Dzieciństwo i młodość Lolka

Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach jako syn Karola Wojtyły i Emilii z Kaczorowskich. Ojciec przyszłego papieża był wojskowym urzędnikiem, a matka zajmowała się domem, choć dorywczo pracowała także jako szwaczka. Od samego początku Lolek – jak nazywali go najbliżsi – był bardzo zdolnym i wysportowanym młodzieńcem. Kochał grać z kolegami w piłkę nożną, uwielbiał piesze wędrówki oraz jazdę na nartach.  

Niestety w 1929 roku Karol stracił mamę. Wówczas to ojciec Lolka zabrał go do sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie przed cudownym obrazem Matki Boskiej Kalwaryjskiej miał mu powiedzieć, że odtąd to Maryja będzie jego Najdroższą Matką. W trzy lata później, w 1932 roku Lolek stracił również swojego starszego brata Edmunda, który zmarł na szkarlatynę.

W latach 1926-1938 Karol pobierał naukę w szkole powszechnej i w Państwowym Gimnazjum im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Był bardzo dobrym uczniem. Jego zainteresowania koncentrowały się na teatrze, dlatego też należał do Kółka Teatralnego. Wyróżniała go również głęboka wiara. Od pierwszej klasy gimnazjum należał do kółka ministranckiego, którego został nawet prezesem.

W 1938 roku – po zdaniu egzaminu dojrzałości z wynikiem celującym – Karol rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Z tego też względu opuścił Wadowice i przeprowadził się z ojcem do Krakowa.

Z powodu wybuchu drugiej wojny światowej 1 września 1939 roku Karol musiał przerwać studia. W latach 1940-1944 pracował w krakowskich zakładach chemicznych „Solvay”, m.in. w kamieniołomach na Zakrzówku.

W 1941 roku zmarł ojciec Karola, a on ostatecznie podjął decyzję o zostaniu księdzem i w latach 1942-1946 studiował teologię w konspiracyjnym Seminarium Duchownym w Krakowie.

W 1946 roku Karol Wojtyła przyjął święcenia kapłańskie z rąk ks. kard. Adama Sapiehy. Poza tym ks. Wojtyła w latach 1946-1948 kontynuował studia na Uniwersytecie Papieskim Angelicum w Rzymie i uzyskał stopień doktora.

W latach 1948-1953 ks. Karol Wojtyła posługiwał w następujących parafiach: Wniebowzięcia NMP w Niegowici, św. Floriana w Krakowie i św. Katarzyny również w Krakowie.

Przyszły papież cały czas pracował naukowo i w 1953 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego. W latach 1954-1978 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Szczególną opieką otaczał młodzież akademicką. Organizował dla niej wyprawy narciarskie, kajakarskie, rowerowe lub piesze, podczas których potrafił uważnie słuchać o problemach swoich młodych towarzyszy. W czasach reżimu komunistycznego lepiej było nie przyznawać się, że wśród młodzieży znajduje się osoba duchowna, stąd do ubranego po cywilnemu Karola Wojtyły wszyscy zwracali się "wujku".

W 1958 roku papież Pius XII podpisał nominację biskupią dla Karola Wojtyły, który – mając 38 lat – był najmłodszym biskupem w Polsce. Hasło przewodnie jego posługi biskupiej brzmiało „Totus Tuus” (z łac. „Cały Twój”) i oznaczało zupełne oraz ufne oddanie się Matce Bożej. 

W 1963 roku decyzją papieża Pawła VI został mianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim, a w 1967 roku otrzymał nominację kardynalską i dlatego - po nagłej śmierci Jana Pawła I - kardynał Karol Wojtyła wyjeżdża do Rzymu, aby – wraz z innymi 110 kardynałami elektorami – wziąć udział w konklawe, które rozpoczęło się 14 października 1978 roku.

Pontyfikat papieża Polaka

16 października 1978 roku kardynał Karol Wojtyła został wybrany na papieża i przyjął imię Jana Pawła II. Jego wybór miał ogromny wpływ na bieg wydarzeń politycznych w Europie Wschodniej i Azji, a zwłaszcza na przemiany demokratyczne w Polsce i w państwach bloku wschodniego. 

Jan Paweł II był nazwany „Papieżem – Pielgrzymem” (w czasie swego pontyfikatu odbył 104 międzynarodowe pielgrzymki). Pierwszą pielgrzymkę do Polski odbył w czerwcu 1979 roku.

13 maja 1981 roku podczas audiencji na Placu Świętego Piotra doszło do zamachu na życie Jana Pawła II. Dokładnie rok później papież udał się do Fatimy, aby podziękować Niepokalanemu Sercu Maryi za uratowanie mu życia, a 27 grudnia 1983 roku papież odwiedził w więzieniu swego niedoszłego zamachowca Ali Agcę.

W 1986 roku jako pierwszy papież w historii udał się z wizytą do rzymskiej synagogi. W tym samym roku – z inicjatywy Jana Pawła II – odbyło się w Asyżu pierwsze międzywyznaniowe i międzyreligijne spotkanie modlitewne.

W latach 1979-2003 Jan Paweł II ogłosił 14 encyklik. Był także autorem wielu wierszy, sztuk, listów apostolskich oraz rozpraw. Miał niezwykle dobry kontakt z dziećmi i młodzieżą. M.in. był inicjatorem Światowych Dni Młodzieży. 

2 kwietnia 2005 roku – w wigilię święta Miłosierdzia Bożego – papież Jan Paweł II odszedł do Domu Ojca.