Για τη συγγραφή της ιστορίας αυτής ερέθισμα αποτέλεσε η συνέντευξη της κυρίας Μαρίας Αργυριάδη, η συλλογή της οποίας αποτελεί τον πυρήνα του μουσείου παιχνιδιών Μπενάκη και συγκαταλέγεται στις δέκα καλύτερες της Ευρώπης. Με αφόρμηση τις πληροφορίες του προσωπικού της βίου δημιουργήθηκε η συγκεκριμένη ιστορία.

Σε μια συνοικία της Αθήνας ζούσε ένα μικρό κορίτσι η Μαρία που αγαπούσε πολύ τις κούκλες.

Οι γονείς της ήταν πολύ φτωχοί και δεν είχαν χρήματα για να της αγοράσουν καινούργιο παιχνίδι.

Το παιχνίδι της ήταν μια ζωντανή κότα. Η Μαρία τη μεγάλωνε και πήγαινε βόλτα μαζί της.

Η μητέρα της έπαιρνε παλιές κούκλες και τους έφτιαχνε καινούρια ρούχα. Ήταν σαν να της έλεγε να προσέχει τα παιχνίδια της.

Η Μαρία μεγάλωνε και τα παιχνίδια τα μάζευε.

Σπούδασε γλυπτική. Παντρεύτηκε και ο άντρας της ήταν παλαιοπώλης στο επάγγελμα. Μάζευε δηλαδή παλιά αντικείμενα.