Ben 78 yaşında ihtiyar bir adamım, yıllarımı mütevazi bir evde yalnız başıma yaşayan biri olarak geçirdim. Yalnız bir ihtiyar hayata nasıl tutunur derseniz ben bunun cevabını masallarda ve hikayelerde buldum. En büyük keyfim ise genç beyinlere geçmişten hikayeler anlatmak oldu. Hemen hemen her gün okul çıkışı yanıma onlarcası gelir ve onlara en sevdikleri Karamaskeli hikayelerinden anlatırım. Buna bayılırlar o kadar bayılırlar ki kendi aralarında bana lakap bile takmışlar. Masal dede…

Şimdi sizlere yeni bir macerayı okumanın vakti geldi.

                                 Türkan ÜNALAN  ve öğrencileri

                 2019 yılının başlarıydı. Dünyada büyük bir salgın hastalık yayılmaya başlamıştı. İnsanlar bu hastalık nedeniyle hayatlarını kaybetmeye başlamışlardı. Tüm insanlık hastalıktan korunmak için maske takmaya, mesafeli olmaya ve ellerini daha çok yıkamaya başlamışlardı.Sokağa çıkmalar kısıtlanmış, çıkarken de maske takmak zorunda kalmışlardı. Küçük büyük herkes maskeli gezer olmuşdu sokaklarda...

                           Muazzez ARPACIK  ve öğrencileri

        Yine sıradan bir gündü.Canlı dersim bitmiş hava almak için balkona çıkmıştım.Hava çok güzeldi fakat aşağı inemiyordum.Çocukların o saatte sokağa çıkma kısıtlaması vardı. İçime temiz havayı çekerken çocuk sesleriyle irkildim.Sokakta oyun oynayan bir grup çocuk gördüm.İlk dikkatimi çeken maske takmamaları oldu.O kadar rahatlardı ki sanki aylarca hastalıktan dolayı evlerden dışarı çıkmamışız, en sevdiklerimizden ayrı kalmamışız gibilerdi.

                                Leyla Esin AKYÜZ ve öğrencileri

Seslendim:

- Çocuklar neden maske takmiyorsunuz, dedim.

Bana gülerek cevap verdiler.

-Maske takmaya gerek yok, çocuklara bulasmiyor covid.

    Nasıl bu kadar duyarsız olabilirlerdi. Birinin bu çocuklara maske takmanın önemini anlatması gerekiyordu.

            Handan BOZDOĞANOĞLU ve öğrencileri