Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ένα μικρό κορίτσι που το έλεγαν Χόλι. Η Χόλι ζούσε σε ένα όμορφο, μικρό χωριό μαζί με την οικογένεια της και την αγαπημένη της σκυλίτσα , την Λούσι.

Κάθε μέρα η Χόλι, μετά το σχολείο, πήγαινε για παιχνίδι με την Λούσι στο μπλε ποτάμι του χωριού. Εκεί έτρεχαν και έπαιζαν μέχρι να δύσει ο ήλιος.

Μια μέρα όμως, εκεί που έπαιζαν, ο καιρός άλλαξε ξαφνικά.  Η Χόλι και η Λούσι κρύφτηκαν κάτω από ένα δέντρο για να προστατευτούν. Και τότε ο ουρανός γέμισε μαύρα σύννεφα και ξέσπασε δυνατή βροχή...

Μετά άρχισε να χιονίζει...

Μετά αστραπές χωρίς βροχή...

Και μετά τα σύννεφα έφυγαν και εμφανίστηκε ένα υπέροχο, πολύχρωμο ουράνιο τόξο.

Μα τι έπαθε ο καιρός;

Αναρωτήθηκε η Χόλι.

Ο ήλιος εμφανίστηκε ακόμα πιο ζεστός. Η Χόλι και η Λούσι τον θαυμάζανε, όταν ξαφνικά  άκουσαν έναν θόρυβο μέσα από τα κλαδιά του δέντρου.

Αρχίζουν να ψάχνουν μέσα στο δέντρο και τί να δουν! Μία μικρή νεράιδα με κίτρινο φόρεμα και ένα τόσο δα ραβδάκι.

 - ¨"Γεια σου νεράιδα! Tί γυρεύεις εδώ;" 

-"Με λένε Μελίνα και τρέχω να κρυφτώ. Με κυνηγά ένα τέρας, ένας γίγαντας κακός. Θέλει να του δώσω τον θησαυρό του ουράνιου τόξου, για να μπορεί να αγοράσει το φαγητό όλου του κόσμου.  Για αυτό αλλάζω εποχή, να μη μπορεί να το βρει"

-"Δηλαδή είσαι η νεράιδα των εποχών;" ρώτησε η Χόλι.

-"Ναι και προστάτιδα των ουράνιων τόξων" απάντησε η Μελίνα. 

Ξαφνικά άκουσαν την φωνή του γίγαντα και έτρεξαν να κρυφτούν.

-"Εδώ θα είμαστε ασφαλείς, είναι το παλιό μου σχολείο. Ξέρω μια πόρτα μυστική που οδηγεί στο μαγειρείο. "

Είπε η Χόλι και μπήκαν μέσα.