Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. Develer tellal iken, pireler hamal iken. Bit deveyi kucağına alır da gezer iken. O yalan, bu yalan, fili yuttu bir yılan.  Buda mı yalan?

Haydi o zaman hikayemize..

Eski zamanlarda 1 padişahın 3 tane oğlu varmış. Bu çocuklar büyümüşler, genç delikanlı olmuşlar. Padişahın has bahçesinde senede bir tane nar yetişirmiş. Her sene tam olgunlaştığı zaman dev gelir, narı koparır gidermiş. Padişah devle bir türlü baş edemezmiş.

Oğullarına durumu anlatmış. Onlar ise büyük bir istekle devden kurtulmak istediklerini söylemişler. Büyük şehzade söze atılmış. Bu görevi memnuniyetle yaparım, ben en büyükleriyim, demiş

Oğlan tüm hazırlıklarını yapmış ve yola koyulmuş. Nar ağacının altında beklemeye başlamış. Gecenin bir yarısı olmuş. Bakmış gök gürültüsü gibi ayak sesleri dev geliyor. Öyle heybetli ki bir insanın on katı büyüklüğünde. Korkudan yerinden çıkamamış.

Bir sene gelmiş, geçmiş. Bu sefer ortanca şehzade gitmek istediğini söylemiş. Gitmiş fakat o da korkusundan yerinden çıkamamış. Sene geçmiş, sıra küçük şehzade gelmiş.

Küçük şehzade hazırlanıp yola çıkmış. Gecenin yarısı olmuş. Sanki bir gök gürlüyor, şimşek hızıyla bir dev geliyormuş. Küçük şehzade tam narı koparırken, onu yaralamış. Dev korkup, kaçmış. Şehzadeyse narı alıp evine dönmüş.

Küçük şehzadeden güzel haber alınınca diğer iki kardeş kendileri yapamadıkları için küçük kardeşlerini kıskanmışlar ve demişler ki madem sen devi yaralamışsın hep beraber gidelim devi öldürelim. 

Babalarından izin istemiş, yola koyulmuşlar. Devi akan kan izinden üç gün, üç gece takip etmiş, bulamamışlar. Tam vazgeçmek üzereyken bir bakmışlar ki kan kuyunun başında sona eriyormuş.

Hemen attan inmiş, kuyuya girip, devi öldürüp, çıkmaya karar vermişler. En büyük Şehzade atılmış." Bu işi ben hallederim, demiş" Kendiri çekmiş kuyuya sallanmış. Büyük şehzade kuyunun ortalarına yaklaştığı zaman, dev nefesini üflemiş, alev gibi dumanı çıkmış. Büyük oğlan; "Yandım! Çıkarın beni diye bağırmış."

Ortanca şehzade atılmış. "Ben bu işi hallederim, demiş" ve kuyuya sallanmış. Bu sefer ortanca şehzade kuyunun ortalarına geldiğinde, dev nefes almış. "Dondum! Çıkarın beni diye bağırmış." Sıra küçük şehzadeye gelmiş. Demiş ki; Yandım da desem sallayın, dondum da desem sallayın. 

Küçük şehzade kendiri beline sarmış. Aşağı sallanmış. Kuyunun yarısına geldiğinde yandım, sonrasında dondum, diye bağırmış. Kardeşleri onu yukarı çekmemişler. Derken kuyunun tabanına indiğinde devi görmüş ve hemen öldürmüş. Bakmış ki demir bir kapı. Gürzüyle bir tane vurunca demir kapı paramparça olmuş. İçeri girmiş ki dünyalar güzeli bir kız oturmuş iş işliyor. Kız konuşmaya başlamış,

"Ey adem oğlu sen in misin, cin misin? Buraya kimse gelemez. Burada sadece bir dev yaşar. Sen ne diye buraya geldin eğer ki burada yaşayan dev seni görürse, ağzına atar, sakız gibi çiğner. Ben bir padişah kızıydım. Beni kaçırdı. Git canını kurtar. "

 Küçük şehzade; ben o işi hallettim artık, dev yok, ondan kurtulduk. Artık özgürsün. Kuyunun başında iki kardeşim var, onlar bizi yukarı çekerler, demiş ve kuyunun başına gitmişler.

Kız söze girmiş, sen benim hayatımı kurtardın. Ben de sana bir hediye vermek istiyorum. Al sana iki tüy, bu tüyleri birbirine vurduğun zaman ,iki koyun gelecek. Biri ak, biri kara. Eğer ki ak olana binersen yer yüzüne çıkarsın. Kara olana binersen yerin yedi kat altına inersin ve kızı yukarı çekmişler. Kız çıkmış. Kardeşleri küçük şehzade için ipi aşağı sallamış, çekmeye başlamışlar. Yer yüzüne ulaşmasına az kala ip kopmuş ve şehzade kuyunun dibine düşmüş. Kardeşlerse bunu umursamış ve kızla beraber saraya dönmüşler.