Zeynep 6.sınıf öğrencisiymiş.Zeynep derslerinde başarılı,çalışkan bir öğrenciymiş.Zeynep`in babası manav annesi ev hanımıymış.İki tanede kardeşi varmış.Küçük bir kasabada yaşıyorlarmış.

Yine sıradan bir gün Zeynep uyanmış kahvaltısını yaptıktan sonra çantasını hazırlamış.Ders programını hazırlarken bugün Türkçe dersinin olduğunu fark etmiş.Ve kendi kendine sevinmiş.Çünkü Türkçe dersini çok seviyormuş.Daha sonra da okulun yolunu tutmuş.

Türkçe ders saatine gelmişlerdi.Herkes derse hazırlanmış ve hocanın gelmesini bekliyorlarlardı.Türkçe öğretmeni gelmiş dersi anlatmıştı.Ders bitimine yakın Türkçe öğretmeni şöyle dedi;

,-Çocuklar dün bir olay yaşadım.

Yaşlı bir teyze vardı.Ellerinde alışveriş poşetleri ile evine gidiyorduHalinden belliydi yorulmuştu.Peki çocuklar siz o teyzeyi orada o halde görseniz ne yapardınız ?

Ali parmak kaldırmış.Ve öğretmeni ona ona cevab hakkı vermişti.,

-“Öğretmenim ben olsam yardım etmezdim.Çünkü bana hep yabancılardan uzak durmamı söyler.” demiş.

Türkçe öğretmeni sınıfa dönmüş ve;

-“ Çocuklar sizce Ali````  nin söyledikleri doğru mu? Siz de ona katılıyor musunuz?”demiş.

Zeynep parmak kaldırmış ve cevab vermiş.

-“ Öğretmenim ben katılmıyorum.Doğru değil.Çünkü biz yaşlılara yardım etmeliyiz.Onların bazen kimseleri olmaya biliyor.Eğer biz onlara yardım edersek hayatları biraz daha kolaylaşabilir.

.Anne ve babam da birgün herkesin yaşlanacağını söylüyor.İlerde bize de yardım edebilecek insanların olması için biz onlara yardım etmeliyiz.”demiş.