Bir sonbahar günü arkadaşımın fotoğrafını gördüm. O gülüyordu. O gülünce ben de gülmeye başladım. Ona bir mektup yazmak istedim. Mektubum şöyle;

Arkamı kollayan canım arkadaşım. Seni seviyorum.

Rahatım, ama sen yaşadığın an çünkü seni seviyorum.

Kalemimi tuttuğum an senin adını 1000 kere yazarım.

Arkadaşım, canım arkadaşım. Seni çok seviyorum. Yaşa!

Doğduğumuzdan beri kalbim sana bağlı. Seni seviyorum.

Adın senin Irmak, ırmaklar kadar akışkan ol.

Şen arkadaşım sen çok iyisin, zekisin, güzelsin.

Irmağım benim güzelliğim! Sen çok iyisin.

Mantık yürüten, harika, iyi, güzel arkadaşım.

                 Seni çok seven arkadaşın Elif Ece...