Bazı insanlar doğuştan engelli olur, bazıları da hayatın içinde yaşanan kazalar sonucu engelli olur. Ama bu onların hayatı yaşamaları için engel değildir. Belki onlar hayata karamsar gözle bakıyor olabilirler biz onlara yaşama sevinci aşılamalıyız. Onlara her zaman yanlarında olduğumuzu belirtmeliyiz. Acıyan gözlerle değil sevgi dolu gözlerle bakmalıyız. 

    Toplumda engelli bulunan insanları sadece engelliler gününde değil her gün onlara yardımcı olduğumuzu hissettirmeliyiz. Engelli insanlar bizlerin gözlerinde acıyan değil onların hayatını kolaylaştırmayı amaçlayan bakışlar gördüğünde, hayatını zorlaştıran engeli adeta unutturan bir saygı hissettiğinde hayat, engeli olan ve olmayan tüm insanlarımız için daha anlamlı ve daha yaşanılır bir hâl alacaktır. Sağlığımız yerindeyken engelli olabileceğimiz ihtimali aklımıza gelmez ancak her insan bir gün engelli olabileceğini unutmamalıdır. Hayatta her an her şey olabilir. Empati kurup onları anlamalıyız. Yolda görmeyen bir insana, tekerlekli sandalye ile otobüse binmeye çalışan bir insana yardım etmeliyiz.