Kitap okurken ben sanki başka bir alemde olurum. Kitap  beni benden alıp okuduğum hikayenin baş kahramanına çeviriyor. O an sanki hayallarım gerçekleşiyor. Çok zaman okuduğum hikayelerde yoksul olanları, zavallı kesleri incitdiklerini, küçümsediklerini görüyorum.  Tam bu yüzden kendimi hikayenin baş kahramanı hiss etdiyimde bu haksızlığa qarşı çıkıyorum. Yoksul ve kimsesizlerin yanında yer olup onları koruyorum

Bir dafasında okuduğum kitapda hikayenin baş kahramanı dünyanı gezen bir seyyahdı. Dedim ki, işte al sana fırsat. Dünyanı gezmek en böyük hayalimdir. Kitapın her sahifasında seyyah bir başka ülkeye gediyordu.

İşte sahife 1. Seyyah (hayali olaraq ben) Avstraliyaya yola düşdü. Çok güzel ülkeymiş. Hele arabamızın yanından ötüb keçen kiseli memelileri, kenquruları izlemek bir başka duyğudur. İşte diger hayvanların da olduğu ormana yaklaşıyoruz...

.

Leyla A.  Azerbaycan/ Neftçala şehri okul 4

.

Arabamıza minip yola düşdük. İrelide bizi İtaliya ülkesi gözlüyordu. Haritada çizimi bize tam da bir uznboğaz çekmeni hatırlatan ülke. Bu ülkenen en güzel yeri olan Venesiya şehrini göreceyim. Çok mutluyum. Duyduğum kadar Venesiya  "Denizler kraliçası"adlanır. Buradaki hemen hemen her ev bir sanat eseri. Venesiya 122 adaya bölünmüş ve çok sayıda kanaldan geçen gondollarla tüm turistleri kendine çekiyor.

Kayıqlarda seyahet edərək güzel evleri seyr etdim. Bu nasıl güzellik diye hep hayran-hayran bakıyordum. İşte böyle bir güzellik içinde yaşamak isterdim. Tabii ki, kendi memleketim kimi güzel olamaz. Amma şura da da evim olsa güzel olurdu......

Məhəmməd  Ə.  Azerbaycan/ Neftçala şehri okul 4

Ve uzun süren yolculuk sonrası Venedik'e ulaştık. Gelmeden biraz bilgi edinmiştim. Venedik sokaklarında dolaşmaya başladık. Sokakların çok dar olduğunu gördük. Dünyanın en dar sokağı burdaymış "Cadde Ramo Varisco" imiş bu sokağın adı. Sonra nefes kesen güzellikteki kanalları gördük. Gondolla kanalı keşfetmeye başladık. Burada bize bir rehber eşlik etti. Kanalla ilgili bilgiler veriyordu. Kanal Venedik in merkez ilçesinde büyük bir ters "S" şekli yapıyormuş. 5 m derinliği 3.8 km uzunluğu Varmış. Kanalda gezerken müthiş mimaride yapılmış köprüler de gördük. Tam 417 köprü varmış. Venedik için köprüler şehri de denirmiş.

Kutay -  Başöğretmen İlkokulu

Ülkeleri gördükçe daha fazla heyecanlanıyordum.Daha çok ülke görme isteği içimi kaplıyordu.Venedikten sonra en çok görmeği istediğim ülke Avusturya idi.Avusturya'nın başkenti Viyanayı görmek için yola koyulduk.Aklımda kaldığı kadarıyla Viyana gezilecek ve görülecek tarihi yerleri ile meşhurdu.İlk gözümüze çarpan yer bir bina idi.Araştırdığımızda isminin Aziz Stephan Katedrali olduğunu öğrendik.Büyüklüğüyle ve turistlerin kalabalığıyla göze çarpıyordu.Bir sokak ötede ihtişamlı bir müze görünüyordu “Sisi Müzesi”.

Müzeye girdiğimizde annemin dikkatini en çok çeken sunulan altın ve gümüş porselen takımlar oldu.Müzeye adını veren 19.asırda yaşamış olan Sisi’nin hayatı dönem kültürünü çok iyi yansıtmıştı.Biz müzeyi gezerken vaktin nasıl geçtiğini anlamadan akşam olmuştu.

Zeynep - Başöğretmen İlkokulu

Akşam olduğu için gün boyu Viyana`nın güzelliğine kapıldığımızdan yemek yemeği unutmuştuk.Hem otantik hem de 1905 yılında kurulmuş yani epey tarihi olan Figlmüller restoranına gittik. Bol baharatlı domates soslu olan ve annemle ilk defa tadacağımız  Goulash yemeğini yedik. Gerçekten farklı bir lezzeti vardı. Farklı tatlar denemek beni iyice heyecanlandırmıştı. Karnımızı doyurmuştuk ve uykumuz gelmişti. Güzel bir uyku çekeceğimiz tarihi şehir merkezine yakın olan İnnere Stadt otelinde kalmaya karar verdik. Gerçekten harika bir tarihi yapısı vardı. Yataklarımıza girer girmez uykuya daldık çünkü Avusturya`yı keşfetmeye devam edecektik...

Beyza A. Petkim Latife Hanım İlkokul

Sabah olmuştu.Otelde güzel bir kahvaltı yaptiktan sonra yola koyulduk.O kadar heyecanlıydım ki gezilecek,keşfedilecek ve eğlenecek bir sürü yer vardı.Ama bizim bugünkü ilk durağımız;"PRATER" olacak.Prater cok büyük bir dönme dolap ve 120 yıllık bir lunaparkmış.Biraz uzun süren bir yolculuktan sonra o kocaman dönme dolabı görünce zaman kaybetmeden binmek istedim.Bir tur yaklaşık 10-15 dakika sürüyormuş.Ve işte dönme dolap çalıstı.O kadar yüksekti ki şehrin manzarası karşisinda ağzım açık kaldı.Hep burada kalmak istedim. Bakmaya doyamıyordum.Lunaparkta diger oyuncaklara da bindikten sonra kocaman bir pamuk şeker yedim.Artık Prater'den ayrılma vakti geldi.Karnımız acıkmıştı.Yemek yiyecek güzel bir yer bakınıyorduk.

Ali Devran Petkim Latife Hanım ilkokulu

Fakat benim aklım   lunaparkta kalmışıtı.Derken bir de ne göreyim ,dönme dolap şeklinde bir lokanta.O kadar mutlu oldum ve heyecanlandım ki anlatamam.İçeri girince dönme dolabın salıncağına bindim.Duvarda lunaparkın eski fotoğraflarını görünce çok şaşırdım.Resimde  yaslı bir adam vardı.  Fotoğraflara bakarken öylesine dalmışım ki önüme gelen muhteşem yemekleri görmemişim. Yemeğimizi yedikten sonra  dönme dolaptan inmek istedim fakat bir de ne göreyim duvardaki resimlerde gördüğüm   yaşlı adam bana seslendi ve -Gitme burada kal  sana çok güzel bir sürprizim var ,dedi. Beni bir müzeye götürdü . Bu müzede çok güzel eserler vardı.Beni en çok etkileyen resim ise daha önce okuduğum bir kitapta ve izlediğim bir belgeselde gördüğüm birisine aitti.Kimdi bu kişi  neden bana gülmseyerek bakıyordu?Bu müzede hangi maceralar bizi bekliyordu?

  Ahsen Betül -Hürriyet İlkokulu