Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde

kalbur saman içinde bir Yıl dede yaşarmış.

Kaf dağındaki zümrütlerin içinde Yıl dedenin

dört kızı varmış.

Yıl dedenin birbirinden güzel kızlarının adları yaz, ilkbahar, kış ve sonbaharmış. Ama bu kızlar birbirlerini çok kıskanırlarmış. Yıl dedenin bir kolyesi varmış. Kızlar kolyeye sahip olmayı çok 

istiyorlarmış.

Yaz demiş ki ;  ben sıcağım , insanlar benim zamanımda denize girer, mutlu olur, neşelenir. Gezer, eğlenir, tatil yapar. Bu yüzden kolye benim olmalı.

Kış demiş ki ;  insanlar benim zamanımda

eğlenir çünkü kar yağar, kar topu oynarlar. 

Yağmur yağar su olur , susuz kalmazlar. Ben çok yararlıyım. Bu yüzden kolye benim olmalı.