YAZAR KADROSU

-Ahırlı Atatürk İlkokulu 3/A

-Kazımkarabekir Piri Reis İlkokulu 4/A

-Gökçebey Tefen İlkokulu 2/A

-Hsper Kadir Çavuşoğlu İlkokulu 2/B

-Şehit Gökmen Adıgüzel İlkokulu 4/E

-Ormanlı ilkokulu 2/A

RESİMLEME

- Ahırlı Atatürk İlkokulu Anasınıfı

-Çumra Hürriyet ilkokulu Anasınıfı

-Kırcılar Anaokulu

-Aydındere Ortaokulu Anasınıfı

Bir varmış bir yokmuş. Korana bütün ülkede kol geziyor, herkes maske takıyormuş. Bizim gibi öğrenciler masal yazmaya çalışıyor, eTwinning’de buluşuyormuş. Masal masal içinde, kalbur saman içinde, bakalım neler sunacağız sizlere. 

    Sihirli ormanda iki çocuk yaşıyormuş. Biri Oya diğeri ise Emre’ymiş. Bu çocuklar küçük bir orman kulübesinde yaşlı babaları ile yaşarlarmış.  Fakat bu çocuklar daha çok küçükken babalarını kaybetmişler. Babalarını kaybettikten sonra  sihirli orman tarafından Oya’ya bitkilerle konuşma, Emre'ye ise hayvanlarla konuşma yeteneği verilmiş.

     İki kardeş bu sihirleri kullanarak hayvanlar ve bitkilerden yardım alıyor bu sayede  ormanda  hiçbir ihtiyaçları  olmuyormuş .  Bu çocukların babalarından onlara kalan  birkaç oyuncakları varmış . Bu oyuncakları o kadar seviyorlarmış ki gözlerinden bile sakınıyorlarmış. Günlerden bir gün oyuncaklarını uçan bir filin elinde görmüşler. Oyuncaklarını kurtarmak için uçan fil Mumi’nin peşine düşmüşler.   

    Az gitmişler, uz gitmişler dere tepe düz gitmişler. Yolda bir tavşanla karşılaşmışlar. Bu tavşan çok bakımlıymış. Emre tavşanla konuşmaya başlamış. 

Emre:

Tavşan:

Emre:

Tavşan:

    Ve yardımsever tavşan uçan fille konuşmaya gitmiş. Uçan fili dere kenarında bulmuş. Tavşan file Emre ve Oya’nın oyuncaklarını neden aldığını sormuş.

Uçan Fil Mumi:

Tavşan:

Fil:

Tavşan:

    Fil hırsızlık kelimesini duyunca iyice sinirlenmiş ve uçarak oradan uzaklaşmış. Çaresiz kalan tavşan eli boş bir şekilde çocukların yanına dönmüş. Çocuklara durumu anlatmış ve onlara yardımcı olamadığı için çok üzgün olduğunu söylemiş. 

Emre:

Tavşan:

Emre ve Oya teşekkür edip yollarına devam etmişler.

    Çocuklar tavşanın dediklerini de unutmayıp yola devam etmişler. Uzun uzun yollar gitmişler derelerden geçmişler. Derken karşılarına kurnaz bir tilki çıkmış ve sormuş.

Tilki :

     -Nerden nereye gidiyorsunuz çocuklar,demiş.

Çocuklar:

     -Biz fil Mumi’yi arıyoruz .Babamızın emanetini çaldı. Onu gördün mü, demişler.Tilki hemen kurnaz fikirler düşünmeye başlamış.

Tilki:

     -Ben size yardım edebilirim, onu gördüm ama çok uzakta. İsterseniz sizi ona götürürüm, demiş.

    Çocuklar kurnaz tilkiye inanmışlar ve onunla yollarına devam etmişler. O kadar çok yürümüşler ki;yürüye yürüye canları çıkmış. Çok yorulmuşlar, karanlık çökmüş ve her yer kapkaranlık olmuş. Kurnaz tilki onları ormanın derinliklerine götürmüş düşünmüş ki; çocukları yorarsam kaçamazlar, ben de kafesin ipini dişimle ısırıp çabucak yakalarım . Onları, önceden kurduğu kafesin altına götürüp kafese kapatıp, esir almayı düşünüyormuş çünkü. Fakat çocuklar onunla fil Mumi’yi arasalar da tavşanın dediklerini unutmamışlar ve tilkinin tuzağını fark edip  planını suya düşürmüşler. 

    Emre tuzağın ipini görmüş ve tilki kafesin altındayken onu kandırıp kafesi tilkinin üstüne düşürmüş. Kendi tuzağına düşen tilki kafeste esir kalmış ve çocuklar kurtulmuş. Oradan hızlıca uzaklaşmışlar. 

    Onlar koşarken kurnaz, tilki arkalarından:

     -Sizi bir gün yakalayacağım diye bağırıyormuş. 

Çocuklar kurnaz tilkiden kurtulduklarına sevinirken fil Mumi’ yi ve oyuncaklarını bulamadıklarını da çok üzülüyorlarmış. Bu üzüntü ile geceyi geçirecekleri bir yer aramaya başlamışlar.

