Παραμονή, Χριστούγεννα, μεσάνυχτα πλησιάζει

μα εκεί στον μακρινό Βορρά, κανείς δεν ησυχάζει.

Απ΄' το πρωί ξεκίνησαν και έφτασε το βράδυ,

πως τύλιγαν ολημερίς δεν το ‘χαν καταλάβει!

Φωνάξανε τα ξωτικά: «Αϊ-Βασίλη, πού είσαι;

Απόψε ετοιμάσαμε τα δώρα στο άψε- σβήσε!»

Μισό λεπτό!Ρίξε μία κλεφτή ματιά στο ξωτικοτεφτέρι!

Πόσα πατίνια τύλιξαν, εσύ, που 'σαι ξεφτέρι;

Χίλια και είκοσι τέσσερα πατίνια για παιδιά

μες στα κουτιά τους έβαζαν μικρούλια ξωτικά.

«Τέλεια!», είπε ο Άγιος, «Το έλκηθρο γεμίστε,

τους τάρανδους ελεύθερους στον ουρανό αφήστε!»

Των Χριστουγέννων η κυρά στην πόρτα επροβάλλει,

«Τα δώρα», είπε, «Άγιε, σου πήραν το κεφάλι.»

«Τις κάλτσες σου τις βρώμικες απ΄'  το πρωί έχω χάσει,

μα να τις πλύνω βιάζομαι, η νύχτα μ’ έχει πιάσει.»

Τα λόγια όσοι ακούσανε δεν πίστευαν στ΄ αυτιά τους

μα το μικρό το ξωτικό έκοψε τη λαλιά τους.

«Πω, συμφορά μας»,

φώναξε, «θα γίνουμε ρεζίλι!

Μες στο κουτί μου έπεσαν

οι κάλτσες του Αϊ-Βασίλη!»

Ο Άγιος βάζει τις φωνές: «Δέματα ξετυλίξτε!

Τις κάλτσες μου τις βρώμικες, ευθύς ανακαλύψτε!

«Καλά δε στα ‘παν, Άγιε, δεν έχεις καταλάβει

πως έχουμε ωράριο, δεν είμαστε και σκλάβοι!»,

είπε ο γηραιότερος, των ξωτικών ο πρώτος,

«Μεσάνυχτα εσήμαναν, ακούστηκε κι ο κρότος!»

«Εντάξει», είπε ο Άγιος, «μη γίνουμε κουβάρι,

μεγάλη έχω ζυγαριά κρυμμένη στο πατάρι.

Όλα τα δώρα πάνω της θα βάλουμε με βιάση

και το πακέτο το βαρύ γρήγορα θα το πιάσει.»

«Όσο κι αν σε σεβόμαστε, να τα ζυγίσεις μόνος.

Δυο δυο αν τα ζυγίζαμε, θα άλλαζε ο χρόνος!»

Ένα μικρό πετάχτηκε και είπε: «Έχω μια ιδέα!

Το διαίρει και βασίλευε εδώ δουλεύει ωραία!

Στον ένα δίσκο του ζυγού βάλ’ τα μισά πακέτα

και όσα περισσέψουνε στον άλλον αφησέ τα!

Φορτίο όπου έχει πιο βαρύ και προς τα κάτω γείρει

τούτο θα έχει το κουτί που τσακωμό έχει σπείρει!»

Συγχώρα με, μισό λεπτό, και θέλω να σου θυμίσω,

1.024 δια δυο, πώς θα το υπολογίσω!

Ανάλυσε τον αριθμό και "σπάσε" τον κομμάτια,

ύστερα σκέψου το μισό και όλα μαζί βάλ' τα!

1.000:2= 500

20:2= 10

4:2=2

Το βρήκες;

512

Μα ο σοφός των ξωτικών κουνάει το κεφάλι,

«Σιγά», του λέει, «τη διαφορά, στα ίδια είμαστε πάλι.»

«Τα 512 που μένουνε να ψάξεις

εσύ θαρρείς σε μια στιγμή πως θα τα ξεπετάξεις.»

«Μάλλον δε με κατάλαβες, ξανά θα τα μοιράσω

και στο ζυγό μισά μισά πάλι θα τα ζυγιάσω!

 «Και την επόμενη φορά στη μέση θα τα κόψω

και 128, εγώ πάλι θα διώξω!»

Μα, 512 δεν είπανε πριν φύγω;

Στα 128, πώς φτάσαν, κάτσε λίγο!

Έλα, να προσπαθήσουμε

να βγάλουμε μια άκρη,

κι άμα τα καταφέρουμε,

θα κάνουμε και πάρτυ!

Στα δέκα τα ζυγίσματα τον ένοχο τον βρήκε

και ήρωας των ξωτικών τούτη τη νύχτα βγήκε!

Μικρό, μα τετραπέρατο το ξωτικό εφάνη,

αλλιώς θα τα ζυγίζανε μέχρι του Αϊ-Γιάννη!

Η φασαρία τελείωσε, στα σπίτια τους γυρίσαν,

ο Άγιος και οι τάρανδοι ταξίδι ξεκινήσαν.

Σ’ όποιο παιδί ο Άγιος πατίνια κι αν χαρίσει

τις βρώμικες τις κάλτσες του δε θα ‘χει να μυρίσει!

Μα πριν να φύγει ο Άγιος, το ξωτικό ρωτάει:

«Πες μου, μικρέ, πού έμαθες το κόλπο που τα σπάει;

Μαγεία είναι σκοτεινή, του κόλπου η πηγή σου;

Και ψέματα να μη μου πεις, εδώ και τώρα ορκίσου!»

«Άγιε, μην ψάχνεις άδικα τα κόλπα στη μαγεία,

στην Επιστήμη ψάξε τα και μέσα στα βιβλία!

Και η πηγή των κόλπων μου, των δήθεν μαγικών,

είναι μονάχα η Επιστήμη των Υπολογισμών!

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς...

 στα μαθηματικά καλύτεροι!

Θέλεις να γίνεις ξωτικό του Αϊ-Βασίλη;

Απάντησε σωστά!

1. Ανάλυσε τους αριθμούς: 5.193, 3.018, 2.190

π.χ. 1.572= 1.000+500+70+2

2. Υπολόγισε νοερά (σημείωσε μόνο το αποτέλεσμα):

Α. 231x3    B. 432x2     Γ. 642:2    Δ. 1.062:2

3. Κάνε κάθετα τις διαρέσεις:

Α. 64:2    Β. 3¨2:2    Γ. 78:3    Δ. 64:5