για άλλες πολιτείες κυρά Φρόσω , ακούγονται πολύ όμορφες, είπε ο Ζαχαρίας.

   Φυσικά και θα σας πω , Ζαχαρία. Υπάρχουν πολλές όμορφες πολιτείες να δούμε ακόμη μαζί.

 «Σε μια άλλη πολιτεία που θα πάμε

οι γονείς κάθε παιδιου βρίσκουν τον τρόπο

να βοηθάνε το παιδί να φτιάχνει δρόμο

να πατάει σταθερά στα βήματά του

να τολμά να διεκδικεί τα δικαιώματά του»

«Μα υπάρχει κι άλλη για να δούμε πολιτεία

εκεί που ζούνε τα παιδιά με ελευθερία,

να αναπτύσσονται, να ζουν, να μεγαλώνουν

και τις χαρές που έχει η ζωή τους να βιώνουν»

Τότε η Άννα ρώτησε την κυρά Φρόσω αν μπορούν μετά να ζωγραφίσουν τις πολιτείες αυτές. «Μπορούμε να κάνουμε αυτές τις πολιτείες πολύχρωμες κυρά Φρόσω;»

 Αμέ! Θα τις ζωγραφίσουμε ακριβώς όπως είναι. Πολύχρωμες και πανέμορφες , είπε και χαμογέλασε γλυκά η κυρά Φρόσω.

   «Κάθε παιδί έχει δικαίωμα κάπου να ανήκει

    να έχει όνομα, ταυτότητα και σπίτι,

     μια πολιτεία που μπορεί να το αγκαλιάζει,

     μια οικογένεια ζεστή για να φωλιάζει»

  -Η πολιτεία αυτή είναι πολύ γλυκιά κυρά Φρόσω, όλα τα παιδιά του κόσμου αξίζουν μια αγκαλιά και μια οικογένεια , έτσι δεν είναι; Είπε ο Αλέξανδρος.

- Έτσι ακριβώς , μικρέ μου Αλέξανδρε, του έγνεψε γλυκά η κυρά Φρόσω.

  «Αξίζουν όλα τα παιδιά μια πολιτεία,

όπου θα ζουν με τους γονείς τους με αρμονία.

Κι αν πρέπει μόνο για καλό μακριά να ζούνε,

αν είναι η καρδιά τους να χαμογελά,

πρέπει να επικοινωνούνε»

« Κάθε παιδί που έχει φύγει μακριά από το σπίτι

απ’ τους γονείς του κι από εκεί που ανήκει,

έχει δικαίωμα κοντά τους να επιστρέψει

και στη ζεστή τους αγκαλιά να γαληνέψει»

   «Μια πολιτεία που αγαπάει τα παιδιά

τα φέρνει πίσω όταν φεύγουνε μακριά,

και στην παράνομη απομάκρυνσή τους

γίνεται ο δρόμος στην επιστροφή τους»

Οι όμορφες πολιτείες που μας περιγράφεις κυρά Φρόσω έχουν πολλά παιδάκια; Ρώτησε γεμάτη απορία η Άννα.

   Τότε, η κυρά Φρόσω την κοίταξε βαθιά στα μάτια και της είπε: Το νόημα γλυκιά μου Αννούλα είναι όλα τα παιδιά του κόσμου να ζουν σε αυτές τις πολιτείες, να μη λείπει κανένα παιδί από εκεί.

Όταν τις ζωγραφίσουμε, θέλω να βάλουμε όλα τα παιδιά να ζούνε εκεί, κανένα παιδί να μη μείνει έξω από τις πολιτείες αυτές, απάντησε η Άννα.

  Κι η κυρά Φρόσω χαμογέλασε συγκινημένη και συνειδητοποίησε για ακόμη μία φορά πως τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε. Κι ακόμη περισσότερα, όταν τους ζητάμε να σκεφτούν με το συναίσθημα.

Τώρα θα σας μιλήσω για μία από τις αγαπημένες μου πολιτείες , είπε η κυρά Φρόσω . Και θα την ονομάσω πολιτεία της ελευθερίας.

 «Θα μιλήσω για μιαν άλλη πολιτεία

που προσφέρει στο παιδί ελευθερία

να εκφράζεται, να νιώθει όπως θέλει,

στη φιλία και στην αγάπη να πιστεύει».

