Μια καθημερινή μέρα για το πουλί μας τον Τίκο ξημερώνει.Θα ήταν όπως πάντα θα έβγαζε ήλιο,θα έκανε ζέστη και τα πουλιά θα κελαηδούν στον αέρα.

Ο Τίκο ξαφνιασμένος αντί να δει τον ήλιο και  να αισθανθεί ζέστη ο Τίκο ενιωθε και έβλεπε τα ακριβώς αντίθετο από τι συνίθηζε!!!!Πήγε μαζί με τον φίλο του τον αετό να ερευνήσουν άμα έτσι ήταν και στην πόλη.Και τι να δουν στην πολή...Είδαν τα δέντρα να είναι στολισμένα ,τα παιδιά να λένε τα κάλαντα και τα μαγαζιά να είναι στολισμένα  με φωτεινές χρωματιστές μπάλες.

Εκείνη την στιγμή ο Τίκο και ο αετός δεν μπορούσαν να περιγράψουν τα λόγια τους.Μετά απο κάποια λεπτά ο Τίκο και ο αετός κουράστηκαν και κάθισαν σε ένα στολισμένο δέντρο.Λέει ο Τίκο στον αετό«Αετέ θέλω να στολίσουμε έτσι και στο  και στο δάσος».Ο αετός όμως του είπε« θα είναι μεγάλη ευθύνη Τίκο άμα στολίσουμε με χρωματιστες μπάλες και εμείς θα πάρχουν θετικά πράγματα και αρνητικά.Θα μπορουν να μας βρουν πιο εύκολα οι κυνηγοί και δεν νομίζω να το θες;» αυτό τον ρώτησε

«Μα φυσικά και όχι δεν θέλω να μας βρούνε  οι κυνηγοί είπε ο αετός«Παμε πίσω είπε ο Τίκο.