Ceren çok çalışkan bir çocuktu ama bu aralar derslerine hiç çalışamıyordu. Çünkü okuldan üç arkadaşı Ceren'in peşini bırakmıyorlardı. Bugün teneffüste ise annesinin kendi elleriyle hazırladığı kekini almaya çalışmışlardı. Ceren vermek istemese de zorla kekini vermişti. Ceren bu olayı annesine ve babasına anlatmıyordu. Arkadaşları anlatırsa başının büyük derde gireceğini söylemişlerdi.

Ertesi gün babası onu okuluna bıraktı. Eray yavaş ve ürkek bir şekilde sınıfına doğru ilerledi. Ders Matematikti. Eray sınıfa girdikten birkaç dakika sonra öğretmeni de sınıfa girdi. Öğretmeni akıllı tahtada geometrik şekillerden üçgen şeklini açtı ve özelliklerinden bahsetti. Şöyle dedi:

Üçgenin üç kenarı ve üç köşesi vardır. Ceren üçgeni duyunca o üç arkadaşının üçgen şekli oluşturup; kendisini sıkıştırdıkları anı hatırladı. Ardından öğretmenleri kareden bahsetmeye başladı ve şöyle dedi: Karenin dört kenarı ve dört köşesi vardır. Ceren kareyi duyunca aklına o üç çocuktan en iri yarı olanının üstündeki tişörtte de kareler olduğunu hatırladı. Ceren böyle düşünürken zil çaldı.

Şimdi dünyadan çoook uzakta olan Matematik Gezegeni’ne gelelim. Matematik Gezegeni’nin amacı matematiği öğrenmeye çalışan öğrencileri desteklemek ve matematikle arası pek iyi olmayan öğrencilere matematiğin neredeyse hayatımızın tamamını kapladığını ve matematikten birkaç konuyu öğretmektir. Matematik Gezegen’inin başkanı profesör Pi uzmanlarıyla bir toplantı düzenlemiştir.

Toplantıda dünyalı bir çocuğun matematikten uzak kaldığını ve ona yardımcı olması için bir uzman aradığını söyledi. Uzman Trigo hemen atıldı:

 -Ben bu görevi üstlenirim profesör Pi.

 -Tamam, bu görevi sana veriyorum.

Herkes sırayla dağılmaya başladı. Trigo odasına geçtiğinde yardımcısı Frigo hemen: 

-Nasılsın Trigo? Sana bir görev verildiğini duydum. 

-Evet Frigo. 

-O zaman hemen işe koyulalım.

Birlikte ışınlanma odasına geldiler. Orada çalışan bir adam: 

-Gideceğiniz gezegeni, ülkeyi ve şehri söyleyin. Trigo hemen bilgileri söylemiş. Gözlerini kapatmışlar ve Dünya’ya ışınlanmışlar. 

O gün Dünya’da hafta sonuymuş. Ceren ailesiyle kahvaltı yapıyormuş. Bir an babasının cep telefonu çalmış. Babası telefonu açınca onu işten çağırdıklarını öğrenmiş. Babaları Ceren ve kardeşi Hazal'ı da götürecekmiş.

Ceren'in babası bahçelere çit yaparmış. Telefonda ise bir Bilim Merkezi’ne çit yapılması gerektiği söylenilmiş. Kahvaltılarını bitirip Ceren ve kardeşi Hazal arabaya binmiş. Babası verilen konumu açmış. Yarım saat sonra Bilim Merkezi’ne gelmişler. Onları bilim uzmanı kılığına girmiş Trigo karşılamış.

Babası arabadan metre, not defteri ve kalem getirmiş. Hazal: 

-Acaba bu yetiştirdikleri bitki de ne?

-Bunlar karpuz, dedi Trigo. 

-Vay canına! Çocuklar kışın da karpuz yiyebilsin diye karpuz mu yetiştiriyorsunuz? 

-Evet. -Ama bunlar karpuzdan çok kitaba benziyor.

-Evet! Bu, deneme tarlamız. Her bir tohumu çocukların hayal gücüyle besledik ve özel bir yöntemle büyüttük. Bu tohumlar büyüyüp çocukların hayal ettikleri kitaplara dönüşüyor. Ceren ve Hazal aynı anda: 

-Vay canına!

-Şimdi çitlere geçelim.