Καλησπέρα παιδιά! Ελπίζω να είστε όλοι καλά. Το παραμύθι σας είναι έτοιμο. Τί λέτε; Πάμε να το ακούσουμε;

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια σταγόνα από νερό. Το όνομά της ήταν Δανάη.

Η Δανάη η σταγονούλα βγήκε μαζί με τις αδερφές της από μια αχνιστή κατσαρόλα με κρεατόσουπα. Ζεστάθηκε πολύ και άρχισε ανάλαφρη να πετά.

- Πού πάμε; Αναρωτιόταν.

-Αχ! Τί υπέροχα που φαίνονται από ψηλά τα σπίτια και οι άνθρωποι! Έλεγε ενθουσιασμένη.

Και ενώ η σταγονούλα η Δανάη πετούσε με τις αδερφές της ψηλά στον ουρανό χαρούμενη και ανέμελη....χοπ! βρέθηκε στην αγκαλιά του Φούλη του Συννεφούλη.

-Ωχ! Ποιός είσαι εσύ που μοιάζεις με πουπουλένιο μαξιλάρι; Τον ρώτησε.

- Εγώ είμαι ο Φούλης, ο συννεφούλης. Της είπε.

-Μαζί θα ταξιδέψουμε πάνω από πόλεις και χωριά και όταν πια δεν θα μπορώ να σε κρατήσω άλλο στην αγκαλιά μου, θα σε αφήσω να κατέβεις ξανά στη γη.