நான் காத்துகொண்டேயிருந்தேன். ஆனால்  சிவா வரவேயில்லை. கூறிய நேரத்திற்கு அவன் வரவேமாட்டான். இப்பொழுது எங்கு இருப்பானோ. விளையாடுவதற்கு நான் ஆவலுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் காத்திருந்தேன். கடைசியில் என் மகிழ்ச்சி இறந்துவிட்டது. மழை தூவ ஆரம்பித்தது. குடையை தூக்கிக்கொண்டு சோகத்துடன் நான் வீடு திரும்பினேன். அப்போது எனக்கு எதோ ஒரு குரல் கேட்டது. அதை நான் எங்கேயோ கேட்டிருந்தேன். அது என்ன என்னை பாதிக்கவாபோகிறது. அதை பற்றி யோசிக்காமல் நான் வீடு திரும்பினேன்.

வீட்டிற்கு வந்தவுடன் பன்னுவதற்கு ஒன்றும் இல்லை. நான் நாற்காலியில் அமர்ந்தேன். தூக்கம் சொக்கியது. தொலைக்காட்சியிலாவது ஏதாவது நன்றாக இருக்கிறதா என்று நான் எண்ணி அதை பார்க்க தொடங்கினேன். என்னத்த சொல்ல. ஒன்றும் இல்லை. குளிர்ந்த காற்று என்னை தட்டி கொடுத்தது. உடனே நான் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் மூழ்கினேன் .

காப்பாற்று! காப்பாற்று! காப்பாற்று!

நான் கனவில் கண்டதை நீங்கள் நம்பவே மாட்டீர்கள்! சிவா காட்டில் ஒரு பள்ளத்தில் விழுவது போல் ஒரு கனவை நான் கண்டேன். நான் நிறைய புத்தகங்களில் இதை படித்துள்ளேன். கனவில் தோன்றுவது அப்படியே நடக்கும். சரி, நான் கனவில் கண்டது உண்மையாக இருந்தால், நான் அவனை இப்பொழுதே காப்பாற்றவேண்டும். காவலர்களிடம் தொடர்புகொண்டால் அவர்கள் என்னை நம்புவார்களா? 'பொய்' கூறலாம்.