    Emre ve Oya o kadar yorulmuşlar ki bir ağacın altına oturup burada geceyi geçirmeye karar vermişler. Tam uykuya dalacakken kurt uğultularını duymuşlar. Gökyüzünde binlerce yıldız varmış. Emre bir yıldızın  kaydığını fark etmiş. Çocuklar hemen  o yöne gitmişler. Birden gökyüzünde ay dedenin ışıldayan yüzünü görmüşler. Çocukları üzgün gören ay dede onlara sormuş:

     -Çocuklar sizin burada ne işiniz var? Neden bu kadar üzgünsünüz?

Oya ve Emre ay dedenin konuştuğunu görünce çok şaşırmışlar. Bir o kadar da sevinmişler. Başlarından geçenleri ay dedeye anlatmışlar. Ay dede olanlara çok üzülmüş.

Oya ay dedeye sormuş:

      -Ay dede sen yukarıdan her yeri görüyorsun. Fil Mumi’nin de nerede olduğunu  görüyor musun?

Ay dede hemen cevap vermiş.

     -Elbette biliyorum çocuklar .Fil Mumi  kendine gölün ortasında ağaçlardan ev yapmış. Orada kalıyor ama gece oraya gitmeniz çok tehlikeli. En iyisi sabaha kadar bekleyin. O her sabah ormana yiyecek toplamaya geliyor. O zaman onunla konuşursunuz demiş. Çocuklar çok sevinmişler. Ay dedenin aydınlığında uykuya dalmışlar.

    Sabah olduğunda yola koyulmuşlar. Gölün yanına gelmişler. Gölün ortasında Fil Mumi'nin evini görmüşler. Ama Fil Mumi görünmüyormuş, onun ormana yiyecek toplamaya gittiğini anlamışlar. Gölün ortasındaki eve nasıl ulaşabileceklerini düşünürken Mavi bir kuş görmüşler. Kuşun adı Meraklı Mavişmiş. Meraklı Maviş sormaya başlamış:

     -Adınız ne?

Hayvanlarla konuşabilen Emre Meraklı Maviş'in sorularını cevaplamış.

 -Emre ve Oya.

Meraklı Maviş:

     -Burada ne yapıyorsunuz?

Emre:

     -Babamızdan kalan oyuncakları Fil Mumi'den almaya geldik. Göle nasıl ulaşabiliriz?

Meraklı Maviş kayığı göstermiş. Çocuklar kayığa binip göle ulaşmışlar, eve girip oyuncakları bulmuşlar. Tam oyuncakları alıp çıkacaklarken Fil Mumi gelmiş:

     -Tavşan bana hırsız demişti ama siz de benim evime izinsiz girip oyuncakları aldınız, bu da hırsızlık demiş.

    Çocuklar bu yaptıklarından çok utanmışlar ama oyuncakları da bırakmak istemiyorlarmış. Bitkilerle konuşabilen 

Oya:

     -Ben bu sorunu kimin çözeceğini biliyorum,demiş. Emre:

     -Kim? diye sormuş.

Meraklı Maviş ise merakla:

     -Kim? Kim? diye tekrar etmiş.

Oya: Sizi bir yere götüreceğim.Hadi beni takip edin, demiş. Emre ve Meraklı Maviş heyecanla sormuş:

     -Bizi nereye götürüyorsun Oya söylesene?

     -Bu ormanın en yardımsever ve her şeyi bilen ağacı Bilge Çınara gidiyoruz, demiş.

Emre :

     -Bu harika fikir! Nasıl da daha önce aklımıza gelmedi, demiş ve hızla ilerlemişler.

    Bilge Çınar ormanın en büyük ağacıymış, önemli güçleri varmış ve her şeyi bilirmiş. Bir gün boyunca yürümüşler, çok yorulmuşlar ama sonunda Bilge Çınar’ı bulmuşlar. Oya başlarından geçen her şeyi tek tek Bilge Çınar’a anlatmış.

Bilge Çınar uzun uzun  düşünmüş, taşınmış. Sonra Fil Mumi’yi, Oya ve Emre’ yi yanına çağırmış.

Bilge Çınar:

     -Çocuklar, Uçan Fil Mumi sizden izinsiz en sevdiğiniz oyuncaklarınızı almış.Ama siz de aynısını ona yapmışsınız ve evine izinsiz girmişsiniz.Oyuncaklar size ait olsa bile izin almadan onun evine girmemeliydiniz.

Oya ve Emre utanarak başlarını önüne eğmiş ve :

     -Evet, haklısın Bilge Çınar demişler.

Fil Mumi de üzgün bir şekilde :

     -Evet, demiş.

 Fil Mumi de Emre ile Oya da yaptıklarının yanlış bir şey olduğunu anlamış ve  birbirlerinden özür dilemişler.Uçan Fil Mumi oyuncakları çok sevse de çocuklara geri vermiş.Oya ve Emre oyuncaklarına yeniden kavuştukları için çok mutlu olmuşlar.Çocuklar babalarından kalan oyuncakları geri almışlar ama Fil Mumi’ye de üzülmüşler.

     Emre,Fil Mumi’ye:

     -İstersen oyuncaklarımızla beraber oynayabiliriz.

Oya:

     - Hem diğer oyuncaklarımızı da seninle paylaşabiliriz,demiş ve Fil Mumi de buna çok sevinmiş.

    Çocuklara kocaman sarılmış. Bilge Çınar hem  bir sorunu daha çözmüş olduğu için hem de onları böyle gördüğü için çok mutlu olmuş.

     Gökten üç elma düşmüş biri masalı anlatana biri dinleyene diğeri de oyuncaklarını paylaşanlara gelsin…