Nasrettin Hoca 1200'lü yıllarda Anadolu Selçuklu Devlet'i zamanında yaşamış olduğu düşünülen bir halk kahramanıdır. 

        Hazır cevap ve nüktedan kişiliği ile insanlar tarafından çok sevilmiştir. Fıkraları dilden dile aktarılarak günümüze kadar ulaşmıştır. Nükteleri ile insanları güldürürken düşündürmüş efsanevi kişiliktir. 

      Yediden yetmişe herkesin sevdiği fıkralarını sizler için derledik.

Bir gün Hoca, köyüne dönerken ulu bir ceviz ağacının altına soluklanmak için oturmuş. Ağacın yanında bal kabağı tarlası varmış. 

Hoca:

– Hey güzel Allah’ım, demiş, kavuğum kadar bal kabağının serçe parmağım kadar sapı var. Şu boylu poslu ağacın meyveleri eşeğin gözü kadar  bile değil.

O böyle tefekkür ededursun, bir ceviz pat diye alnına düşmez mi? Alnı ceviz gibi şişmiş.

Hoca bir cevize, bir kabaklara bakıp:

– Güzel Allah’ım, demiş, sözümü geri aldım. Altında oturduğum ağacı ya bal kabağı ağacı yapsaydın!

                                                                            FATMA YILMAZ

                                                                        Şehit Ahmet Yılmaz İ. Altınekin

                          EŞEK EVDE YOK

Bir komşusu, Nasrettin Hoca'nın  kapısını çalar.

-Hocam, der. Bana bu günlük eşeğini verir misin? Pazara kadar gitmem gerek.

Nasrettin Hoca'ya o gün eşeği lazımdır. Bu yüzden eşeği vermemek için;

-Eşek evde yok... Sözü ağzından çıkıverir.

Tam o sırada eşek, ahırda uzun uzun anırmaya başlamaz mı? Komşusu:

-Hocam, bu nasıl iş? Eşek evdeymiş. Ama sen bana "Eşek evde yok." diyorsun, der.

Nasrettin Hoca, işi artık pişkinliğe vurur. Komşusuna sitemli bir dille:

-Benim sözüme inanmıyorsun da tutup bir eşeğin sözüne inanıyorsun ha! Yazıklar olsun sana... der.

                                                  Fatma KALKAN

                                    Akıncılar İlkokulu 2/B Sınıfı

                                               Altınekin/KONYA

                  KAZAN DOĞURDU

    Bir gün, Hoca’nın evinde çamaşır yıkanırken büyükçe bir kazana ihtiyaç olur. Hoca bitişik komşusundan kazanlarını ödünç alır. 

Kazanın işi bittikten sonra da içine bir tencere koyarak geri verir. Bunu gören komsusu şaşkın şaşkın sorar:
- Hocam bu da ne böyle?
Hoca çok ciddi:
- Kazan doğurdu komsu, yanıtını verir.
Adam şaşırır:
- Kazan hiç doğurur mu Hoca? der.
Hoca:
 -Neden doğurmasın, doğurdu işte, der. Komşusu sevinerek kazanı da tencereyi de alır gider. 

      Bir kaç gün sonra Hoca, komşusundan kazanı tekrar ödünç almaya gelir. Ama bu kez kazanı bir türlü geri vermez. Günler, haftalar geçer. Kazandan haber yok! Sonunda komşusu dayanamaz Hoca’ya sorar:                                    

- Hocam bizim kazan ne oldu ?                                                                                                          
 Hoca üzgün bir tavırla: 

 - Kazan öldü. Sizlere ömür komşu, der 

 Komşusu şaşırır kalır: 

 - Aman Hoca neler saçmalıyorsun, kazan ölür mü hiç? deyince,

 Hoca gülerek: 

 - Neden saçmalık olsun, kazanın doğurduğuna inanıyorsun da öldüğüne 

neden inanmıyorsun? Demiş.

                                                                                      Hacer DURMUŞ                                                                                                      Sarayönü Halıcı Cumhuriyet İlkokulu

       Günlerden bir gün Nasrettin Hoca eline yoğurt mayası bakracını alıp göle doğru yola koyulmuş ve göle varmış.

     Hoca Nasrettin başlamış yoğurt mayasını göle kaşık kaşık çalmaya.

Köylüler şaşkınlıkla izlerken içlerinden biri hocanın yanına varmış.

  - Hayırdır hocam, ne yapıyorsun böyle? Diye sormuş.

Hoca

- Göle yoğurt mayası çalıyorum. Demiş.

- İlahi hocam, hiç göle maya çalmakla göl maya tutar mı?

   Hoca Nasrettin o nüktedan cevaplarından birini daha vermiş.

-  YA TUTARSA !    

                                           Ümmühan ADANALI

                                    Altınekin Akıncılar İlkokulu

        PARAYI VEREN DÜDÜĞÜ ÇALAR

      Bir gün Nasrettin Hoca pazara giderken çocuklar etrafını almışlar. Hepsi birer düdük ısmarlamış ama para veren olmamış. Hoca çocukların tümüne olumlu cevap vermiş:

 — Peki, olur. Çocuklardan yalnız biri, elinde para olduğu için, Hoca'ya söylemiş: 

— Şu parayla bana bir düdük getirir misin? Hoca akşama doğru pazardan dönmüş. Yolunu bekleyen çocuklar hemen Hoca'nın etrafını sararak düdüklerini istemişler. Nasrettin Hoca, cebinden bir düdük çıkarıp kendisine para veren çocuğa uzatmış. Ötekileri bağırmaya başlamışlar:

 — Ya, bizim düdükler nerede Nasrettin Hoca?

 Nasrettin Hoca'nın cevabı kısa ve anlamlı olmuş:

 — Parayı veren düdüğü çalar.                                               PEMBE BAYHAN 

                                                                            SARAYÖNÜ HALICI CUMHURİYET İLKOKULU