Bu hikaye Marmara Üniversitesi Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenliği bölümü öğrencileri ile Cahit CENGİZHAN tarafından yürütülen Bilgi Teknolojileri ve Materyal Tasarım Dersi için Web 2,0 uygulaması olarak Halime KORKMAZ tarafından hazırlanmıştır.

Sıcak bir yaz günüydü. Medine sokaklarında bir adam üzgün üzgün dolaşıyordu. Onun bu halini görenler şaşkınlıkla olanları izliyor bir yandan da acaba ne derdi var diye için için düşünüyorlardı. Şimdi Peygamber Efendimiz(sav) olsa bu biçareye yardım etmek için elinden geleni yapar diye düşündüler. Efendimiz çok cömertti.Kendisinden yardım isteyenin karşılıksız olarak ihtiyacını giderirdi.

Tıpkı efendimiz öğrendikleri gibi adamın yanına gidip onun halini hatırını sordular. Adamcağız utana sıkıla lafı ağzında geveledi.İçinden çok şeyler demek istiyordu ama utancından kelimeler boğazında düğümleniyor. Sonunda adamcağızı konuşmaya derdini anlatmaya ikna ettiler. Adamcağız beş kuruşu kalmadığını söyledi ağlayarak...

Ne yiyecek yemeğimiz var ne de satacak malım.

Oradaki bir yaşlı adam, adamcağıza _"Evladım hiçbir malın yok mu?" _" _"Evimde bir örtüm var. bir kısmını elbise olarak kullanıyorum bir kısmını da altımıza seriyoruz" dedi. Ha bir de su içtiğimiz bir bardağımız var. Bunun üzerine yaşlı adam onları bana getir diyerek onu evine gönderdi. Çok geçmeden adam elimde bir örtü ve bir bardak olarak geri geldi.

. Yaşlı adam ihtiyaç sahibi kişinin örtüsünü ve bardağını göstererek" Bunları kim almak ister." diye sordu.Topluluk içinden birisi,

 "Ben onları bir altın karşılığında almak istiyorum diyerek öne çıktı. Yaşlı adam iki veya üç defa"Kim bir altından fazla verir." diye sorunca başka  bir adam" Ben 2 altın veririm." diye ortaya atıldı.

.Bunun üzerine adamcağızın getirdiği örtü ve bardağı iki  altın karşılığında sattı.iki altını da  yoksul adama verdi. Bir altın  ile ailene yiyecek al götür. Diğer altın ile de kendisine bir balta almasını söyledi. Git bununla odun topla ve sat dedi.Seni on beş  gün boyunca görmeyeyim diye tembihledi.

Adam hemen işe koyuldu topladığı odunları satmak üzere pazar terine gitti.  On beş gün sonra on  dirhem biriktirmiş olarak o yaşlı adamın karşısına çıktı.Çarşıda kazandığı paranın bir kısmı ile elbise satın almıştı.On beş gün önce  muhtaç olarak dolanan, ailesini bile geçindiremeyen bu adamın halini görenler çok sevindiler.Yaşlı adam;

A

 Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem efendimizin şu çarpıcı hadis-i şerifini söyledi. 

"Çalışarak başkalarına muhtaç olmadan geçinmek, sizin için kıyamet gününde yüzünde dilencilik lekesi gelmesinden daha hayırlıdır.(H.Ş)

Efendimiz Muhammed Mustafa Sallallahu Aleyhi vessellemin bu sözleri bize helalinden kendi elinin emeği ile kazanmanın ne denli önemli olduğunu göstermektedir. ..

Adam o günden sonra sürekli dua etti .Peygamber Efendimizin ahlakı ile onlar bana doğru yolu gösterdiler,artık elim ekmek tutuyor.Yarabbi beni de rızıklandırdığın gibi,muhtaç olanlara sen yardım et....Amin