« Η πολιτεία που τη λένε ελευθερία

δίνει σε όλα τα παιδιά την ευκαιρία

μέσα σε ομάδες να μπορούν να συναντιούνται

για να μοιράζονται, να μάθουν να αγαπιούνται»

-Κυρά Φρόσω την πολιτεία της Ελευθερίας θα ήθελα να τη ζωγραφίσουμε με χρώμα λευκό, είπε η Άννα.

-Έτσι θα γίνει, Αννούλα μου, αποκρίθηκε με γλυκιά φωνή η κυρά Φρόσω. Θα είναι μια λευκή πολιτεία, η πολιτεία της Ελευθερίας.

« Η πολιτεία που αγαπάει τα παιδιά της,

τα ενημερώνει για όλα τα σημαντικά της,

τα προστατεύει πάντοτε και τα προσέχει,

κι ό,τι είναι χρήσιμο τους το παρέχει»

-Οι πολιτείες που αγαπάνε τα παιδιά , ξέρετε ποιον άλλον

αγαπούν και βοηθούν; ρώτησε η κυρά Φρόσω.

-Τη μαμά και τον μπαμπά ; αποκρίθηκε με χαμηλή φωνή ο Αλέξανδρος.

- Ακριβώς! Τη μαμά και τον μπαμπά!

«Όλοι οι γονείς χρειάζονται μια πολιτεία

που τους στηρίζει στη γλυκιά δοκιμασία

να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με στοργή

να τους παρέχουνε φροντίδα στη ζωή»

«Στην πολιτεία οι γονείς έχουν ευθύνη

 να προστατεύουν το παιδί ό,τι κι αν γίνει,

 να έχει υγεία σε σώμα, πνεύμα και ψυχή

 να μεγαλώνει με αγάπη και στοργή»

« Θα πρέπει πάντα η πολιτεία να φροντίζει

για το παιδί που οικογένεια δε γνωρίζει,

να βρεθεί μια αγκαλιά και ένα σπίτι

να του προσφέρουν την αγάπη που του λείπει»

Τα πρόσωπα των παιδιών συννέφιασαν απότομα κι ο Αλέξανδρος ρώτησε με χαμηλή φωνή :

«Δηλαδή κυρά Φρόσω, αυτή η πολιτεία έχει παιδιά που δεν έχουν οικογένεια και σπίτι; Πως γίνεται να είναι όμορφη μια τέτοια πολιτεία; Όχι! Δε μου αρέσει!»        

-Συμφωνώ! Είπε με παράπονο η Άννα.        

 - Παιδιά μου, αυτό που θέλει να μας πει αυτή η πολιτεία είναι πως τα παιδιά που για κάποιο λόγο ζούνε χωρίς την οικογένειά τους, χρειάζονται μιαν αγκαλιά και ζεστασιά για να γαληνέψουν. Η αγάπη όλα τα μπορεί, να το θυμάστε..

« Όταν στον δρόμο ενός παιδιού βρεθούνε

γονείς που πάντα θα το αγαπούνε,

η πολιτεία δίνει στήριξη και προστασία

και στο συμφέρον του παιδιού αξία»

Κάποια παιδιά στον κόσμο αναγκάζονται να φύγουν από την πατρίδα τους και να ζήσουν σε μία άλλη χώρα.

«Σε κάθε παιδί που ζει σε χώρα απ’ τη δική του ξένη

η πολιτεία δίπλα του πρέπει να μένει,

να βοηθήσει στην προσαρμογή του,

να προστατεύει πάντα την ψυχή του»

Τώρα θα μιλήσουμε για μια πολιτεία που αγαπά όλα τα παιδιά, και μαζί με αυτά αγαπάει και τις ιδιαιτερότητες τους. Κανένας από εμάς δεν είναι τέλειος, όλοι όμως αξίζουμε να μας αγαπάνε.

« Η πολιτεία αυτή σε παιδιά με αναπηρίες

που έχουν στο σώμα ή στο πνεύμα δυσκολίες,

είναι υπεύθυνη να δίνει προστασία

και να τους φέρεται πάντα με ισοτιμία»