A NOSA HISTORIA DE SAMAÍN

Estaba amencendo aquel 31 de outubro, día de Samaín, cando a nosa protagonista, Lúa, recibiu unha chamada inesperada que dicía:

"Mira no teu correo e alí atoparás unha postal cunhas instrucións moi claras".

Acerqueime temerosa e intrigada e vin a seguinte mensaxe:

"Segue estas coordenadas e chegarás a ..."

Non conseguín ler a mensaxe completa porque estaba moi borrosa. Estiven durante un bo rato cavilando na miña habitación. 

Lúa dubidaba sobre que decisión tomar. Finalmente decidiu chamar aos seus amigos e comentarlles o sucedido.

- Como? Que estás dicindo?

Nun principio non me creron, entón inviteinos a vir a miña casa para que puidesen comprobalo por eles mesmos. 

Quedaron abraiados.

- Penso que nos atopamos ante unha misteriosa aventura.

Sentíamos unha mestura de medo, incertidume e curiosidade e decidimos vivila todos xuntos.

As coordenadas leváronos a unha casa abandonada.

- Mirade, a porta está entreaberta.

Asomámonos e vimos unha luz. Entramos e a porta pechouse de golpe.

A luz iluminaba unha tenebrosa estancia chea de esqueletos e ataúdes. 

Estivemos a piques de saír correndo pero vimos unha misteriosa pasaxe e decidimos adentrarnos por ela.

- Vinde, sigamos esta pasaxe, a ver a onde nos conduce.

Atopamos moitos morcegos que voaban sen parar ao noso redor. Despois de percorrer uns metros chegamos a un castelo encantado no que curiosamente había unha festa de disfraces.

Recibiunos unha bruxa que dixo chamarse Brutilda.

- Benvidos ao meu castelo. Son a bruxa Brutilda e desafíovos a participar nun xogo. Tedes que atopar todos os ingredientes para facer unha apócema máxica que desfaga o feitizo no que caen todos os que entran no castelo. 

Só tedes quince minutos para conseguilo ou quedaredes atrapados no castelo para sempre!

Os ingredientes eran: unha pata de coello, dúas as de morcego, varias tripas de cabaza, unha cabeza de serpe e, o máis difícil, a verruga que tiña Brutilda no seu nariz. 

- Veña! Imos dividirnos para conseguir todo o antes posible.

Xuntamos todo menos a verruga da bruxa... O tempo esgotábase e non se nos ocurría nada ata que, de súpeto...

- Mirade, un libro de maleficios. Podemos buscar un que nos sirva para durmir á malvada Brutilda.

- Boa idea! Probemos con este...

Ollos de tritón 

dente de león

que esta bruxa

durma un montón

Esperamos dous minutos e...

Funcionou! Brutilda quedou profundamente durmida. 

Aproveitamos para arrincarlle a verruga do seu nariz. Preparamos unha beberaxe con todos os ingredientes e botámola por riba nosa e de todos os que estaban alí. 

Escapamos correndo antes de que a bruxa espertase, temerosos de que nos puidese perseguir.

- Veña correde que pode espertar en calquera momento.

Chegamos a casa case sen folgos pero pensando que merecera a pena vivir unha aventura tan espeluznante no día de Samaín inda que ninguén nos ía crer.

FIN