Κάποτε σε μια χώρα πολύ μακρινή, ή ίσως και κοντινή, ζούσε ένας βασιλιάς που τον έλεγαν Χαρολύπη. Ο βασιλιάς Χαρολύπης κάποιες μέρες ξυπνούσε με πολύ καλή διάθεση, χωρίς να ξέρει γιατί. Ξυπνούσε κι ήταν χαρούμενος. Άνοιγε το παράθυρο από το δωμάτιό του και κοίταζε για ώρα τον ήλιο, τα πουλιά, τα λουλούδια, τα δέντρα. Όλα του έδιναν χαρά κι ένιωθε ευτυχισμένος. 

   Εκείνες οι μέρες ήταν υπέροχες και δοξολογούσε το Θεό, σιγοτραγουδώντας μελωδικούς ύμνους. Εκείνες τις μέρες ο βασιλιάς ξεχνούσε κάθε του βάσανο. Εκείνες τις μέρες καλούσε στο κάστρο του όλους τους ανθρώπους  για φαγητό. Εκείνες τις μέρες, περπατούσε από σπίτι σε σπίτι, να παρηγορήσει αρρώστους, να ελεήσει φτωχούς, να ελευθερώσει από την φυλακή τους αδικημένους. 

   Εκείνες τις μέρες, σταματούσε κάθε πόλεμο και διαμάχη και συμφιλιώνονταν με όλους τους εχθρούς του. Όλοι οι άνθρωποι ήταν χαρούμενοι και ενθουσιασμένοι που είχαν έναν τόσο καλό βασιλιά που τους αγαπούσε.

    Ήταν όμως κι άλλες μέρες, μέρες θλιβερές, μέρες που ξυπνούσε με πολύ κακή διάθεση, χωρίς να ξέρει γιατί. Ξυπνούσε κι ήταν θλιμμένος. Δεν άνοιγε το παράθυρό του να δει τον ήλιο, τα πουλιά, τα λουλούδια, τα δέντρα. Όλα του έδιναν λύπη κι ένιωθε δυστυχισμένος. Εκείνες οι μέρες ήταν σκοτεινές και ανούσιες. Εκείνες τις μέρες δεν δοξολογούσε το Θεό με μελωδικούς ύμνους. Εκείνες τις μέρες ο βασιλιάς κλείνονταν στο δωμάτιό του και έδινε μόνο αυστηρές διαταγές. 

    Εκείνες οι μέρες ήταν δύσκολες. Εκείνες τις μέρες οι φόροι ήταν δυσβάσταχτοι. Εκείνες τις μέρες έκλεινε όλους στη φυλακή. Εκείνες τις μέρες ξέσπαγε πόλεμος. Όλοι οι άνθρωποι ήταν δυστυχισμένοι και απογοητευμένοι που είχαν έναν τόσο κακό βασιλιά που τους αδικούσε.

     Ο βασιλιάς Χαρολύπης δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί κάποιες μέρες ένιωθε απίστευτη χαρά και αγάπη προς όλα τα δημιουργήματα του Θεού και κάποιες άλλες ένιωθε λύπη και απέχθεια προς  τα δημιουργήματα του Θεού. Ήταν λες και είχε να πολεμήσει μ' έναν εχθρό αόρατο, έναν εχθρό παράξενο, αλλόκοτο και ακατανόητο. Γι' αυτό κι αρρώστησε. 

           Ζήτησε να φέρουν γιατρούς από όλες τις γωνιές του κόσμου και μάγους απ' όλα τα βασίλεια της γης. Κανείς δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει. Ούτε με φάρμακα πικρά ούτε με φάρμακα γλυκά. Ούτε με βότανα ξηρά, ούτε με βότανα υγρά. 

     Μια μέρα, παρουσιάστηκε στο παλάτι ένας ζητιάνος . Έλεγε πως βρήκε τη λύση για το πρόβλημα του βασιλιά. Ο βασιλιάς τον κοίταγε με τα μεγάλα μάτια του γεμάτα απογοήτευση και απαισιοδοξία. Ο ζητιάνος του έδωσε ένα μικρό, παλιό και πολυχρησιμοποιημένο βιβλίο και του είπε στο τέλος της κάθε ημέρας, όποιας μέρας κι αν ήταν, αισιόδοξης ή απαισιόδοξης , πριν πέσει για ύπνο, να ανοίγει τυχαία το βιβλίο και να διαβάζει τρεις προτάσεις.