Τι ωραία μέρα που έχει σήμερα. Ο  ήλιος έχει ανέβει ψηλά,oι άνθρωποι είναι στις δουλειές τους και ο Λούλης ο γατούλης, βγήκε στην αύλή να παίξει. 

Εκεί, είδε εναν σκυλάκο και αμέσως έτρεξε κοντά του.

Γειά σου σκυλάκι. Είμαι ο Λούλης ο γατούλης.Έλα να παίξουμε.

 Γειά σου, είμαι η Λίτσα η  σκυλίτσα. Ναι!ναι! πάμε!

Και ο Λούλης ο γατούλης με την Λίτσα την σκυλίτσα, ξεκίνησαν να παίζουν κυνηγώντας  ο ένας την άλλην.

Πω πώ Λίτσα σκυλίτσα,κοίτα ένα μεγάλο δέντρο!!

Φτάνοντας στο ξέφωτο.είδαν μια μηλιά, με μεγάλα κατακόκκινα μήλα, που περισσότερο  γυαλιστερά, δεν είχαν ξαναδεί. Πήγαν κοντά  και άρχισαν να το κοιτάζουν με θαυμασμό.

Mηλιά είναι χαζουλη!Τι  ωραία πράσινα φύλλα, και τι πολλα κλαδιά, που έχει! Γεμάτα μήλα. 

Τι δέντρο είσαι;

       Η Μηλιά, τους κοίταξε και είπε...

Γειά σας παιδιά. Το όνομά μου είναι Λάκης ο μηλαράκης.Και αν θέλετε θα σας πώ την ιστορία μου

Και ο Λάκης ο μηλαράκης, ξεκίνησε να τους λέει την ιστορία του όσο ο Λούλης ο γατούλης και η Λίτσα η σκυλίτσα, τον άκουγαν  με προσοχή.

Κάποτε πρίν πολλά χρόνια, μια ζέστή μέρα σαν την σημερινή,σε έναν μεγάλο κήπο, έπαιξα πολύ ώρα, με τον άνεμο,κουράστηκα και χώθηκα στην γή να κοιμηθώ.

Κοιμήθηκα πολύ βαθιά. για μέρες και νύχτες, και μια μέρα άκουσα φωνές και γέλια και ξύπνησα...