İYİLİKSEVER İPEK

Yolunuz hep iyiliğe çıksın sevgili çocuklar.

İpek, bir sabah sepetini koluna takmış, meyve ağaçlarının arasında dolaşmaya başlamış. Rengarenk çiçekleri sevmiş, koklamış.

İpek, kendi kendine şarkılar söyleyerek yürüyormuş.

Tin tin tini mini hanım
Tin tin tini mini hanım
Seni seviyor canım
Seni seviyor canım.

Şarkı söylerken bir o yana bir bu yana dönüp dans ediyormuş.

O sırada Elif de onu takip ediyormuş. Şaka olsun diye İpek'i korkutup eğlenecekmiş. İpek, bunun farkında bile değilmiş.

İpek, bir dere kenarında durmuş; gölde yüzen balıkları seyrediyormuş. Bir an balık olduğunu hayal etmiş.

Oysa balıklar da İpek gibi

 çiçeklerin arasında

 gezemezdi, onları 

koklayamazdı. İpek, tüm bunları anlayınca herkesin bulunduğu yerde daha mutlu olduğunu düşünmüş.

İpek balıkları seyrederken bir çekirgenin suya düştüğünü görmüş.Zıplamayı çok seven çekirge suda olduğu için zıplayamıyormuş. İpek hemen bir çubuk uzatıp onu sudan çıkarmış.

Çekirge, İpek'e bakıp konuşmaya başlamış.

- Sen çok iyi bir çocuksun. İyiliksever birisi olduğun çok belli. Çok ama çok teşekkür ederim, demiş.

Çekirge, yine zıplayarak oradan uzaklaşmış.

İpek ağaçlar arasında dolaşırken yerde bir yavru kuş görmüş. Zavallı kuş yuvasından düşmüş. Onu hemen alıp yuvasına koymuş. Yavrular çok ama çok sevinmişler.